İstihbarat dünyasının ayakları yere basan ve gerçekçi tarafını sevenler için "John Le Carre" ismi vazgeçilmezdir.

Bu film yazarın aynı isimli romanından uyarlama.
Aynı roman daha önce BBC tarafından 1979 yılında bir mini dizi olarak yayınlanmış ve başrolü efsane aktör "Alec Guinnes" oynamıştı.

Le Carre romanlarını televizyon veya sinemaya uyarlamak zordur.
Çünkü ortada havada parandeler atarak düşmanlarını darma duman eden süper kahramanlar değil, sayfalarca belgeyi sabırla okuyan, olayları zekasıyla birbirine bağlayan istihbarat bürokratları vardır.
Seyirciyi filme çekmek tempo sorunu açısından kolay değildir.

Ancak bu film hem tempoyu hem dönemin atmosferini çok güzel anlatıyor.
Bunda yönetmenin başarısı kadar usta oyuncuların hikayeyi sahiplenmiş olmasının büyük etkisi var.
Özellikle "Garry Oldman" oynadığı Smiley karakterinin zeki ama durgun dünyasının temposunu çok güzel ayarlıyor.

İstihbarat ve Politik Gerilim janrlarına düşkün sinemaseverlerin mutlaka seyretmesi gereken bir film.

Açıkçası biraz karmaşık bir filmdi. Pürdikkat izlemek gerekiyordu, tam anlamak için. Oyunculukları başarılı buldum ve genel olarak ilgi çekici bir filmdi. Bazı sahnelere anlam veremedim (özellikle son sahneye)

Olukça iyi ve ülkemizin lisansüstü tek akademik ve kapsamlı evrim ders kitabıdır fakat baskı ve çeviri oldukça eski. Bu baskıdan sonra bu dalda filogenetik sınıflandırma oldukça değişmiş ve dayandırılan ilkeler güncellenmeye uğramıştır. Hala değerini koruyor fakat içinceki bazı bilgiler eksik ya da yanlış olabilmesi adına kontrol edilmesi önerilir.

Hiç sıkılmadan okudum, mükemmel bir kitap özellikle zoolojinin ilginç olaylarına merak salanlar için paha biçilemez olduğunu düşünüyorum

Merhaba
Büyük İskender, yalnızca Büyük İskender'in askeri başarılarını anlatan klasik bir biyografi değildir. Jona Lendering bu eserinde, Büyük İskender'i efsanevi bir kahraman olarak yüceltmek yerine, onun yükselişini ve özellikle de Pers İmparatorluğu'nun çöküşünü tarihsel bağlamı içinde değerlendirmeye çalışır. Bu yönüyle kitap, popüler tarih anlatılarından ayrılarak daha eleştirel ve akademik bir yaklaşım benimser.

Lendering'e göre Büyük İskender'in başarısı yalnızca onun askeri dehasıyla açıklanamaz. Pers İmparatorluğu'nun iç sorunları, satraplık sistemindeki zayıflıklar, merkezi otoritenin çözülmeye başlaması ve yerel güç mücadeleleri de Makedon fetihlerinin önünü açmıştır. Böylece yazar, tarihin yalnızca "büyük adamlar" tarafından şekillendirilmediğini; siyasi, ekonomik ve toplumsal koşulların da belirleyici olduğunu gösterir.

Kitabın en dikkat çekici yönlerinden biri, İskender'in kişiliğine yönelik dengeli yaklaşımıdır. Tarih yazımında sıklıkla "dünya fatihi", "askeri dahi" ya da "medeniyet taşıyıcısı" olarak sunulan İskender, burada daha insani ve çelişkili bir figür olarak karşımıza çıkar. Bir yandan olağanüstü bir stratejist ve liderdir; diğer yandan iktidar hırsı, öfke nöbetleri ve giderek artan otoriter eğilimleriyle çevresindekiler üzerinde baskı kuran bir hükümdardır. Özellikle yakın dostu Kleitos'u öldürmesi ve Pers geleneklerini benimsemesiyle ortaya çıkan gerilimler, onun karakterindeki dönüşümü göstermesi açısından önemlidir.

Antropolojik açıdan değerlendirildiğinde eser, imparatorlukların nasıl kurulduğunu ve kültürel etkileşimlerin nasıl gerçekleştiğini anlamak için de önemli ipuçları sunar. İskender'in fetihleri yalnızca toprak kazanımı değil, aynı zamanda farklı halkların, dillerin ve inanç sistemlerinin karşılaşması anlamına gelir. Bu süreç, daha sonra "Helenistik Dünya" olarak adlandırılacak yeni bir kültürel sentezin doğmasına zemin hazırlamıştır.

Kitap aynı zamanda tarihsel kaynakların güvenilirliği meselesine de dikkat çeker. İskender hakkında sahip olduğumuz bilgilerin büyük kısmı onun ölümünden yüzyıllar sonra yazılmış kaynaklara dayanmaktadır. Lendering bu nedenle okuyucuyu, tarihsel anlatıları sorgulamaya ve efsane ile gerçek arasındaki sınırı düşünmeye davet eder. Bu yaklaşım, tarih disiplininin eleştirel yönünü anlamak açısından oldukça değerlidir.

Felsefi açıdan bakıldığında kitap, gücün ve başarının geçiciliği üzerine de düşündürür. Büyük İskender otuz üç yaşında öldüğünde dünyanın en büyük imparatorluklarından birini kurmuştu; ancak ölümünden kısa süre sonra imparatorluğu parçalanmaya başladı. Bu durum, insanın ölümsüzlük arzusuyla tarihsel gerçeklik arasındaki gerilimi gözler önüne serer. Burada okuyucunun aklına sıkça şu düşünce gelir: İnsan dünyayı fethedebilir, fakat zamanı fethedemez. Plutarkhos'un İskender'e atfedilen şu sözü kitabın ruhunu özetler bence "Kazandığım topraklar ne kadar büyük olursa olsun, sonunda hepsi mezarım kadar bir yere sığacaktır."

Büyük İskender, yalnızca bir fatihin yaşam öyküsünü değil, iktidarın doğasını, imparatorlukların yükseliş ve çöküşünü ve tarihin nasıl yazıldığını sorgulayan önemli bir çalışmadır. Özellikle tarih, arkeoloji ve antropolojiyle ilgilenen okuyucular için, Büyük İskender efsanesinin ötesine geçerek daha derinlikli bir bakış açısı sunar. Kitap, bireyin tarihsel süreçlerdeki rolü ile toplumsal koşullar arasındaki ilişkiyi anlamak bakımından oldukça ufuk açıcıdır.