Dünya dışındaki gelişmiş medeniyetlerin açık işaretleri olan teknolojik imzalar arayışımız birçok farklı biçimde devam ediyor. Bu arayışların çoğu, Samanyolu Gökadası'nda kaç tane teknolojik medeniyet olduğunu tahmin etmeye çalışan ünlü Drake denklemi tarafından yönlendiriliyor. Ancak bu denklemin sonunda, bir medeniyetin sahip olduğu düşünülen "uzun ömürlülüğünü" hesaba katmayı amaçlayan bir değişken şeklinde kocaman bir soru işareti bulunuyor. Açıkça belirtmek gerekirse bu ifade, medeniyetin ne kadar süre hayatta kalacağını ifade etmiyor. Sadece mevcut teknolojimizle tespit edilebilen bir imzayı ne kadar süre boyunca aktif olarak yarattıkları anlamına geliyor.

Oxford Üniversitesi'nden astrofizikçi Brian C. Lacki tarafından hazırlanan ve ön baskı sunucusu arXiv'de yayımlanan yeni bir makale bu konuyu ele alıyor. Lacki'nin öne sürdüğüne göre, bizim böyle bir medeniyetle aynı zaman diliminde çakışma ihtimalimiz çok düşük olduğu için "ölü" bir medeniyetin kalıntılarını bulma ihtimalimiz çok daha yüksektir. Ayrıca oldukça şaşırtıcı bir şekilde, bunu yapabileceğimiz en iyi yer kendi Güneş Sistemi'miz olabilir.

Ara öğün, hazır yemek... Aşırı işlenmiş gıdalar, çoğu zaman fazla düşünülmeden günlük hayatın içine işlemiş durumda. Ancak yeni araştırmalar, sorunun sadece bu gıdaların çok fazla şeker, tuz veya yağ içerip içermediğiyle ilgili olmadığını; aynı zamanda gıdaların işlenme biçiminin beyinle olan ilişkisini değiştirip değiştirmediğinin de önemli olabileceğini öne sürüyor. Monash Üniversitesi, São Paulo Üniversitesi ve Deakin Üniversitesi araştırmacıları tarafından yürütülen bir çalışma, ultra işlenmiş gıdaların daha fazla tüketilmesinin dikkat eksikliği ve demans risk faktörlerinin artmasıyla bağlantılı olduğunu ortaya koydu. Bu bulguyu özellikle ilginç kılan ise genel beslenme kalitesi normalde sağlıklı olan kişilerde bile bu bağın geçerliliğini koruması oldu.

Peki, ultra işlenmiş gıdaların önemi ne olabilir ve ilk sinyal neden hafıza yerine odaklanma yeteneğinde ortaya çıkar?