Mükemmel.Kusursuz

Kardeşim ne alakası var.Mr Beast yapınca oluyorda bizim Ruhi Çenet yapınca olmuyor mu? Böyle söyleyeceğine bence arkasında durup destek vermelisin.Bana kalırsa youtube nın en verimli ve en iyi kanllarından biridir.Geldiği yeri fazlasıyla hakediyor.

Merhaba
Bazen insanın içinde tarif edemediği bir ağırlık olur. Ne tam bir acıdır ne de açık bir mutluluk eksikliği daha çok, hayatın neden bu kadar karmaşık olduğuna dair sessiz bir sorgulama. Ben bu kitabı tam da böyle bir dönemde okudum. Açıkçası büyük cevaplar bulmak için değil, sadece biraz anlaşılmak için. Felsefenin Tesellisi tam olarak bunu yaptı ve bana yalnız olmadığımı hissettirdi.
Alain de Botton bu kitapta felsefeyi akademik bir alan olmaktan çıkarıp hayatın içine yerleştiriyor. Sanki bir filozof değil de, hayatı senden biraz daha önce deneyimlemiş biri gibi konuşuyor. Kitapta farklı filozoflar üzerinden insanların en temel dertlerine dokunuyor: sevilmemek, başarısız olmak, yoksulluk, yetersizlik hissi.
Kitapta geçen ve beni etkileyen bir kaç düşünce var. “Başkalarının bizim hakkımızda ne düşündüğüne verdiğimiz önem, çoğu zaman gereğinden fazladır. Ki ben hayatım boyunca bu konuya hep takılı kaldım .Bu, Sokrates üzerinden anlatılırken aslında modern insanın en büyük yaralarından birine dokunuyor. Çünkü bugün de çoğumuz, başkalarının gözünde nasıl göründüğümüzü, kendimizin kim olduğundan daha fazla önemsiyoruz.
Bir başka yerde Schopenhauer üzerinden aşkın doğası anlatılırken “Aşk, sandığımız kadar masum bir duygu değildir; çoğu zaman bizi yanıltan güçlü bir arzudur.” Bu cümle o kadar doğru ve gerçek ki. Çünkü insan çoğu zaman hissettiği şeyin büyüklüğüne kapılıp onun getireceği acıyı görmezden geliyor. Kitapta Epikuros'un üzerinden verilen şu yaklaşım ise sanırım içimi en çok rahatlatanlardan biri oldu “Mutluluk, düşündüğümüz kadar ulaşılmaz değildir; çoğu zaman basit şeylerde saklıdır.”
Bu, insanın hayatı gereğinden fazla zorlaştırdığını yüzüne vuruyor aslında.
Genel olarak hissettiğim duygu şu. Hayat zor, evet. İnsan kırılıyor, yanılıyor, kaybediyor hayatı boyunca bunları o kadar çok yaşıyorum yaşadım ama bütün bunlar sadece sana özgü değil. dedim. Yüzyıllar boyunca insanlar aynı şeyleri yaşamış, aynı soruları sormuş, bazıları bu karmaşayı anlamlandırmayı başarmış.
Bu yüzden Felsefenin Tesellisi, insanın acısını tamamen geçirmiyor belki ama o acıyı anlamlı hale getiriyor. Bazen bu, iyileşmenin ilk adımı oluyor. Doğruluğu tartışılır gerçi :)) iyileşmek çoğu zaman kolay olmuyor.

Teşekkür ederim.

Yuval Noah Harrari'nin kaleme aldığı Homo Deus(Tanrı İnsan); insanlığın başından sonuna ve hatta geleceğine dair, ilginç ve farklı fikirler kazanmanıza yardımcı olacak bence harika bir kitap. Şahsen ben bu kitabın 1. Kısım, İnsanın Alametifarikası bölümünden hayvanlarla ve onları nasıl sömürdüğümüzü ve köleleştirdiğimizin farkına vardım. Bu kitap sayesinde yediğim her et veya süt ürününde düşünür oldum. Maalesef sporcu olduğum için ve proteinlerin büyük bir çoğunluğuda hayvanlardan ve hayvansal besinlerden geldiği için bunları yemeyi kesmem imkansız ancak en azından et yemeyi red edenlere büyük bir saygı duyuyorum.

Ayrıca belirtmem gerekirse Türkçe Çevirisi için konuşuyorum: okuması gayet anlaşılır ve güzeldi,
Kesinlikle tavsiye ediyorum.

Merhaba
Beden Dili , ilk bakışta “insanları çözmenin gizli anahtarı” gibi iddialı bir vaatle geliyor ama aslında okudukça bunun çok daha sade, hatta yer yer şaşırtıcı derecede insani bir kitap olduğunu fark ediyorsun. Joe Navarro’nun yıllarca sahada edindiği deneyimle yazdığı bu kitap, klasik kişisel gelişim kitapları gibi “şunu yap, bunu yap” diye buyurmuyor. Daha çok sana insanları izlemeyi, küçük detayları fark etmeyi öğretiyor.
Kitabı okurken en çok hoşuma giden şey şu oldu. Navarro, beden dilini “numara” gibi öğretmiyor. Yani biri yalan söylüyorsa mutlaka gözünü kaçırır gibi klişeleri yıkıyor. Onun yerine diyor ki insanın bedeni, özellikle de stres altında, bilinçaltının en dürüst yansımasıdır. Mesela birinin ayaklarının yönü, omuzlarının kasılması ya da ellerini saklama şekli bunlar gerçekten düşündüğümüzden çok daha fazla şey anlatıyor.
Marvin Karlins’in katkısıyla kitap daha da anlaşılır hale gelmiş. Akademik bir ağırlık var ama bu seni boğmuyor. Aksine, sanki biri karşında oturmuş sana örneklerle anlatıyormuş gibi ilerliyor. Özellikle gerçek FBI hikâyelerinden gelen örnekler kitabı bayağı sürükleyici yapıyor. Bir noktadan sonra etrafındaki insanlara ister istemez daha dikkatli bakmaya başlıyorsun.
Ama açık konuşayım, kitabın biraz “fazla umut veren” bir tarafı da var. Yani bunu okuyunca herkesi çözebileceğini sanmak kolay. Oysa Navarro da aslında şunu söylüyor. Beden dili tek başına yeterli değil, bağlam her şeydir. Bu kısmı atlayan okur hayal kırıklığı yaşayabilir.
Genel olarak kitap bana şunu hissettirdi. insanlar aslında düşündüğümüzden çok daha şeffaf ama biz bakmayı bilmiyoruz. Bu kitap biraz o şekilde bakmayı öğretiyor. Abartılı bir “insan okuma sanatı” değil, daha çok farkındalık kazandıran bir rehber gibi. Eğer insan davranışlarına, özellikle de görünmeyen sinyallere merakın varsa bu kitap seni içine çeker. Ama bunu bir “insanları çözme kılavuzu” değil, bir “insanı anlamaya yaklaşma çabası” olarak okursan çok daha keyif alırsın.