Yolcu koltuğunda seyahat ederken midesi bulanmaya yatkın olan kişilere genellikle bir şeyler okumayı bırakmaları, ekranlara bakmaktan kaçınmaları ve düzenli molalar vermeleri tavsiye edilir. Bazı insanlar skopolamin ve antihistaminikler gibi ilaçlardan da fayda görebilir.

Ancak radyoyu açmak da oldukça etkili bir çözüm olabilir. Nitekim bu yaklaşımın işe yaradığını, Çin'de yapılan yakın tarihli bir araştırmada da görüyoruz. Söz konusu araştırmada yolcular, bir sürüş simülatöründe üç dakika geçirdikten sonra bir dakika boyunca ya müzik dinlediler ya da meditasyon yaptılar.

Ay, geçmiş yüzyıllar içinde hatta genel olarak dünyamız üzerinde yaşamış birçok canlının gök yüzünde fark ettiği gök cisimlerinden biridir. Noktürnal yani gececil hayvanların üreme döngüleri, avlanma alışkanlıkları ve yön bulma yetenekleri üzerinde ayın doğrudan etkileri bulunur. Ay, neden olduğu gelgitler ve yaydığı ışık vasıtasıyla bu canlılar içi doğal bir navigasyon aracı işlevi görür. Nitekim bazı türlerin dolunay evresinde belirgin davranışsal değişiklikler gösterdiği bilinmektedir.^[1] Ancak şimdi durumlar farklı. Teknolojinin gelişmesiyle kontrolsüz ve motorsuz uçan insanlık çok uzak olmayan bir tarihte Ay'a tekrar dönmeye hazırlanıyor.^[2]

1959 yılında Sovyet yapımı insansız uzay aracı Luna 1 ile başlayan ay yolculukları Apollo 11 ile ilk kez Ay yüzeyine bir insanın ayak basmasıyla 1972 yılına kadar devam etti.^[3] Ardından insanlı Ay uçuşlarının durdurulması yani Apollo programının kapatılmasıyla insanlı Ay görevleri çok uzun süredir bilinmezler içinde kayboldu. Yakın tarihlerde ise NASA Artemis görevleriyle Ay'a dönüyor.^[4] Projenin bu aşamadaki amacı Ay'da kalıcı bir yerleşim birimi kurmaktan ziyade, oradaki doğal kaynaklardan yararlanarak kendi kendine yetebilen bir keşif altyapısı geliştirmektir.^[14]

Kahverengi deniz yosunu olan Sargassum filipendula kullanılarak yapılan un, glütensiz kurabiyelerin besin değerini ve sindirilebilirliğini artırabiliyor. Bu sonuç, Food Research International dergisinde yayımlanan yeni bir çalışmaya dayanıyor.

Brezilya'daki São Paulo eyaletinde yer alan Campinas Devlet Üniversitesinde doktora sonrası araştırmalarını yürüten Bruna Lago Tagliapietra, bu çalışmayı gerçekleştiren isim oldu. Araştırma, Gıda Mühendisliği Fakültesinde görev yapan Prof. Dr. Maria Teresa Pedrosa Silva Clerici'nin danışmanlığında yürütüldü. Çalışmada ayrıca İspanya'nın başkenti Madrid'de bulunan Gıda Bilimi, Teknolojisi ve Beslenme Enstitüsünden Cristina Martinez-Villaluenga ile de iş birliği yapıldı.

Bir canlının yaşadığı çevre, onun uyum sağlayabileceğinden daha hızlı değiştiğinde hayatta kalma şansının sıfıra inebileceğini biliyoruz. Aynı durum popülasyonlar ve hatta tüm türler için geçerlidir. MIT ve Leicester Üniversitesinden araştırmacılar, evrimsel uyum sağlama hızı ile çevresel değişim hızı arasındaki bu bağlantının küresel ölçekte de geçerli olduğunu ve yaşamın kitlesel yok oluşlara karşı ne kadar savunmasız olduğunu belirleyebileceğini buldular. Ekip, bu olgunun teorik bir modelini geliştirdi ve çalışmalarını Physical Review Letters dergisinde yayımladı.

Araştırmacılar geliştirdikleri modeli, geçmişteki büyük kitlesel yok oluşlara ait mevcut verilerle karşılaştırdılar. Bu verilere, her bir olayın yaşandığı dönemde küresel çevrenin ne kadar hızlı değiştiği bilgisi de dâhildi. Model; dünya tarihindeki kitlesel yok oluşların çoğunun şiddetini, yani uyum sağlayamayan ve bu nedenle yok olan canlıların oranını başarıyla tahmin etti.

Bilim insanları, yaygın olarak kullanılan kemirgen zehirlerinin etkisini giderek yitiriyor olabileceği konusunda uyarıyor. Bizim de evrimsel biyoloji bağlamında sıkça vurguladığımız gibi güncel araştırmalar farelerin ve sıçanların bu zehirlere karşı her geçen gün daha fazla direnç evrimleştirdiğini gösteriyor.

Yeni bir çalışmadan elde edilen veriler, endişe verici sayıda ev faresinin, kemirgen ilaçlarına karşı dirençle ilişkili genetik bir mutasyon taşıdığını ortaya koydu. Bu durum, farelerin haşere kontrolünde yaygın olarak güvenilen zehirlerden sağ çıkma olasılığını artırıyor.