Her ne kadar ilk başta kulağa öyle gelmese de zihin felsefesinde yer alan fizikselcilik ya da fizikalizm (İng: "physicalism"), yani her şeyin fiziksel olduğu ve maddi dünyayla sınırlı olduğu düşüncesi, bazı filozoflar tarafından materyalizmin dışında başka bir kavram olarak tanımlanır. Şayet durum gerçekten de böyleyse bu yaklaşımların kökenlerine inmek ve ayrımın tam olarak nerede başladığını görmek gerekir. Gerçekten de bu yaklaşımların kökenlerinde farklılıklar söz konusu mu? Aralarında teorik olarak ciddi farklılık var mı? Yazımızda bu farklılıkları gün yüzüne çıkarmak amacıyla fizikselcilik ve materyalizm yaklaşımlarına daha yakından bakacağız.

Fizikselcilik ile materyalizm genellikle birbirinin yerine kullanılırlar ve her iki yaklaşım da gerçekçiliğin fiziksel veya maddi olduğunu söyler, ki bu da gizemli ve fiziksel olmayan şeylerin, varlıkların ve olayların var olmadığı anlamına gelir. Fakat dikkatli ve titiz filozoflar, bu yaklaşımların soy kütüklerinde farklılık olduğuna işaret ederler: Materyalizmin kökenleri antik Yunan dönemine dek uzanırken fizikselcilik 20. yüzyılın Viyana çevresinde yer alan etkili isimler sayesinde ortaya çıkmıştır. Diğer yandan modern fiziğin, kuvvet(ler) gibi fiziksel olarak tanımlanan her fenomenin doğası gereği maddi olmadığını da ortaya koyduğunu unutmamak gerekir.

Latince percolare, yani "filtreleme, süzülme" kelimesinden türemiş olan perkolasyon kavramı, günlük yaşamımızda ve bilimsel çalışmalarda kendine oldukça geniş bir yer bulmaktadır. Kavramın genel anlamda ne ifade ettiğini anlamak, sonrasında özel olarak bir teori yaklaşımıyla değerlendirirken bize yol gösterecektir.

Perkolasyon, sürekli bir ekstraksiyon yöntemidir, denebilir. Farklı bilimsel alanlarda; teknik, yaklaşım, araştırma konusu, modellenen bir sistem veya bir teori olarak kendine yer bulan bu kavram, bu alanlarda çağrışımsal terimlerle ifade edilmektedir. Örneğin kahve demleme işlemini kabaca, suyun öğütülmüş kahve çekirdeklerinin arasından sızması olarak tanımlayabiliriz.