İstifçilik, hayvanlar arasında yaygın görülen bir davranıştır. Birçok canlı, kıtlık zamanları için yiyecek saklar. Sincapların yemişleri, orman farelerinin ise tohumları sakladığı zaten bilinen bir gerçektir; ancak ateş karıncalarının (İng: "fire ant") böcek kurutması yapmak için fazla yiyeceklerini yuvalarının en sıcak yerinde depoladığı pek bilinmez. Bazı hayvanlar ise yuvaları için eşya istiflerler. Örneğin dekoratör yengeçler (İng: "decorator crab"), kabuklarını kamufle etmek için deniz yosunu, anemon ve süngerleri toplarken; kemik ev yaban arıları (İng: "bone-house wasp"), yuvalarının girişini kapatmak amacıyla karınca cesetlerini biriktirirler.

Ancak tüm bu ufak tefek birikimler, sakallı akbabaların (Gypaetus barbatus) istifçiliği ile kıyaslandığında oldukça sönük kalmaktadır. Üç metreye varan kanat açıklıklarıyla bu kuşlar, Avrupa'nın en büyük yırtıcı kuşlarından bazılarıdır. Genellikle ömür boyu tek eşli kalırlar ve her yıl uçurumlardaki aynı yuva alanlarına geri dönerler.

Warwick Üniversitesi liderliğinde, MIT ve McMaster Üniversitesinden araştırmacıların iş birliğiyle çalışan bir gökbilimci ekibi, yıldızların etrafındaki toz halkalarının özelliklerini kullanarak yeni doğan gezegenlerin kütlelerini tahmin etmek için yeni bir yöntem geliştirdi. The Astrophysical Journal dergisinde yayımlanan bu araştırma, doğrudan görülemeyecek kadar doğdukları ortama gömülmüş gezegenleri bulmak ve karakterize etmek için gökbilimcilere yeni bir yol sunuyor.

Genç yıldızları çevreleyen ve girdap gibi dönen gaz ve toz diskleri, gezegenlerin oluştuğu ortamlardır. ALMA gibi yeni ve güçlü teleskoplar, bu ön gezegen disklerinin birçoğunun çarpıcı halka şeklinde yapılar içerdiğini ortaya koydu. Bu yapıların, disklerin içinde dolanan gezegenlere dair ipuçları barındırdığından uzun zamandır şüpheleniliyordu (ancak bugüne kadar onları yorumlamak için sağlam yöntemler bulunamamıştı). Warwick Üniversitesi Astronomi ve Astrofizik Grubundan doktora öğrencisi ve araştırmanın başyazarı Amena Faruqi durumu şöyle açıkladı: