Öncelikle film bence çok güzel. Beğenmemin nedenleri ise şunlar:
Bir filmde olması ve filmin işleyişini etkileyen bütün duygular çok güzel işlenmiş (örn. Dostluk, düşmanlık, aşk, dram vb.) ve ayrıca hikayenin işleyişi ve gidişatı da inanılmaz sürükleyici çok beğendim ancak filmin kötü yanı şu film inanılmaz uzun olduğu için belirli yerlerde sıkabiliyor ve ben çok sıkıldığım kısımları hikayeyi kafamda toparlamak için kullandım. Gerçekten güzel işlenmiş bir film odak süreniz çok kısa ise izlenmez ancak gerçekten ciddi ciddi izlenirse son zamanlarda çıkmış en güzel yapılardan biri. Ayrıca insanlığın doğayı katletmesi gibi konuları da uç örneklerle ele almış. Uzun lafın kısası izleyin derim.

Artık evrimi merak eden ve araştırmak isteyen kişilere sürekli önerdiğim bir kitap haline geldi ve kesinlikle de faydalı olduğu kesin , ister evrimle alakalı başlangıç düzeyinde bilgi sahibi olun, isterseniz de yeterince bilgili olun kesinlikle kendinize yararlı bir şeyler bulabileceğiniz bir eser.
Okumanızı öneririm, sağlıcakla kalın.

Seyir zevki çok yüksekti ancak görüntü kalitesinde 3D olduğu için görüntü gözlüksüz bulanık gözlüklü fazla karanlıktı 4 saatin sonunda gözüm çok yorulmuştu. Bu dış etkenleri varsaymazsak konusu güzeldi ama bu kadar şeyden sonra ateş kabilesinin önderi öldürülsün diye bekledim . Ve son sahnede hepsinim yüce anneye bağlanması aslında güzel bi anlamı ele alıyordu ama bu seride daha farklı bi son hayal etmiştim.

Böyle Söyledi Zerdüşt okurken insanın başına gelen şey şudur. Bir kitap okumazsın; biri gelir, karşına dikilir ve sana “Sen kimsin?” diye sorar. Üstelik cevabı da senin yerine vermez. Nietzsche’nin en acımasız ama en dürüst tarafı budur.

Bu kitap bir roman gibi akmaz, bir felsefe metni gibi de öğretmez. Daha çok, dağdan inmiş bir adamın iç konuşmaları gibidir. Zerdüşt konuşur, bağırır, susar, tekrar konuşur. Okur olarak bazen hayran kalırsın, bazen sinirlenirsin, bazen de “bunu bana niye söylüyorsun?” dersin. Nietzsche zaten tam da bunu ister.
“İnsan, aşılması gereken bir şeydir.” Bu cümle kitap boyunca insanın ensesinde dolaşır. Nietzsche’nin derdi insanı küçümsemek değil; insanın yerinde saymasına tahammül edememesidir. Alışkanlıklara, hazır doğrulara, sürü ahlakına karşı neredeyse alerjisi vardır. Bu yüzden Zerdüşt kalabalıklara konuşur ama kimse onu gerçekten dinlemez. Çünkü çoğu insan, gerçeği değil, konforu ister.

Kitaptaki “üstinsan” fikri çok yanlış anlaşılmıştır. Burada kastedilen, başkalarından üstün olan biri değil; kendi korkularını, tembelliğini ve ezberlerini aşabilen insandır. Yani mesele güç değil, sorumluluk meselesidir. Kendi hayatının yükünü taşıyabilmek.

“Uçuruma bakarsan, uçurum da sana bakar.” Bu söz, kitabın ruhunu çok iyi özetler. Nietzsche, insanın karanlığıyla yüzleşmeden olgunlaşamayacağını söyler. Acıdan, yalnızlıktan, çelişkiden kaçan birinin “kendisi” olamayacağını ima eder. Bu yüzden Zerdüşt sık sık yalnızdır. Çünkü kendi yolunu yürüyen herkes, bir noktada yalnız kalır.

Alt başlıktaki o meşhur ifade boşuna değildir. “Herkes ve hiç kimse için bir kitap.” Herkes içindir, çünkü insan olmaya dair konuşur. Hiç kimse içindir, çünkü çoğu insan duymak istemez.

Bence bu kitap bir “hayat rehberi” değil. Daha çok, rahatını bozan bir ayna. Kendine bakmaya cesareti olan için çok şey söyler; olmayan için sadece tuhaf ve rahatsız edici bir metin olarak kalır.

Sonunda şunu hissedersin. Nietzsche sana “beni anla” demez. Sana şunu der.
“Beni bırak, ama kendinden kaçma.”

Bu yüzden Böyle Söyledi Zerdüşt, sevilen bir kitap olmaktan çok, insanı dönüştüren bir kitaptır.

Bu kitabı okumak Harry Potter okumaya benzemez. Bir hikâyenin içine girmezsin; bir fikrin içine çekilirsin. Burada olay yoktur, büyü yoktur, rahatlatan bir akış hiç yoktur. Zerdüşt sana bir şey anlatmaz; sana bakar. Cümleler yol göstermez, itiraz eder. Okurken “ne olacak?” diye sormazsın, “ben neye inanıyorum?” diye sorarsın.

Bu kitap keyif vermek için değil, konforu bozmak için yazılmıştır. Bittiğinde elinde bir sonuç kalmaz; yerinden oynatılmış bir zihin kalır. Kısacası: Harry Potter dünyadan kaçmak içindir, Zerdüşt ise dünyaya geri dönmeye cesaret edenler için.