Kurşungeçirmez camlar; kuyumcular, bankalar, elçilikler gibi ekstra düzeyde güvenlik gerektiren binaların, askeri ve özel araçların pencerelerinde kullanılır. Filmlerde ve dizilerde, kurşungeçirmez camlar genellikle yok edilemez olarak tasvir edilir. Hangi silah kullanılırsa kullanılsın, ne kadar mermi atılırsa atılsın, bu camlar sağlam ve değişmeden kalır. Tek sorun, gerçek hayatta kurşungeçirmez camın ne gerçekten "kurşungeçirmez" ne de tamamıyla "cam" olmasıdır.

Kurşungeçirmez cam için doğru terim, "kurşuna dayanıklı"dır; çünkü yeterli zaman ve yoğun çaba, ya da yeterince büyük kalibreli bir mermi ile "kurşungeçirmez" camın sözde "geçirmezliği" karşısında galip gelmek mümkündür. Kurşuna dayanıklı camın gücü ve dayanıklılığı, nasıl yapıldığına ve nihai ürünün kalınlığına bağlıdır.

Koşmaktan tutalım da, elimizi havaya kaldırmamıza kadar yaptığımız her hareket kas gücü gerektirir. Teknik olarak ifade edecek olursak “kas gücü”, bir kasın ya da bir grup kasın kasılması sonucu üretilen kuvvettir.

Günlük hayatta biz bunu bir şeyi kaldırabilme, itme veya çekebilme yeteneği olarak deneyimleriz. Bu sebeple uzun vadede kas gücünü koruyabilme, sağlıklı bir bedene sahip olmanın önemli bir bileşenidir.  

Moleküler evrim hızı, bir popülasyon içerisinde DNA veya protein dizilerindeki mutasyonların ne sıklıkla sabitlendiğini (yani popülasyondaki bireylerin çoğunda gözlendiğini) ölçer. Mutasyon hızı ise belirli bir zaman aralığında DNA veya protein dizisinde meydana gelen değişim miktarını tanımlar. Birbirine sıkı sıkıya bağlı bu iki kavram, moleküler evrim anlayışımızın temelini oluşturur.

Örneğin moleküler saat kuramı (Zuckerkandl ve Pauling 1962), zaman ilerledikçe bir protein dizisinde sabitlenen amino asit mutasyonlarının miktarının da artacağını öngörür. Bu durumda, eğer mutasyon hızının belirli bir proteinin evrimsel soy hatları boyunca aynı olduğu varsayılırsa, moleküler evrim hızının da sabit olması beklenir (Görsel 1).

Bilimle ve evrimle ilgili konularda iki argümanın sesi çok gür çıkar: İlki, bilimde "tesadüf" kavramına mutlak suretle yer olamayacağı iddiasıdır. Yani bazı insanlar, doğada hiçbir şeyin rastgele, tesadüfen, şans eseri olamayacağına inanır. Bu sanrı öylesine güçlüdür ki, bilimsel bir meselede bir olayın "şans eseri" o şekilde yaşandığı söylendiğinde, sanki bilimin sınırlarından çıkılmış da, imkansız bir olaydan bahsediliyormuş gibi tepkiler gösterirler. Bu, Evren'de her şeyin önceden belirlenmiş kurallara ve katı bir mutlakiyete dayalı olduğu görüşünün hatalı bir uzantısıdır. Buna az sonra döneceğiz.

Argümanlardan ikincisi ise, evrimin "tesadüflerle dolu" olduğu ve daha önemlisi, evrimsel biyolojinin her şeyi "tesadüfler" ile açıkladığıdır. Yani bu kişilere göre evrim, Evren'in başlangıcından tutun da, insanların kararlarına kadar her şeyin tesadüf eseri var olduğunu ileri sürmektedir. Halbuki sırf evrime özgü bir "tesadüf" tanımı yapmak ve diğer doğa yasalarından ayırmak büyük bir hatadır. Evrim, diğer doğa yasaları ne kadar tesadüfiyse o kadar tesadüfidir. Buna da az sonra döneceğiz.

Massachusetts Amherst Üniversitesi ve Brezilya’da INPA Enstitüsü’nün ortak çalışması sonucu Rio Negro Nehri’nin kollarından bir kaçında yeni bir cins elektrik balığı keşfedildi. 

Nisan 2014'te yayınlanan makalede bu yeni cinsin anatomisi, yayılım alanı, diğer balıklarla olan ilişkisi göze çarpan iskelet özellikleri, rengi, elektrik organları ve elektriği aktarış şekli ele alındı. İsimlerine uygun olarak bu balıklar belirgin atımlar şeklinde elektrik deşarj ederler ve bu şekilde bazı başka balıklar tarafından fark edilirler.