Açıkçası kitabı 90 sayfa okudum ve direkt bıraktım. Kitabı büyük umutlarla almıştım. Kitabın kurgusunda absürtlük olduğunu düşünüyorum, tabii ütopik bir kitap olduğu için mükemmel bir kurgu beklemedim ancak bu kurgu tatmin edici seviyede değildi. İlk olarak olumlu yönlerinden bahsetmek istiyorum. Kitabın vermek istediği mesaj güzeldi, kadınların erkekler olmadan da yaşayabileceğini göstermeleri, kadınlara karşı üç farklı bakış açısını temsil eden karakterler de anlaşılırdı, her şey net bir şekilde verilmişti kitapta. Ben bu yazıda olumsuz yönlere daha çok odaklanmak istiyorum. Öncelikle başkahramanlardan başlayalım, orada Terry isimli karakter sürekli gitmek istiyordu ancak Van isimli anlatıcı ise kendilerine iyi davrandıklarını o yüzden Terry'nin sorun çıkarmamasını istiyordu. Hangi insan istemediği bir yerde yaşayıp özgürlüğünü aramaz ki? Karakterler daha çok isyan edebilirlerdi. Ancak bu çok da önemli değil çünkü anlatılmak istenen kısım oraya çok ulaşmamıştı. Kadınların özelliklerine gelirsek kadınların maskülen özelliklerle ön plana çıkması beni rahatsız etti. Çünkü, kadınlar feminen olsa güçlü olamaz mı? Kadınların maskülen olup güçlü olması beni rahatsız etti. Maskülen kadınların yanında feminen kadınlar da olabilirdi çünkü bu olası bir kadınlar ülkesi için feminenlerin varlığını reddetmek gibi gösterilmiş. Kadınların bir diğer özellikleri ise anneciliğin ön planda olması. Bu da beni rahatsız etti, daha az bahsedilebilirdi, anne özelliklerini bu kadar ön plana koymamalıydı. Onun dışında bir sorun var mı hatırlamıyorum. Sadece yazı dili beni rahatsız etti. Daha profesyonel yazılabilirdi. Çok basit yazılmıştı.

Güzel bir kitap, okunmalı, tavsiye edilmeli ve bu kitaptan her zaman bahsedilmeli. Ayrıca bu harika kitap Fransız yönetmen François Truffaut tarafından 1966 yılında beyazperdeye uyarlanmış. Distopik bir roman. Kitapların yakıldığı ve devlet tarafından yasaklandığı bir dünya. Kahramanımız Montag'ın kişisel aydınlanma yolculuğu ve bizlere bir uyarı: Kitapları yakan bir toplum nasıl bir yer haline gelir?
Ancak ekleyelim:
‘’Kitapları yakmaktan daha büyük suçlar da vardır. Bunlardan biri de onları okumamaktır.’’
(Ray Bradbury)