Red Queen Hipotezi

Bu hipoteze göre, türler ne kadar iyi olurlarsa olsunlar karşılarında sürekli gelişen ve değişen saldırgan türlere karşı onlarında yeni adaptasyonlara ve evrimlere ihtiyacı olduğudur.

Burada, olduğun yerde kalabilmek için bile elinden geldiğince hızlı koşman gerekir.^[1]

Yaşam durdurak bilmeyen bir savaş içerisindedir. Virüsler, bakteriler ve mantarlar sürekli kendi varlıklarını çoğaltabilmek için genetik modifikasyonlar yaşarlar. Bunlar saldırgan canlının hedef aldığı organizmayı da doğrudan etkiler. Basitçe yaşanan bir pandeminin hedef canlı(-lar)' ında değişen bu koşula adapte olmalarını gerektirir. Yoksa tür(-ler) yok olmaya mahkumdur.

Muhteşem 2 Irk

-"Muhteşem 2 ırk" teknik olarak hatalı bir söylem biz bunu genetik olarak kaliteli ırk diyelim-

Belirtmem gerekir ki eğer genetik olarak kaliteli ırklar olsaydı ve bunların çiftleşmesinin sonucu oluşan mayozun tekrara düşeceğini düşünüyorsak yanılıyoruz demektir. Crossing-over ve bunun üzerine onbinlerce gene sahip bir türün mayoz geçirmesi sayesinde elde ediceğimiz yavru bireyin gen dizilimi tekrarlanma ihtimali neredeyse sıfırdır. Buna mutasyonları dahil ettiğinizde oluşacak nesillerin gen dizilimlerinin birebir aynı olma ihtimali pratikte imkansızdır. (varsayım tek yumurta ikizlerini dahil etmemiştir.)

Genetik olarak mükemmel olan ırklar zaten doğada hali hazırda bir çok tehdit ile baş edebiliyorlar demektir. Ancak bizim "Kızıl Kraliçe" hipotezimiz bu yeni genetik açıdan kaliteli ırkın bile bir noktada mutasyonlarla evrilmeye gerek duyduğunu söyler. Yani tek dezavantajı karşılacağı yeni tehditlere karşı diğer canlılara kıyasla daha az gen havuzunun bulunması. Bundan dolayı yeni mutasyonlara ve daha fazla genetik seçilime ihtiyaç duyar.

Değinmem gereken hususlar:

1. Genetik olarak kaliteli olan ırkın hastalık tehtidi olan genleri de olmamalı. Bundan dolayı bunların çiftleşmesinden oluşacak yavrunun resesif bir hastlık dezavantajı olacağını söylemek hatalıdır.
2. Milyon(-larca) yılda elbet mutasyon eseri daha kaliteli - kalitesiz genlerde oluşacaktır. Bundan dolayı gen havuzunun artışı doğaya uyum yeteneğini azaltmaz.

Kısacası, genetik olarak birbirini pratikte tekrar edemeyeceği için bu iki ırkın nesli sadece mevcut koşullara daha avantajlıdır o kadar. "Kızıl Kraliçe" hipotezindeki gibi yeni tehditlere adapte olabilmek için gen havuzuna ihtiyacı vardır. Bu gen havuzu zaten zamanla kendini var eder. Sizin bu varsayımınızdaki milyon(-larca) yıl süre boyunca bu havuz sağlanır. Umarım aydınlatabilmişimdir.

Merhaba öncelikle bu ilgi çekici konuyu paylaştığın için teşekkürler. Cevabına giriş yapmadan önce konuyla alakalı kısa bir arkaplan bilgisi vermeyi isterim. SARS-CoV-2 virüsü, insanlardaki akciğer, kalp ve böbreklerin hücre yüzeyinde yer aldığı bilinen ACE2 ( angiotensin-converting enzyme 2) reseptörüyle interaksiyona girebildiğinde COVID-19 hastalığına yakalandığımız doğrudur. Esas olarak solunum yoluyla bulaşmasından kaynaklı akciğerlerimizde ağırlıklı olarak boy göstermiştir. Bu da demektir ki, ACE2 sadece bir enzim değil; aynı zamanda SARS-CoV-2'nin etkileşime geçip hücrelerimize sızabildiği ve konak hücre olarak kullanabildiği bir yol olarak bahsedilebilir.^[1] Örneğin ACE2 reseptörüne sahip olmayan fareler bu hastalığa yakalanmıyor. Ama insanlar üzerinde deney yapılaması etik olmadığı için ACE2 reseptörünü içeren geni farelere entegre ederek, farelerin COVID-19'a yakalanması sağlanabiliyor. ^[2][5]

Özellikle zencefilin SARS-CoV-2'nin proteinlerinin yapısını bozduğuna ve kısıtlayıcı etkisi olduğuna dair birçok makale yer alıyor. Zencefil tüketmek hem bağışıklık sistemini güçlü tutacak hem de COVID'e yakalanma olasılığını bir o kadar da düşürebilecektir.^[4]Aynı zamanda günümüzdeki çalışmalarda da zencefile yer verilmiştir. Zencefil ve çilek gümüş nanopartikülleri kullanılarak yapılan bir araştırmada, bu nanopartiküllerin SARS-CoV-2 üzerinde kısıtlayıcı etkisi olduğundan bahsedilmiş. Bu özelliği SARS-CoV-2 'nin yüzey reseptörlerinden NSP16 proteinini ve insandaki AAK1 proteinini hedef alabildiği açıklanmış. Zencefilin etkisinden yola çıkarak artık gümüş nanopartiküllerinin kullanımının da gelecek klinik çalışmalara ışık tutacağı düşünülüyor. Son kısım daha çok biyoteknolojinin klinik çalışmalardaki rolü olarak düşünülebilir. ^[3]