Evrimin biyolojik kökenleri hakkında devasa ve mükemmel bir eser. Ancak bu kitap bana şuana kadar en ağır gelen kitap olduğunu söyeleyebilirim. Referans kitabı olarak kullanıyorum ve bu kitabı bir gün baştan sona okumaya karar verdim ve şunu anladımki lise biyolojim bu kitabı anlayacak kadar yeterli değil. Biyoloji okuyan bir arkadaşıma verdiğimde lisans son sınıf olmasına rağmen anlamakta güçlük çekti. Ben de inat ettim ve tekrar baştan biyoloji sözlüğü ile okumaya karar verdim. (Sözlükte dahi bazı kelimeler bu kitap için eksikti ve olan terimlerin bir kısmının açıklamasını da anlamadım.) Şuan kitaplığımda bekliyor ve evrimsel kimya ya da biyoloji de araştırmak için kitaplığımda bekliyor.

Merhaba
Araba Sevdası, yalnızca yanlış batılılaşmayı hicveden bir roman değildir; aynı zamanda insanın kendisini olduğundan başka biri gibi gösterme arzusunun trajik hikayesidir. Recaizade Mahmut Ekrem, bu eserinde dönemin toplumsal dönüşümünü bireyin ruh dünyası üzerinden okur. Görünüşe, modaya ve gösterişe duyulan tutkunun, insanın iç dünyasını nasıl yoksullaştırabileceğini ince bir ironiyle gözler önüne serer. Günümüzün hastalığı da bu şuan .

Romanın merkezindeki Bihruz Bey, aslında sadece bir karakter değil, kimlik bunalımı yaşayan bir dönemin sembolüdür. O, Batı kültürünü anlamaya çalışmaktan çok onu taklit etmeyi seçen, Fransızca kelimeleri anlamını bilmeden kullanan, lüks arabasıyla toplum içinde saygınlık kazanacağını düşünen bir gençtir. Ancak Bihruz Bey'in trajedisi, bilgisizliğinden çok kendisini gerçekle yüzleştirememesidir. Hayatını hakikatin üzerine değil, hayallerin üzerine kurar. Bu nedenle roman ilerledikçe okur, onun düştüğü komik durumlara gülerken aynı zamanda derin bir hüzün de hisseder.
Çünkü Bihruz Bey'in yanılgıları yalnızca bireysel değildir; bir medeniyet değişiminin sancılarının birey üzerindeki yansımasıdır. Eserin en dikkat çekici yönlerinden biri, gösteriş ile öz arasındaki çatışmayı ustalıkla işlemesidir. Araba, romanda yalnızca bir ulaşım aracı değildir; toplumsal statünün, kibirin ve sahte kimliğin simgesidir. Bihruz Bey'in arabaya duyduğu tutku, aslında kendisine duyduğu güvensizliği gizleme çabasıdır. Dış görünüşüne gösterdiği özen, iç dünyasındaki boşluğu dolduramaz. Böylece roman, insanın sahip olduklarıyla değil, düşünce dünyası ve karakteriyle değer kazandığını hatırlatan güçlü bir alegoriye dönüşür.

Dil ve üslup bakımından eser, Tanzimat döneminin olgun örneklerinden biridir. Recaizade Mahmut Ekrem, ironiyi ve ince mizahı ustalıkla kullanarak okuru hem eğlendirir hem düşündürür. Özellikle Bihruz Bey'in Fransızca özentisi ve yapmacık tavırları, dönemin yüzeysel batılılaşma anlayışını eleştirirken günümüz insanına da ayna tutar. Çünkü çağ değişse de insanların yalnızca görünür olmak için yaşama arzusu, tüketimle kimlik inşa etme çabası ve toplumun beğenisini kazanma isteği hala güncelliğini korumaktadır.

Bu yönüyle Araba Sevdası, sadece Tanzimat dönemini anlatan tarihi bir roman değil; insanın kendini başkalarının gözünden tanımlama eğilimini sorgulayan evrensel bir eserdir. Recaizade Mahmut Ekrem, okuruna şu soruyu sessizce yöneltir. İnsan gerçekten olduğu kişi olarak mı yaşar, yoksa başkalarının görmek istediği kişi olmaya mı çalışır? Dürüst olmak gerekirse bazen akademik çalışmaları yaparken okurken bu duyguyu taşıyorum bende .Gerçekten kendim için mi yoksa var olduğumu herkese gösterebilmek için mi? Romanın asıl değeri de burada yatar. Çünkü Araba Sevdası, modaların, gösterişin ve tüketim kültürünün gelip geçici olduğunu; buna karşılık bilgi, kişilik ve hakikat arayışının kalıcı değerler olduğunu zarif ama sarsıcı bir biçimde anlatır.

Edebi açıdan değerlendirildiğinde Araba Sevdası, Türk romanının realizme yönelişinde önemli bir dönüm noktasıdır. Yazar, karakterlerini idealize etmek yerine bütün kusurlarıyla sunar; olaylardan çok psikolojik çözümlemelere ve toplumsal eleştiriye ağırlık verir. Bu nedenle eser, yalnızca ilk realist Türk romanlarından biri olarak değil, modern bireyin yabancılaşmasını erken dönemde sezmiş güçlü bir klasik olarak da okunmayı hak eder. Bihruz Bey'in trajikomik serüveni, aslında her çağda insanın dış görünüş ile öz benliği arasında verdiği bitmeyen mücadelenin edebi bir yansımasıdır.