arkadasim ve benim aramda kucuk bir anlasmazlik(kan davasi)

insanların bence hem en güzel hem en nankör özelliği.Bazen düşünüyorum da ne kadar çabuk alışıyoruz bir şeylere.Bazen de alışmak zorunda kalıyoruz belki de.Nasıl oluyor da 1 hafta önce beni çok üzen bir olay,3 hafta sonra artık o kadar da üzmüyor.Olay aynı olay bir şey değişmiyor.Ama zaman burada devreye giriyor sanırım.

Bu sene YKS de 90 bin sıralama yaptım hedefim diş hek. Yada tıptı olmadığı için mezuna kalma fikrine girdim ama 3 haftadır kendimi deniyorum ama ders çalışamıyorum önceden 8 saat ders çalışan ben 4 saati zor görüyorum bugün ek kontenjanlara baktım 9 Eylül üni.Hemşirelik geliyor ama gitmeli miyim bilemiyorum karasız kaldım neleri nasıl düşünmeliyim