BU YAŞAM GÖRÜŞÜNDE İHTİŞAM VAR!

Doğa ananın şefkatli kollarına sığındığımızı zannederken, Charles Darwin 1859'da kapıyı tekmeleyerek açtı ve hepimizi biyolojik bir Dövüş Kulübü'nün tam ortasına fırlattı. Bu kulübün ilk kuralı basitti: Uyum sağlamaktan asla vazgeçme. İkinci kuralı ise daha da acımasızdı: Uyum sağlamaktan asla vazgeçme. Darwin'in eseri, sadece tüylü kuşların ya da fosillerin kataloğu değil; binlerce yıldır inandığımız o kibirli, insan merkezli evren tasarımına atılmış en afili felsefi tokatlardan biridir.

Bizler doğayı, bülbüllerin güllere şarkı söylediği, ceylanların çayırlarda zarifçe sektiği romantik bir tiyatro sahnesi sanıyorduk. Darwin ise sahne arkasındaki kan gölünü, o amansız var olma mücadelesini gözler önüne serdi. Kitabın felsefi özü aslında devasa bir gerçeklik terapisidir. İnsanlık olarak doğanın zirvesi, yaratılışın en kusursuz şaheseri olduğumuz yanılgısını paramparça eden bu eser, yerleşik dogmalara karşı adeta varoluşsal bir Deccal gibi dikilmiştir. Sayfalar ilerledikçe anlıyoruz ki, aslında hepimiz genetik bir tombalada şansı yaver gitmiş, alet yapmayı ve ateş yakmayı akıl edebilmiş yüksek kaygı seviyesine sahip şanslı primatlardan başka bir şey değiliz.

Darwin’in evreni, güçlünün ya da en zekinin değil, değişime en hızlı ayak uyduranın hayatta kaldığı acımasız bir kozmik serbest piyasadır. Milyonlarca yıl önce soyu tükenmiş o devasa dinozorlar, biyolojinin iflas etmiş ilk holdingleridir. Galapagos adalarındaki o meşhur ispinoz kuşları, daha iyi tohum kırabilmek için kişisel gelişim seminerlerine katılmadılar; sadece gagası biraz daha kalın olanlar tesadüfen hayatta kaldı ve kuzenleri açlıktan yok olurken onlar umursamazca karınlarını doyurdu. Doğa, sandığımız kadar anaç değildir; oldukça pragmatik, soğukkanlı ve zayıflığa tahammülü olmayan bir CEO'dur.

Fakat işin en çarpıcı yanı, bu kör ve mekanik kaosun içinden doğan görkemdir. Kitap, evrenin bizim için özel olarak tasarlanmadığını yüzümüze haykırırken, paradoksal bir şekilde bize kendi biyolojik mirasımızı bir Amor Fati coşkusuyla, yani kaderini olduğu gibi sevme erdemiyle kabullenme fırsatı sunar. İlahi ve kusursuz bir plandan değil, rastgele mutasyonların ve acımasız bir eleğin sonucunda buradayız. Tam da bu yüzden, şu an nefes alan her canlı, milyarlarca yıllık kesintisiz bir varoluş savaşının yürüyen bir zafer anıtıdır.

Kitap ülkemizin güncel tüm memeli türlerini (istilacı türler dahil) kapsamaktadır fakat kitabın referans bölümüne rastlamadım. Kaynak verirken güncel verilerle desteklenmesi dahilinde bu konu hakkında akademik bir kitap olma özelliğini gösterebilir. Bir de kitaptaki her canlıya ait bir menzil haritası bulunmaktadır ancak bu haritalarda dikkat çekici yanlışlıklar bulunmaktadır. Elbette pek çok saha rehberinde olacağı gibi bu tarz küçük hatalar olsa da bu kitap, şuana kadar gördüğüm en hatalı menzil haritalarını çizdiğini söyleyebilirim. Ayrıca kitapta özellikle beluga (beyaz balina) ve bazı balina türlerini resmetmiş. Bazı balina türleri konusunda zaman zaman çok ama çok nadir de olsa deniz sınırlarımız içerisinde görülebilir fakat belugalar için bu ihtimal %0'a yakındır ve bahsi geçen istisnalı (kafes kaçkını) bir olayda Karadeniz'de görülse de kutuplarda yaşayan bu memeli için Türkiye'nin Memelileri kitabına girebilecek bir canlı değildir ve aynı şekilde menzil haritası da size bahsettiğim kritik hatalardan bir tanesidir. Bunların dışında ülkemizin yaban hayatı biyolojisi severleri için güzel bir kaynak olduğuna hemfikirim.

https://www.imdb.com/name/nm18669980/?ref_=ext_shr_lnk

Dizinin bölüm senaristlerin birisi ; Ömer Gürkan Şimşek.
Lütfen Revize Edermisiniz Teşekkürler.

Senarist ; Ömer Gürkan ŞİMŞEK

Olacak O Kadar programı benim gözümde Türkiye'nin özeti. Bunun sebebi programda yapılan eleştirilerin şu an bile aynı özelliği taşıyor olması. İzleyeceklere vereceğim tavsiye programda açık bir şekilde Türkiye kültürünü ve sosyolojisini öğrenme imkanınız oluyor. Türkiye dışında bir ülkede yaşıyorsanız ve Türkiye'yi merak ediyorsanız izleyebilirsiniz.