Tyrannosaurus rex, etçil bir ikonik simgedir. 12 metreyi geçen uzunluğu ve 9 tonluk cüssesiyle bu güçlü dev, et yiyen ailesinin en büyük ve son üyesi olarak öne çıkmaktadır. Şimdi ise çok daha küçük, yeni bir tiranazor, bu ünlü dinozorun evrimsel geçmişindeki boşlukları dolduruyor.

Tiranazor aile ağacının Khankhuuluu mongoliensis isimli yeni üyesi, Moğolistan'dan gelen ejder prens olarak tanımlanıyor. Nature dergisinde tanımlanan dinozor; kafatası kemikleri, omurlar, kalça parçaları ve uzuv kemiklerini içeren iki kısmi iskelet sayesinde ilk kez teşhis edildi.

Sarımsağın oldukça büyük bir şöhreti vardır. Pek çok aşçı için yavan ve lezzetsiz yemekleri enfes ziyafetlere dönüştüren vazgeçilmez bir eklentidir.

Ancak sarımsağın tanınması sadece lezzet verici özelliklerinden kaynaklanmaz. Binlerce yıl boyunca insanlar, enfeksiyonlardan sindirim sorunlarına kadar her şeyi tedavi etmek için varsayılan sağlık faydaları nedeniyle bu mütevazı soğansaya başvurdular.

Dünyanın geri kalanı ısınırken, Atlantik Okyanusu'nun Grönland ve İzlanda'nın hemen güneyinde kalan bir kısmının giderek soğuduğunu görüyoruz. Bu gizemli bölgeye genellikle "soğuk leke" adı veriliyor. Bilim dünyası, uzun zamandır bu soğumanın arkasındaki mekanizmaları çözmeye çalışıyor. Bazı çalışmalar deniz yüzeyindeki artan ısı kaybını suçlarken, diğerlerinin daha zayıf akıntıların bölgeye daha az ısı taşıdığını öne sürdüğünü biliyoruz. Geophysical Research Letters dergisinde yayımlanan yeni bir araştırma, bu ikinci hipoteze ek destek sağlıyor. Üstelik incelediğimiz bu yeni çalışma, sadece modellemelere dayanmak yerine doğrudan hava durumu gözlemlerinden elde edilen yeniden analiz verilerini kullanıyor.

Atlantik Meridyen Devrilme Dolaşımı gezegensel bir "taşıma bandı" görevi gören bir okyanus akıntıları sistemidir. Bu sistemin, sıcak yüzey sularını tropik bölgelerden kuzeye taşıdığını ve soğuk, yoğun suları güneye doğru hareket ettirdiğini biliyoruz. Bu okyanus dolaşımı, Dünya'nın iklimini düzenlemede ve ısıyı yeniden dağıtmada önemli bir rol oynuyor. Önceki birçok çalışma, Atlantik'teki soğuk lekeyi bu dolaşım sistemiyle ilişkilendirmişti. Bu araştırmalar, sistemin zayıflamasının bölgeye daha az sıcak su taşıyor olabileceğini gösteriyordu.

Yapay zekâ araçları geliştiren teknoloji şirketlerinin liderleriyle konuştuğunuzda bu sistemleri tüm sorunlarımızın ilacı olarak tanımladıklarını görürsünüz. Ancak yapay zekânın getirdiği verimlilikte sevilecek çok şey olsa da barındırdığı bazı temel sorunlar da bulunuyor. Üstelik bu sorunlar, yapay zekânın yeteneklerine duyduğumuz güvenle daha da büyüyor.

BBC tarafından 2025 yılında yapılan bir araştırmaya göre, önde gelen yapay zekâ sohbet robotları tarafından üretilen haber odaklı yanıtların yarısından fazlası önemli hatalar içeriyor.

NASA'nın ilk uzay yürüyüşü, Gemini IV astronotu Edward H. White tarafından başarıyla tamamlanmıştı. Bundan tam bir yıl sonra kurum, zorlu bir ikinci görev için hazırlıklara başladı. Tarihsel kayıtlara baktığımızda, araç dışı etkinliğin başlangıçta Gemini VIII için planlandığını görüyoruz. Ancak bu görevin erken sona ermesinin ardından planlar değişti ve uzay yürüyüşü Gemini IX-A görevine devredildi. Bu zorlu görevi ise astronot Gene Cernan üstlendi.

Görevin üçüncü günü olan 5 Haziran 1966 tarihinde Cernan, uzay aracından dışarı adım attı fakat çok kısa bir süre içinde kendi donanımıyla amansız bir mücadele etmek zorunda kaldı. Astronotun uzay giysisi o kadar sertti ki en ufak hareketler bile yoğun bir fiziksel çaba gerektiriyordu. Bu hantal yapı nedeniyle Cernan, en basit manevraları tamamlamakta bile büyük güçlükler çekti.