Günümüzde çoğu araba yolculuğu, gününüzü yavaşlatan bir tür trafik sıkışıklığı, yol çalışması veya rastgele bir tehlike içeriyor gibi görünüyor. Ancak durum çok daha kötü olabilir.

Örneğin, size doğru gelen başka bir arabayla dar bir dağ geçidinde ilerlemeye ne dersiniz; hem de tek bir yanlış hareketin felaketle sonuçlanabileceği bir yerde? Dünyanın birçok bölgesinde karşılaşılan gerçek tam olarak budur. Buralarda bir noktadan diğerine gitmenin tek yolu, hayatınızı kendi ellerinize almaktır. Bu yüzden kemerlerinizi bağlayın, çünkü dünyanın en tehlikeli yollarından bazılarında ürkütücü bir yolculuğa çıkıyoruz.

Astronominin temeline geometrinin konulması Pythagoraşçılarla başlar. Platon'un ortaya attığı sistematik duruşla gökyüzündeki hareketlerin düzenli ve dairesel, hızların ise sabit olduğu kabul edilmiştir. Pythagorasçılar bütün gök cisimlerinin, yani gezegen ve yıldızların (o zamanlar bilinen gök cisimlerinin) küresel olduklarına, dairesel yörüngelerde hareket ettiklerine inanmış, kürelerin arasında bir uyum olduğunu varsayarak gezegenlerin uzaklıklarını bu uyumla ilişkilendirmişlerdir.

Onlara göre gök cisimleri, merkezin etrafında uzaklıklarıyla orantılı bir şekilde hareket etmekteydiler. Yörüngeleri ise hızlarıyla orantılıydı. Platon, iki küreli evren modelini açarken ilk kürenin merkezde bulunan Dünyamız (yeryüzü), ikincisininse yıldızlar küresi olduğunu söylemiştir. Tüm bu varsayımlar sonrası evren modelini belirlerken yeryüzünün ve yıldızların değişkenliği için şu iddiada bulunmuştur: