Eğer bir iş molasında yeni bir elektrikli diş fırçası gibi basit bir ürün sipariş etmek için internete girdiysek ve işlerin oldukça basit olacağını düşünürken kendimizi devasa bir seçenek ve özellik havuzu içinde bunalmış bulduysak, karar felci (İng: "decision paralysis") yaşamışız demektir. Dikkate alınması gereken bu kadar çok faktör olması bizi şaşkına çevirir; sadece fiyat ve teslimat süresi gibi temel özellikler değil, aynı zamanda pil ömrü, aşırı baskı uyarı ışıkları ve hatta akıllı telefon uygulamaları gibi sayısız detay karşımıza çıkar.

Molamızın süresi daralırken bir karar vermek adeta imkansız hale gelir. Bu, karar felcinin sadece küçük bir örneğidir. Seçeneklerin çokluğu ve hepsini tartmanın zorluğu, donup kalmamıza yol açtığında bu durumu yaşarız. Eskiden seçeneklerin artmasının tüketiciler için her zaman iyi bir şey olacağı ve bunun memnuniyetle karşılanacağı düşünülürdü. Ancak günümüzde biliyoruz ki, bu durum tam tersi bir etki yaratarak insanların hiçbir şey almadan uzaklaşmasına neden olabilmektedir.

Romantik partnerimiz bize bir sorunundan yakınıyorsa, mantıken ona yardım etme zorunluluğu hissederiz. Sevdiğimiz birinin üzülmesini istemeyiz; bu yüzden sorunu çözmeye, tavsiye ve öneriler sunarak üzüntünün kaynağını ortadan kaldırmaya çalışırız.

Ancak bunu yapmaya çalıştığımızda, partnerimiz muhtemelen rahatsız olacak, hüsrana uğrayacak ve hatta öfkelenecektir. Bu pek de mantıklı bir tepki değildir. Eğer bunu deneyimlediysek, yalnız değiliz. Şimdiye kadar kullandığımız kilit kelime mantıktı. Fakat gerçek insan ilişkileri hiçbir zaman tamamen mantıksal olmamıştır.

Benzer bir statüye ulaşmak için, bizden daha başarılı olduğunu düşündüğümüz kişileri taklit etmek insan doğasının bir parçasıdır. Veya en azından daha fazla zenginliğe, üne ve güce sahip olanları örnek alırız.

Neyse ki birçok teknoloji şirketi yöneticisi, ünlü ve sağlık fenomeni, genellikle maksimum üretkenlik ve sürekli başarı sağladığını iddia ettikleri günlük rutinlerini bizlerle paylaşmaya isteklidir.