İlk sezon için şunları yazmıştım: "Tabii ki bu evrenle ilgili herhangi bir yapıma hiçbir şey söylemeden tam puan vereceğim. Yine de neden sevdiğimi falan biraz anlatayım. Game of Thrones diğer kurgulardan çok başka bir tarza sahip. Başarısı da buradan geliyor. Oturması biraz vakit alıyor. Mesela bir üç sezon geçmeli diyebilirim. Çünkü çok fazla karakter ve iç içe geçmiş hikayeler çok kısa sürelerle ilerletiliyor. Doğal olarak hikayenin belli bir olgunluğa gelmesi ve bağ kurmak vakit alıyor. Ama tüm fantastik detaylarına rağmen en gerçekçi işlenen yapım ve hikaye oturduktan sonra o tüm radikalliği, cüretkarlığı, çarpıcılığı ve özetle dramayı görünce evrene aşık oluyorsun. Ben iddiamın hala arkasındayım, Sopranos gibi izlemediğim bazı dizileri bilemem ama kuvvetle muhtemel gelmiş geçmiş en iyi dizidir.

Tek bir hanedana odaklandığı için biraz farklı ilerleyen bir yapım oldu ama en nihayetinde olay iç savaşa dönüşeceği için yine ayı tada ulaşacaktır ki gerek de yok. Zaten GoT belli bir olgunluğa ulaştığı için bu yapım çok daha kaliteli ilerletilecektir ve belki çok daha dramatik bir yapım olacaktır. Rings of Power'a haksızlık ediliyor ama onunla kıyaslanarak daha da öne çıkması hoşuma gitti. Güçlü kurgusunun yanında diğer estetik detayları da muazzam. Yani şu anlık GoT en iyi dizi ama bakalım ilerleyen yıllarda ne olacak. Gelgelelim iki yıl beklemek bir zulüm olacaktır."

Bugün üçüncü sezon bitti ve genel olarak beni utandırmadı. Ne olması gerektiyse o oldu. Çok güzel ilerliyor. Evrenin temel ilkesi güçtür ve Dune serisi gibi GoT serisi de güç ilkesini çağın ötesinde ve zarafetle işleyen bir yapıt. Rhaenyra'ya bakıp işte o beklediğimiz gemileri yakma anı geldi dedik. Ejderha sonunda uyandı. Belki de hayatın güzel bir yansıması olan futbolda da görüldüğü gibi "kararsızlık ve tereddüt" hataya sürükler. Batfleck abimin de dediği gibi dünya sadece zorlarsan bir anlam ifade eder. Siyonizmin feminizm ile verdiği zehir de zaten bu irade yıkımı. İstiyorsan gider ve alırsın. Daemon'ın moral konuşmasını izleyince de, insan ilişkilerine bakarak bile bunun gereğini fark ediyorum dedim. Hayat toksik ve hepimiz de öyleyiz. Tamamen iyi niyetle hiçbir şey çözülmüyor. İnsanın doğasında güç istenci ve ego var. Çatışma, yıkım, karanlık hep var olacak. Bunun için kendimizi korumayı ve gerektiğinde çözüm için çatışmaya girmeyi öğrenmeliyiz. Savaş da bunun bir yansıması. Paşam hazretleri emeği geçen herkesten razı olsun.