İlk Merak...

1dk
İlk Merak...
  • Blog Yazısı

Masamın başında, arkada çalan klasik müzik eşliğinde çalışırken aniden irkildim. “Neden yapıyorum bunu?” diye sordum aniden. Ellerim havada kalmıştı. Parmaklarımı yavaşça hareket ettirdim. Evet, onları yönetme kabiliyeti bende idi. İstediğim gibi, istediğim yöne hareket ettirebiliyordum onları. Bir dakika, “İstediğim gibi, istediğim yöne” miydi gerçekten? Damarlarımda akan kanı hissetmeye başlamıştım. Sanki gözüm bir mikroskoba dönüşmüştü de üç kan hücremi de görebiliyordum. Nereden geliyor bu kan bana, nasıl oluşuyor kan hücreleri? Evet, okumuştum ya: "Tüm kan hücreleri kemik iliğinde üretilir". Şimdi anımsadım.

Aklıma önümde duran ve yetiştirmem gereken proje geldi. Hayır, düşünmeye devam etmeliydim. Henüz yeni kendimden geçmiştim ve onun aklıma gelmesine izin vermemeliydim. Bir an gözlerim geldi aklıma. Hani hep dünyayı gördüğümüz, varlığını günlük hayatta unuttuğumuz gözlerimiz. Gözlüğü çıkardım, ne de bozulmuş gözlerim; gözlüksüz göremez olmuşum. Sahi, neden bozuk benim gözlerim? Evet, yeni geliyor aklıma. 630 milyon yıl önce deniz canlıları ilk kez karalara çıkıp memelilere evrildiğinde gözleri sudaki ışığın kırılmasına alıştığından dışarıda astigmat olmuşlardı...

Montumu aldım ve çıktım dışarıya. Soğuktu; hava hafif kar yağışlı, gökyüzü koyu beyazımsı bulutlarla kaplıydı tamamen. Kaldırdım kafamı, gözlerimin varlığının farkında baktım gökyüzüne. Ellerimi açıp kapattım, defalarca. Bir yandan yürüyordum, bacaklarım işliyordu. Tam bu sırada geldi aklıma beynim. Sahi, tüm bunlar onun sayesinde değil miydi? Ben bir yandan yürüyüp bir yandan ellerimi açıp kaparken beynimin içini tahayyül ettim. Milyarlarca nöronun müthiş bir hızla oradan oraya gittiği müthiş bir mekanizma... Etrafımdaki köpek havlamalarını işittim. Ayrdılmadım oradan, zihnimi düşünmeye devam ettim. Evet, beynimizin ortasında limbik sistemin bir parçası olan amigdala ivedilikle çalışıyordu. Bunun sonucu olarak kan akışımın bacaklarıma doğru arttığını hissedebiliyordum. Vücudum koşarak hızla oradan uzaklaşmamı istiyordu. Beynim böyle istiyordu. “Neden?” dedim kendime. Neden böyle istiyor? Bilmiyordum. Uzaklaştım. Yavaş yavaş eski düşüncelerime dönmeye başladım. Oturdum ve çalışmaya devam ettim. Nasıl olsa diğer gün “kendi”nin farkında olmayan insanlarla dolu metrolarda, meydanlarda yürüyecektim. Evet; gözlerini, ellerini ve ayaklarını kendi istedikleri gibi kullanamayan insanlar arasında...

Rastgele Yazıya Git
7
Alt Başlıklar
Bu Blog Yazısı Sana Ne Hissettirdi?
  • Muhteşem!
    Muhteşem!
    1
  • Tebrikler!
    Tebrikler!
    1
  • Bilim Budur!
    Bilim Budur!
    0
  • Mmm... Çok sapyoseksüel!
    Mmm... Çok sapyoseksüel!
    0
  • Güldürdü
    Güldürdü
    0
  • İnanılmaz
    İnanılmaz
    0
  • Umut Verici!
    Umut Verici!
    0
  • Merak Uyandırıcı!
    Merak Uyandırıcı!
    0
  • Üzücü!
    Üzücü!
    0
  • Grrr... *@$#
    Grrr... *@$#
    0
  • İğrenç!
    İğrenç!
    0
  • Korkutucu!
    Korkutucu!
    0

Yorumlar 0

Evrim Ağacı'na her ay sadece 1 kahve ısmarlayarak destek olmak ister misin?

Şu iki siteden biriyle hemen destek olabilirsin:

kreosus.com/evrimagaci | patreon.com/evrimagaci

Çıktı Bilgisi: Bu sayfa, Evrim Ağacı yazdırma aracıyla 22.11.2026 21:27:59 tarihinde oluşturuldu. Evrim Ağacı'ndaki içerikleri birden fazla editör sürekli gözden geçiriyor, güncelliyor ve geliştiriyor. Bu çıktıdan sonraki güncellemeleri görmek ve içeriğin en güncel hâlini okumak için şu adrese git: evrimagaci.org/s/19107

İçerik Kullanım İzinleri: Evrim Ağacı'ndaki yazılı içerikler orijinallerine hiçbir şekilde dokunulmadığı sürece izin alınmaksızın paylaşılabilir, kopyalanabilir, yapıştırılabilir, çoğaltılabilir, basılabilir, dağıtılabilir, yayılabilir, alıntılanabilir. Ancak bu içeriklerin hiçbiri izin alınmaksızın değiştirilemez ve değiştirilmiş hâlleri Evrim Ağacı'na aitmiş gibi sunulamaz. Benzer şekilde, içeriklerin hiçbiri, söz konusu içeriğin açıkça belirtilmiş yazarlarından ve Evrim Ağacı'ndan başkasına aitmiş gibi sunulamaz.

Hemen Paylaş
Bu blog yazısını sevdin mi?
Paylaşarak başkalarına da ilham ol.
Keşfetmeye Devam Et