Köpeğiniz Gerçekten Sizinle Konuşuyor Olabilir mi?

"Köpeğim beni anlıyor."

Bu cümleyi hayatında en az bir kez söylemeyen köpek sahibi var mıdır?

İşin ilginç tarafı, bilim insanları da artık bu cümleyi eskisi kadar kolay reddetmiyor. Çünkü son yirmi yılda yapılan araştırmalar, köpeklerin insan bakışını, jestlerini, ses tonunu ve hatta duygusal durumunu düşündüğümüzden çok daha iyi okuyabildiğini gösteriyor.

Aslında bu fikir yeni değil.

1919 yılında Amerikalı doğa gözlemcisi William J. Long, bugün unutulmuş ama oldukça ilginç bir kitap yazmıştı: How Animals Talk.

Kitap bir soruyla başlıyor:

İki köpek birbirine burunlarını değdirip birkaç saniye sessizce durduktan sonra aynı anda kuyruk sallayarak koşup gidiyorsa, gerçekten ne oldu?

Long'un anlattığı olay oldukça basittir.

Yaşlı av köpeği, gölgede uzanmış dinlenmektedir. Küçük terrier ise büyük bir heyecanla gelir, yaşlı köpeği dürter, burunlarını birkaç saniye birbirine yaklaştırırlar ve ardından ikisi birlikte koşarak uzaklaşır. Yaşlı köpek daha önce hiç ilgi göstermediği bir avın peşine bu kez isteyerek katılır. Long'un asıl merak ettiği soru şudur: küçük terrier, acaba yaşlı köpeğe ne dedi?

Konuşmak Sadece Ses Çıkarmak Değildir

Bugün iletişim biliminde biliyoruz ki iletişim, yalnızca kelimelerden oluşmaz.

İnsanlarda bile iletişimin büyük bölümü;

• beden dili,

• yüz ifadeleri,

• göz teması,

• dokunma,

• duruş,

• ses tonu

gibi sözel olmayan sinyallerle gerçekleşir.

Köpeklerde ise bu repertuvar çok daha geniştir.

Bir köpek yalnızca kuyruğunu sallamaz.

Kuyruğun hangi tarafta daha baskın hareket ettiği, kulakların pozisyonu, göz bebeğinin büyüklüğü, nefes alışverişi, vücudun ağırlık merkezi, hatta bıyıkların yönü bile başka köpekler için bilgi taşır.

Yani köpekler kelimelerle değil, bütün bedenleriyle konuşurlar.

Burnun Gördüğü Dünya

Long'un dikkat çektiği en önemli noktalardan biri köpeklerin burnudur.

Agora Bilim Pazarı

Yeni Leviathanlar: Liberalizm Sonrası Düşünceler

İnsanlığın bir Leviathan’a ihtiyacı var, aksi takdirde “herkesin herkese karşı savaşı” ile sonlanacağız. 1651’de yayımlanan ve o günden bu yana dünyayı anlama b…

Devamını Göster

₺374,66

Satın Al Tüm Ürünler

Biz dünyayı büyük ölçüde görerek algılarız.

Köpekler ise kokularla.

Bir insan için park "yeşil bir alan"dır.

Bir köpek için ise park;

• sabah geçen Labrador,

• iki saat önce gelen kirpi,

• gece dolaşan tilki,

• sahibini bekleyen çocuk

gibi binlerce kokunun üst üste yazıldığı dev bir gazete gibidir.

Modern çalışmalar, köpeklerin yaklaşık 200–300 milyon koku reseptörüne sahip olduğunu; insanların ise yaklaşık 5–6 milyon reseptör taşıdığını gösteriyor.

Belki de bizim "konuşma" dediğimiz şey onların dünyasında yalnızca iletişimin küçük bir bölümüdür.

Köpeğiniz Eve Ne Zaman Geleceğinizi Nasıl Biliyor?

Kitabın en tartışmalı bölümlerinden biri burada başlıyor.

Long, bazı köpeklerin sahipleri eve dönmeden önce onları beklemeye başladığını anlatıyor.

Daha sonra biyolog Rupert Sheldrake bu gözlemleri deneysel olarak araştırmaya çalışmış ve bu konu üzerine ayrı bir kitap yazmıştır. Sheldrake, Long'un gözlemlerinden etkilendiğini açıkça ifade eder.

Ancak burada önemli bir bilimsel ayrım yapmak gerekir.

Bugüne kadar köpeklerin bunu telepati yoluyla yaptığına dair güçlü bilimsel kanıt bulunmamaktadır.

Buna karşılık çok daha olası açıklamalar vardır:

• günlük rutinleri öğrenmeleri,

• motor sesi gibi çok ince ipuçlarını fark etmeleri,

• zaman algısı,

• evde kalan koku yoğunluğunun değişmesi,

• çevresel sinyalleri insanlardan çok daha iyi kullanmaları.

Yani "telepati" yerine olağanüstü gelişmiş algısal beceriler daha güçlü bir açıklamadır.

Belki de Sorun Köpeklerin Konuşamaması Değil

William Long'un asıl mesajı bence bambaşka.

Belki de sorun köpeklerin konuşamaması değildir.

Belki de biz yeterince dinlemiyoruz.

Long, hayvan davranışını anlamanın yolunun laboratuvardan önce doğada uzun süre sessizce gözlem yapmak olduğunu savunur. Marc Bekoff da önsözünde aynı noktayı vurgular: sabırlı gözlem, hayvanları anlamanın vazgeçilmez bir parçasıdır.

Köpeğiniz her gün size bir şeyler söylüyor olabilir.

Kapının önünde bekleyişiyle.

Siz üzgün olduğunuzda sessizce yanınıza uzanmasıyla.

Eve döndüğünüzde yalnızca kuyruğunu değil, bütün bedenini sallamasıyla.

Sorun belki de onların dili değil...

Bizim hâlâ o dili öğrenememiş olmamızdır.

KAYNAK:

1. Long WJ. How Animals Talk: And Other Pleasant Studies of Birds and Beasts. Rochester (VT): Bear & Company; 2005.