İnsan başkaydı. Aldığı ürün bir tek karnını doyurmasına, bir de vergisini ödemesine yetse, toprağını elinde tutabilirdi insan.... bu mümkündü.
Evet, mümkündü... günün birinde ürün olmayıp, bankadan borç almak zorunda kalıncaya kadar. İnsan, insan olarak bunu yapabilir.
Oysa bakın... banka ya da şirket bunu yapamaz. Çünkü o yaratıkların soludukları hava değil, yedikleri de et değil. Onların soluduğu kâr, yedikleri de anaparanın faizi. Eğer bunları bulamazlarsa ölürler onlar. Siz havasız, etsiz kalınca nasıl ölüyorsanız, öyle.

John Steinbeck

Bir teorinin çürütülebilir olması, onu çekiciliğinden eden bir özellik değildir gerçekten: aksine, daha ince düşünen kafaların ilgisini özellikle de bu sayede çekmektedir. Yüzlerce kez çürütülmüş 'özgür irade' teorisi varlığını hâlâ sürdürebilmesini bu çekiciliğe borçlu galiba sürekli, kendini onu çürütebilecek kadar güçlü hisseden insanlar ortaya çıkmaktadır.

Friedrich Nietzsche

Elâ gözleri sanki mümkün olan her türlü trajediyi görmüş, acı ve ızdırabın tüm basamaklarını adım adım çıkmış, artık insanüstü bir sükûnet ve anlayış düzeyine ulaşmış gibiydi. Kendi yerini biliyor, kabul ediyor, ona razı oluyor gibi bir hali vardı. Ailenin başı, doruk noktasıydı o. Asla fethedilmeyecek kalesiydi. O acıyı ve korkuyu tatmadıkça, yaşlı Tom'la çocuklar da asla tatmıyordu. Bu yüzden, bu duyguları kendi kendine inkâr etmeye alışmıştı. Neşeli bir şey olduğu zaman da ailede herkes acaba o seviniyor mu diye baktığından, önemsiz şeylerden kahkahalar yaratmakta usta olmuştu. Ama neşeden de iyisi sükûnetti. Sakinlik güvenilir bir durumdu. Ailedeki o büyük ve mütevazı yerini gururla, temiz bir güzellik içinde kabullenmişti. Sağaltıcı rolünden ötürü ellerine bir güven, bir soğukkanlılık, bir rahatlık gelmişti. Hakemlik rolü ona mesafeli, hata marjı olmayan tanrısal bir yargı yeteneği vermişti. Kendisi bocaladığı anda ailenin sarsılacağını, umudunu kaybederse devrileceğini biliyordu.

John Steinbeck

Zor zamanlar güçlü insanlar yaratır. Güçlü insanlar iyi zamanları yaratır. İyi zamanlar zayıf insanlar yaratır. Zayıf insanlar zor zamanları yaratır

G. Michael hopf

Benim arzum yok ya da yeterli değil ya da artık kalmadı. Varsa bile, işletilmeye, aşırı yüklenmeye değmezler. Belki her şeye karşın birtakım arzularım var. Ama uykudalar. Hiç onları uyandırmak niyetinde değilim doğrusu. Ne gibi arzularım var? Rahat bırakılmak isterim. Başkalarının arzuları beni rahat bıraksın, peşlerine takıp götürmeye kalkmasın. Ben, öncelikle hiçbir şey arzulamamayı arzuluyorum.

Eugene İonesco

Ama akşamları, işten sonra, ben bir bistrodan ötekine sürterken, Jacques okuyup kendini yetiştiriyordu. Romanlar ve ideolojik kitaplar okuyordu. Devrimci bir partiye yazılmıştı. Akşamları belli bir öğreti konusunda kendini yetiştiriyor, herhalde uyurken bu bilgileri özümsüyor ve ertesi sabah, hışımla topluma saldırıyordu. Biricik dinleyicisi ben olduğumdan, bakışlarıyla üstüme şimşekler yağdırıyor, işaret parmağını uzatıp öyle bir suçluyor, vicdanımı öylesine rahatsız ediyordu ki, sistemin doğurduğu bütün dertlerden sorumlu tutuyordum kendimi.

Eugene İonesco

Oysa ben de herkes, çağımızdaki herkes gibiyim, kuşkucu, yanıldığını görmüş, yorulabilir ve yorgun, amaçsız yaşayan, elden geldiğince az çalışan azıcık obur biri: Şu evrensel acı ve bıkkınlıktan kurtulabilmek üzere, zaman zaman şöyle güzel bir yemek, içki.

Eugene İonesco