Bir cami düşün içinde her türden insan var her türden insanı bir araya getiren bir yer içinde yaşlısı genci sağlıklısı sağlığını yetirmişi fakiri zengini güçlüsü güçsüzü zayıfı kilolusu engellesi körü... Bu kadar çeşit insanı bir araya getirecek bir dine inanıyorsanız aranızdaki bu kavga ve sonu bilmeyen kan gölü üzerindeki nefret rüzgarları neden? İlk emri oku olan inancınızda neden birbirinizin içini okumayıp ezmeye ve nefret rüzgarının estiği yere gidiyorsunuz? Bütün bu bir araya gelmenin sebebi korkumu? Korktugunuz için mi bir araya toplanıyorsunuz? Korktunuz için mi karşısına çıkıyorsunuz gerçekten iman ve gönülden inanca sahipmisiniz yoksa içinizdeki egonun korkulusu olan kudretli yaratıcıdanmı korkuyorsunuz? Bu kadar korkuyorsanız kudretliden o zaman neden hala kan gölü üzerindeki nefret rüzgarlarını size esmesine izin veriyorsunuz? Bu kadar vaaz verilirken aklınızdaki tek şey ben görevimi yerine getirip cennete gidip cehennemden kaçabilirim düşüncesi mi ve korkusu yüzündenmidir yoksa size böyle emredilip inancinizin bir alışkanlık haline getirmesimidir? aideyet duygusu için yoksa geleneklerinize karşı çıkmak dinineze olan inançtan daha kudretli olduğundan dolayımıdır.

Yeryüzündeki hayvan türlerinin ezici çoğunluğu böcekler, örümcekler, solucanlar ve sümüklüböcekler gibi omurgasızlar. Buna rağmen biyologların dikkati tüylü, kürklü ve bize benzeyen hayvanlarda toplanıyor. Üstelik bunun nedeni bilimsel değil, duygusal olabilir.

Araştırmacılar 600'den fazla dergide yayımlanan yaklaşık 1,4 milyon ekoloji ve evrim makalesini taradı. Bu yanlılık ilk kez 20 yılı aşkın süre önce belgelenmişti; aradan geçen zamanda düzelmemiş, bazı alanlarda kötüleşmiş bile. Deniz ve tatlı su araştırmalarında balıklara odaklanan makalelerin oranı 2001'de %35,8 iken 2025'te %49,7'ye çıktı. Bu artış, suların en kalabalık canlı grubu olan yumuşakçalar, kabuklular ve mercanlar gibi omurgasızların aleyhine oldu.

Ekip ayrıca 868 hayvan davranışı uzmanına bir anket yaptı. Kuşlar ve memeliler, özellikle örümceğimsilere kıyasla çok daha olumlu değerlendirildi. Hayvanlara bakışımız erken çocuklukta şekilleniyor ve hangi hayvanın sevimli olduğuna dair toplumdaki kabuller, insanlar bilim insanı olduğunda da ortadan kalkmıyor.

Bu, sadece bir sevimlilik meselesi değil. 1980'lerde zehirli bir kertenkele olan Gila canavarının tükürüğü üzerine yapılan araştırmalar, Ozempic gibi kilo verme ilaçlarına zemin hazırladı. Bir denizanasında keşfedilen yeşil floresan protein ise hücreleri tek tek işaretlemeyi mümkün kıldı ve 2008'de Nobel Kimya Ödülü'nü getirdi. Böcek popülasyonları hızla azalırken çoğu böcek türü hakkında ya çok az şey biliyoruz ya da hiçbir şey; birçoğu daha tanımlanmadan yok olabilir.

İyi haber şu: Bir hayvan grubuyla doğrudan çalışan araştırmacılar, zamanla bu gruba çok daha olumlu bakmaya başlamış. Yani tanıdıkça seviyoruz. 😊

✏️ Çeviren: Özge Can · Editör: Damla Şahin Uçar