Sosyal medyadaki "tasma ve zincir" metaforunu; Seligman’ın öğrenilmiş çaresizlik deneyi, Durkheim’ın Anomi kavramı, Hobbes’un Toplum Sözleşmesi ve evrimsel psikoloji parametreleriyle incelediğim özgün bir düşünce deneyidir. Karakter sınırından dolayı çalışmamın tam metnini alttaki cevaplar kısmında paylaşıyorum.
Dostlar biraz açmak gerekirse demek istediğim şu örnekler vereceğim mesela biri matematikte bildiği halde yanlış yaptığında ya da yanlış hesap yaptığında hemen matematiğin mi yok matematik mi bilmiyorsun ya da başka biri başarı sergilediğinde o kadar zeki miydi ya ben ondan daha zekiyim şu zekiyim kelimesi beni çok sinirlendiriyor sorun ben de mi?