Yeni araştırmalar, yusufçuk ve kızböceği göç uçuşlarının gezegenimizin büyük bir bölümünü çaprazlama katettiğini ortaya koyuyor. Exeter ve Lund üniversitelerinden bilim insanları, küresel çaptaki kanıtları incelediler ve göç eden 100 yusufçuk ve kızböceği türü ile göçmen olma ihtimali bulunan 85 tür daha keşfettiler. Bu durum, tüm yusufçuk ve kızböceği türlerinin yalnızca %1,5'inin (veya olası göçmenler dahil edildiğinde %2,9'unun) göç ettiği anlamına geliyor ancak bu göçler milyonlarca bireyi kapsayabiliyor ve bazıları binlerce kilometre yol katedebiliyor. Çalışma, Biological Reviews dergisinde yayımlandı.

Bu türlerin çoğu, IUCN Nesli Tükenme Tehlikesi Altında Olan Türlerin Kırmızı Listesi'nde , "Asgari Endişe" kategorisinde yer alıyor. Bu durum, göçmenlik alışkanlıklarının onları insan faaliyetlerinin neden olduğu hızlı çevresel değişimlere karşı dirençli hale getirebileceğini gösteriyor.

Dünya'nın dış çekirdeğinde, Pasifik Okyanusu'nun yaklaşık 2.250 kilometre altında akan erimiş demir nehri, beklenmedik bir şekilde yön değiştirerek bilim insanlarını şaşırttı.

Elde edilen bu gözlem, Dünya'nın manyetik alanını üretmede kilit bir rol oynayan sıvı dış çekirdeğin davranışlarına dair yeni içgörüler sağlıyor. Bu manyetik kalkan olmasaydı, gezegenimiz Güneş radyasyonuna oldukça tehlikeli bir şekilde maruz kalırdı.

İtalya'nın Toskana bölgesindeki antik kuyulardan çıkarılan 2.000 yıllık üzüm çekirdeklerini inceleyen bilim insanları, tek bir bölgeden kurtarılan antik asmaların bugüne kadarki en kapsamlı genetik tarihini haritalandırdılar.

Journal of Archaeological Science dergisinde yayımlanan bulgulardan, antik bağların, Roma İmparatorluğu'nun modern şarapçılığın temellerini atan son derece gelişmiş tarım ağının bir parçası olduğunu anlıyoruz.

Stonehenge'in en köklü gizemlerinden biri, Sunak Taşı'nın İskoçya'dan Güney İngiltere'ye uzanan 700 kilometrelik yolculuğu nasıl tamamladığıdır. Artık araştırmacılar, bu sorunun cevabının bir kısmını bulduklarını düşünüyorlar; görünüşe göre, taşın taşınmasına bir buzul yardım etmiş olabilir.

Anıtın merkezinde yer alan altı tonluk devasa kumtaşı levhasının, yaklaşık 5000 yıl önce Salisbury Ovası'na ulaştığı düşünülüyor. Önceki çalışmalar taşın kökenini Kuzeydoğu İskoçya'ya dayandırmıştı ancak böylesine devasa bir mesafeyi nasıl aştığı sorusu uzun süre cevapsız kalmıştı.

Uçuş korkusu, uçak seyahati düşüncesiyle ortaya çıkan ve birden fazla korku türünün farklı sonuçlarını içeren bir korku türüdür. Şu cümleyi muhtemelen daha önce birçok kez duydunuz: “Ticari havacılık, istatistiksel olarak en güvenli ulaşım seçeneklerinden biridir!” Bilginin kendisi son derece doğru.^[11][12] Ama doğru olması kalkış öncesi koltuğuna sıkışıp kalan, her türbülansta avuç içleri terleyen veya bunları yaşamamak için uçağa binemeyen insanlar için pek anlam ifade etmiyor.

Uçuş korkusunun klinik görünümü çoğu zaman basit bir fobiden daha karmaşıktır. Bu karmaşık yapı, uçuşla ilişkili stresörlere verilen fizyolojik yanıtların değişkenliğinde ve konuya ilişkin çalışmalarda bildirilen farklı sonuçları da beraberinde getiriyor. Sanılanın ve sektördeki yaygın söylemlerin aksine, uçuş korkusu bir bilgi sorunu değil. Hava yolunun ne kadar güvenli olduğunu ve hatta kaza istatistiklerini ezbere bilen insanlar bile uçuş zamanı geldiğinde korku tepkilerini engelleyemiyor. Yine de bu kompleks yapı gözünüzü korkutmasın çünkü yüksek başarı oranına sahip farklı çözüm seçenekleri mevcut.