Gönderi Akışı

Yıllardır belki de takıntılı denilebilecek şekilde hayatım buna bağlıymışcasına resim yapıyorum. Çevremde insanlar bana adımla değil sanatçı kimliğimle sesleniyor, hayatıma o kadar çok entegre ettiğim bir olgudur ki şekilleri perspektif, manzaraları bir tuval, insanları ise renkler olarak görüyordum. Bu şekilde geçirdiğim 7 yılın ardından hayatımda öyle bir kırılma noktası yaşadım ki kendime şunu dedim "evet resim yapmak sana iyi geliyor, evet çok da başarılısın ama kendini ürettiklerine hapsederek yaşayamazsın" Evet şahane bir estetik haz yaşıyordum ama ne insanlara ne kendime kabullenmesi zor da olsa pratik tek bir faydası yoktu. Sizce resim halk tabiri ile boş iş mi?

Bugün mutluyum. Tabii gelen düşük notları saymazsak, ama yine de mutluyum çünkü sonunda projemiz için destek talebi içeren bir kurumsal e-posta gönderebildik okulum aracılığıyla. Umarım ADÜ'den de geri dönüş gelir çünkü bu projeyi bırakmak istemiyorum. Ve bu projeyi tamamlamak için bir söz verdim, bu sözü tutmak istiyorum. Her şeyi adım adım paylaşmaya çalışacağım burada ve eğer istediğimiz sonucu da elde edersek bence harika bir iz bırakmış olacağım buraya.

Aklımdan geçen: Ozon tabakası, bu yıl Antarktika üzerindeki delik daha büyük olsa da uzun vadede toparlanma yolunda.

2026 ozon deliği, NASA'nın 1979'da takibe başlamasından bu yana kaydedilen 7. büyük delik oldu. 18 Eylül'de yaklaşık 27 milyon km² ile en geniş haline ulaştı.

Yine de ozonu tüketen maddeler atmosferde bugün 20 yıl öncesi kadar yaygın olsaydı, delik yaklaşık 2,6 ila 5,2 milyon km² daha büyük olabilirdi.

Kaynak: NASA