Bedenimizi yapay yöntemlerle doğal ve en verimli durumuna kavuşturma fikrine aslında yabancı değiliz. Numaralı gözlükler takarak görme kusurlarımızı düzeltebiliyor, işitme cihazları sayesinde duyma kayıplarını hafifletebiliyoruz. Günümüzde ise insan bedenini yalnızca onarmakla kalmayıp onu biyolojik sınırlarının ötesine taşımayı ve şimdiye dek yapabildiklerimizden çok daha fazlasını başarmamızı hedefleyen yeni teknolojiler geliştiriliyor.

Bu tür yeni teknolojileri kullanan bireyler insan ve makinenin bir araya geldiği birer sayborga dönüşüyor, bedenlerini geliştirerek bir zamanlar imkânsız görülen beceriler kazanıyor. Üstelik bu araçlar yalnızca kurgusal ya da kavramsal tasarımlardan ibaret değil. Bahsi geçen sistemlerin bir kısmı hâlihazırda ticari olarak satışa sunulmuş durumda, diğer kısmı ise çok yakında piyasaya çıkmaya hazırlanıyor.

Günümüzde biyolojik sistemleri yeniden programlayarak onları yaşayan birer üretim tesisine dönüştürme hedefi, sentetik biyolojinin en heyecan verici alanlarından birini oluşturuyor. Ancak bu süreçte hücrelerin protein üretim mekanizmalarını yönetirken sıklıkla kritik moleküler engellerle karşılaşıyoruz. Yakın zamanda geliştirilen yeni bir sentetik biyoloji teknolojisi, mikrobiyal hücrelerin içinde kolayca parçalanan doğrusal mesajcı RNA moleküllerini halka formuna dönüştürerek protein üretiminde dikkat çekici bir artış sağlamayı başardı.

Seul Ulusal Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Kimya ve Biyoloji Mühendisliği Bölümünden Prof. Sang Woo Seo liderliğindeki bir araştırma ekibi, mikrobiyal hücrelerin içinde doğrusal mRNA moleküllerini halkasal bir yapıya kavuşturan yenilikçi bir yöntem geliştirdi. Bu yöntem sayesinde hem mRNA kararlılığı hem de protein üretim verimliliği eş zamanlı olarak artırıldı. Ekip geliştirdiği bu teknolojiye CRESEnT adını verdi.

Günlük hayatımızda "alışkanlık" sözcüğünü oldukça rahat kullanırız. Doktorunuz günde beş porsiyon meyve ve sebze tüketerek "iyi bir alışkanlık" edinmenizi tavsiye eder, bir arkadaşınız gece uyumadan önce sosyal medyayı kontrol etme şeklindeki "kötü alışkanlığından" yakınır, belki de bir müzik öğretmeniniz etütlerinizi "alışkanlık hâline gelene kadar" tekrarlamanız için üzerinizde baskı kurmuştur. Hatta haftada iki gün spor salonuna gitmeyi bir alışkanlığa dönüştürmek istediğinizi kendi kendinize defalarca söylemiş olabilirsiniz.

Gündelik konuşma dilinde bu tür ifadeler oldukça makul görünse de psikologlar bu kavramı tanımlarken çok daha titiz davranır. Gerçekte sıkça veya düzenli olarak yaptığımız ya da yapmayı arzuladığımız her davranış teknik anlamda bir alışkanlık değildir.

Yeni bir araştırma Dünya'nın manyetik alanının ne kadar hızlı yaşlandığımız üzerinde belirleyici bir etkiye sahip olabileceğini gösteriyor. Nottingham Üniversitesi bünyesinde çalışan bilim insanlarının meyve sinekleri üzerinde yürüttüğü deneyler, gezegenimizin manyetik alanından yalıtılmanın canlıların ömrünü %20'ye kadar uzatabileceğini ortaya koydu.

Ancak bu etkinin sonuçlarından kaçınmak veya korunmak kapalı bir alana girmek kadar kolay değil çünkü Dünya'nın manyetik alanı binaların ve bedenlerimizin içinden hiçbir engele takılmadan geçebiliyor. Araştırmanın eş yürütücüsü Prof. Lisa Chakrabarti bu durumu şöyle aktarıyor:

11 Eylül 2001 terör saldırılarının üzerinden geçen yıllara rağmen, modern tarihin en yıkıcı istihbarat zaaflarından birinin perde arkasını aydınlatan yeni bulgularla karşılaşmaya devam ediyoruz. Bath Üniversitesinden araştırmacıların yürüttüğü yeni bir çalışma, Merkezi İstihbarat Teşkilatının (CIA) iki hava korsanı hakkındaki kritik bilgileri Federal Soruşturma Bürosu (FBI) ile paylaşmamasının arkasında yatan nedenlere dair ezber bozan bir bakış açısı sunuyor.

Intelligence and National Security dergisinde yayımlanan ve güvenlik uzmanı Dr. Patrick Bury tarafından kaleme alınan araştırma, American Airlines'a ait 77 sefer sayılı uçağı kaçırarak Pentagon'a çarpan iki korsanın Amerikan istihbarat radarından nasıl kaçabildiğini sorguluyor. Yakın zamanda gizliliği kaldırılan FBI ve CIA belgelerinin yanı sıra resmî soruşturmalar ile mahkeme tutanaklarına dayanan bu çalışma, zanlılara ABD sınırları içinde yardım sağlayan Suudi bağlantılı kişileri irdeliyor; aynı zamanda bu destek ortamının CIA'in el-Kaide içine sızma girişimleriyle kesişip kesişmediğini masaya yatırıyor.