Günümüzde küresel hareketliliği ve göç olgusunu hukuki açıdan incelediğimizde uluslararası düzenin temelinde yatan derin bir çelişkiyle karşılaşıyoruz. International Journal of Migration and Border Studies dergisinde yayımlanan yeni bir hukuki analiz, uluslararası insan hakları hukukunun göçmenleri bir devletin yargı yetkisi ve sınırları içine girdikten sonra koruma altına aldığını ancak bir başka ülkeye giriş yapma hakkını tanımaktan kaçındığını gösteriyor. Hukuk kuramcısı Frédéric Mégret tarafından kaleme alınan bu çalışma, söz konusu durumun küresel insan hakları sistemini eksik ve işlevsiz bıraktığını savunuyor.

Mevcut yasal çerçeveyi değerlendirdiğimizde araştırmacı, göçmenlerin yolculukları sırasında haklarının korunması ile göç olgusunun bizzat kendisinin bir insan hakkı olarak tanınması arasında temel bir ayrım yapıyor. Yürürlükteki uluslararası hukuk kurallarına göre devletler, yabancı ülke vatandaşlarının kendi topraklarına girişini ve ülkede kalış süresini denetleme yetkisini neredeyse mutlak bir egemenlik hakkı olarak ellerinde tutuyor. Bu yaklaşım, sınır hattında bireyin hak arayışını devletin takdir yetkisine bağımlı kılıyor.

Bilimsel araştırmalar, doğaçlama yapmanın ve yaratıcı faaliyetlerde bulunmanın beyin sağlığımız üzerinde oldukça olumlu etkileri olduğunu gösteriyor. Greater Good Science Center bünyesinde hazırlanan Science of Happiness adlı podcast serisinin bir bölümünde sunucu Shuka Kalantari, insanların müzikal doğaçlama yaptığı anlarda beyinde tam olarak nelerin yaşandığını Dr. Karen Barrett ile ele aldı. California Üniversitesi San Francisco bünyesindeki Sağlık ve Yaşlanma Enstitüsünde araştırmacı olarak görev yapan Barrett, müziğin yaşlanma ve insan sağlığı üzerindeki biyolojik etkilerini inceliyor.

Müzik icrası ile anlık yaratıcılık arasındaki ilişki, nörobiyologların uzun süredir ilgisini çeken temel araştırma konularından biridir. Kalantari ve Barrett arasındaki bu kapsamlı sohbet; zihnimizin ezberlenmiş kalıpların ötesine nasıl geçtiğini, çocukların öğrenme süreçlerindeki doğal yaratıcılığı ve içsel yargılarımızı susturmanın nörolojik arka planını gözler önüne seriyor.

Güney Avustralya boyunca 200.000 kilometrekareden geniş bir alana yayılan uçsuz bucaksız ve düz Nullarbor Düzlüğü, Dünya'nın en büyük kireç taşı bölgelerinden birini oluşturuyor. Bu devasa kireç taşı kütlesi, yaklaşık 14 milyon yıl önce kadim ve sığ bir denizin geri çekilmesiyle meydana geldi.

Bu jeolojik süreç zamanla günümüzün kurak ve alışılageldik çöl manzarasını doğurdu. Söz konusu kuraklık hem bitkiler ve hayvanlar hem de bölgeyi "kötü rüyalarda düşülen türden bir yer" olarak nitelendiren ve koşullara ayak uyduramayan Viktorya dönemi sömürgeci kâşifleri için çetin bir engel oluşturdu.

Hücrelerimizin enerji ihtiyacını karşılayan mitokondriler, yaşamsal süreçlerin devamlılığı için vazgeçilmez organellerdir. İtalya'da bulunan Carlo Besta Nöroloji Enstitüsü ve Milano Politeknik Üniversitesi araştırmacıları, mitokondrileri işlevlerine zarar vermeden özel nano malzemelerle kaplamayı başardı. İki kurumun 2023 yılında hayata geçirdiği BraiNs ortak araştırma laboratuvarı bünyesinde yürütülen bu çalışma, hücresel tedavilerde yeni imkânların kapısını aralayabilir.

Journal of the American Chemical Society dergisinde yayımlanan araştırma, FINCB Tıbbi Genetik ve Nörogenetik Biriminde görev yapan ve Fondazione Mariani Pediatrik Mitokondriyal Hastalıklar Merkezi yöneticiliğini yürüten Dr. Valeria Tiranti liderliğindeki mitokondriyal biyoloji ekibi ile Pierangelo Metrangolo liderliğindeki kimya ve malzeme mühendisliği ekibinin uzmanlığını bir araya getirdi.

Hava durumu tahminleri son birkaç yıl içinde yapay zekâ sayesinde çarpıcı bir dönüşüm geçirdi. Küresel ölçekte geliştirilen yapay zekâ tabanlı hava durumu modelleri günümüzde dünyanın en iyi fizik temelli tahmin sistemleriyle doğrudan yarışabilecek tahminler üretebiliyor.

Bu kayda değer ilerlemenin arkasında üç temel etken görüyoruz: devasa miktardaki hava durumu verisi, yapay zekâ modellerindeki yenilikler ve tarihte benzeri görülmemiş bir hesaplama gücü. Hava tahminlerinde yapay zekâyı daha da geliştirmeye yönelik tartışmaların büyük kısmı yeni modellere veya gelişmiş donanımlara odaklansa da verinin oynadığı rol kritik bir önem taşıyor.