Rusya ve Avrupa'dan fizikçiler, elektronik biliminin post-silikon/silikon-sonrası çağına girecek olan spin-dalga cihazlarının çekirdeğinde yer alan magnonik kristalleri oluşturmak için süperiletken/ferromanyetik sistemlerin kullanılma olasılığını gösterdiler.

Magnonikler, kısaca, bilgi iletmek ve işlemek için spin dalgalarını kullanma olanaklarını araştırır. Modern katı hal fiziğinin bir alt alanı olarak düşünülebilecek modern bir manyetizma alanıdır; dalgaları ve manyetizmayı birleştirir, asıl amacı nano yapılı materyallerdeki spin dalgalarının davranışını araştırmaktır. Fotonikler, fotonlar ve elektromanyetik dalgalar ile ilgilenirken, magnoniklerin odağı, manyetik momentlerin oryantasyonunun harmonik salınımlara olan dönüş dalgaları veya magnonlar üzerindedir. Ferromanyetik malzemelerde, elektronların manyetik momentleri, yani bunların dönüşleri manyetik bir alanda hizalanır. Manyetik bir sistemde gözlemlenen spin/dönüş hizalama dalgalarına, spin dalgaları denir.

Çok sayıda evrenden birinin içinde yaşıyor olabilir miyiz? Bilim insanları, içinde bulunduğumuz Evren'imizi daha iyi tanımlamaya başladığından beri filozoflar, hayalperestler ve bilimkurgu yazarları paralel evrenler üzerinde kafa yormaktalar. "Evren" dediğimiz yapı, bildiğimiz her şeyi; gezegenleri, yıldızları ve galaksileri, uzayı ve zamanın kendisini içerir - hiçbir şeyi dışlamaz. Astronomların ölçümlerine göre bizim Evren'imiz yaklaşık 93 milyar ışık yılı genişliğindedir.

Peki ya evrenimiz tek değilse? Ya Evren'imizin etrafı, bizim fark etmediğimiz alternatif evrenlerle kaynıyorsa? Çünkü "evren" dediğimiz şey, aynı zamanda, içerisinde bulunduğumuz spesifik yasalara sahip, kendi içinde tutarlı ve kapalı bir sistemi tarif etmekte de kullanılabilir. Yani farklı yasaları, farklı özellikleri ve farklı görünümü olan evrenlerden de söz edebiliriz. Tanımsal bir ayrım yaratmak için, Sicim Teorisi'ndeki "brane" veya "membran" gibi sözcükleri ödünç alıp, "Çoklu Evrenler üstü yapıyı" tanımlamakta kullanabiliriz. Bu durumda çok sayıda, belki de sonsuz miktarda evren, kendilerini içerisinde barındıran bir tabakanın içerisinde yan yana, üst üste, iç içe bulunuyor olabilir. Tıpkı sabun köpükleri gibi...

Kaygılı bağlanma stili (İng: "anxious attachment style"); yakın ilişkilerde sürekli olarak terk edilme korkusunun ve çok güçlü bir güvensizlik duygusunun yaşandığı bağlanma stilini ifade eder. Kaygılı bağlanma stiline sahip kişiler, genellikle yakın ilişkiler kurma ihtiyacı hissederler; fakat buna rağmen duygusal ihtiyaçlarının karşılanıp karşılanmayacağı konusunda kaygılıdırlar. Ebeveynleri, partnerleri veya arkadaşları gibi yakınlık kurduğu kişilerin varlığı ve bu kişilerin verdikleri yanıtlarla aşırı ilgilenirler.

Çocuklukta geliştirilen kaygılı bağlanma stili, çocuğun ebeveynlerine veya bakıcısına karşı yapışık denebilecek derecede bağlı olmasına ve onların yokluğunda teselli edilemez derecede mutsuz olmasına sebep olabilir. Yetişkinlikte ise ikili ilişkiler söz konusu olduğunda kıskançlık ve güvensizlik gibi duyguların sürekli olarak ortaya çıkmasına sebep olabilir.

Tavuk mu yumurtadan çıkar, yumurta mı tavuktan çıkar? Bu soru, binlerce yıla yayılan bir gizeme işaret eder: Tüm tavuklar yumurtadan çıkarlar ve tüm yumurtalar, en azından tavuk yumurtaları, tavuklar tarafından üretilirler. Bu durumda hangisi önce geldi? Tavuk mu, yumurta mı?

Günümüzde horozların bu soruya yönelik perspektifi ve yumurtadan çıkanın tavuk değil de civciv olduğu gibi konularda bolca espriye malzeme olan bu paradoks, aslında "köken problemi" veya "ilk neden problemi" olarak ifade edebileceğimiz felsefi bir konuyla ilgilidir. İlk olarak MÖ 4. yüzyılda Aristo tarafından dile getirilmiştir, ondan 4 asır sonra Plütark bunun evrenin başlangıcıyla ilgili çok önemli bir problem olduğunu yazmıştır ve 5. yüzyılda Macrobius, kulağa basit bir soru gibi gelen bu sorunun aslında önemli olduğunu vurgulamıştır. 

Kuantum mekaniğinin en gizemli yanı, maddenin yapı taşlarının bazen parçacık bazen de dalga olarak davranıyor gibi gözükmesidir. Geçen yüzyılın neredeyse tamamı boyunca, bu bilmecenin en çok kabul gören açıklaması “Kopenhag yorumu” oldu. Bu yorum, tek bir parçacığın, bir anlamda, evrenin her yerine bulaşmış fakat gözlemlendiğinde belli bir konuma çöken bir dalga olduğunu ileri sürer.

Diğer taraftan, kuantum fiziğinin birkaç kurucusu, özellikle Louis de Broglie, “pilot-dalga kuramı” olarak bilinen farklı bir yorumun başını çekti. Bu yorum, temel parçacıkların bir tür dalga üzerinde taşındığını savunur. Bu kurama göre, parçacıkların gittikleri belli yolları vardır ancak pilot dalganın etkisi sebebiyle hala dalga benzeri istatistik sergilerler.