Canlı yaşamının devamı, canlının kendisini oluşturan bir veya birden çok hücrenin bütünlüğüne doğrudan bağlıdır. Hücre bütünlüğü ise, entropi yasası gereği, zamanla bozulma eğilimi göstermektedir; fakat canlılık, bu bozulmayı çeşitli metabolik aktiviteler ile geciktirmeye, bir diğer tabir ile hayatta kalmaya çalışır. Hayatta kalmaya yönelik gerçekleştirdiği metabolik aktiviteler, yapım ve yıkım tepkimelerinin toplamına karşılık gelir.

Tahmin edebileceğiniz üzere her iki tepkime türünde de yoğun miktarda enerjiye ihtiyaç duyulmaktadır. Fakat tek başına enerji yeterli değildir. Tepkimelerin gerçekleşmesi ve canlılığın devamlılığını sağlayabilmesi için, belli başlı diğer maddelere de ihtiyaç duyulur. Bu maddelerin önemli bir kısmını vücudumuzda birçok görevi üstlenen mineraller ve tuzlar oluşturur.

Tavus kuşlarının neden böylesine gösterişli kuyrukları var? Bu hantal özellik erkek tavus kuşlarının hayatta kalma şanslarını oldukça azaltıyor. Böyle bir kuyruğun varlığının tek sebebi taşıyıcısına, üreme yarışındaki başarı oranlarını arttırarak avantaj sağlaması.

Charles Darwin yaşayan bütün türlerin aslında ortak bir atadan geldiği fikrini ortaya sürmüştür. Bu iddiasını açıklamak için kullandığı başlıca mekanizma ise yaşadıkları ortama daha iyi adapte olan canlıların diğerlerine göre daha kolay hayatta kalabileceklerini gösteren doğal seçilimdir. Fakat Darwin, aynı zamanda hantal, yaşadıkları ortama adapte olma amacı taşımayan ve taşıyıcısının hayatta kalma olasılığını arttırmayan cinsel özelliklerin de olduğunu belirtmiştir. Darwin, bu tür cinsel anlamda “seçilmiş” özelliklerin hayatta kalma şansını düşürseler bile üreme şansını arttırdıkları sürece evrilebileceğini öne sürdü. (Darwin 1871)

YZ dünyasıyla ilgili öğrendim ki, insanların şaşırtıcı derecede büyük bir çoğunluğu burada bulunuyor:

Emin Köşe'deki insanlar heyecan dolu. Gözlerini kalasın eğlenceli kısmına dikmiş durumdalar ve oraya doğru ilerlediğimizden eminler. Onlar için gelecek, şimdiye kadar umut edebilecekleri her şey, hem de tam zamanında.

Kulak tüyleri olan orta boylu bir baykuştur. Tünediğinde kahverengi sarımsı tonları ve tanımlayıcı uzun kulakları görülür. Kulak tüyleri dinlenme halindeyken yere paralel durur. Erkekler 35-37.5 cm, dişiler 37-40 cm boya sahiptir. Kanat açıklığı 90-100 cm civarındadır. Erkekler 220-305 g, dişiler ise 260-435 g kütleye sahiptir. Bacaklar ve ayak parmakları yoğun tüylerle kaplıdır. İrisler turuncu renktedir. Yuvarlak yüz diski sarımsı kahverengi, kaş ve gözpınarı beyazdır. Baykuşlardaki yüz diski, bir nevi kulak kepçesi gibi ses dalgalarını iç kulağa yönlendiren yapı görevindedir. Kanatları uzun ve yuvarlaktır. Beyaz kanat altında, virgül şeklinde koyu el bileği lekesi bulunmaktadır.

Baykuşgiller (Strigidae) familyasında, Asio cinsinde Asio otus türü olarak sınıflandırılmaktadır. İsveçli doğa bilimci Carl Linnaeus tarafından 1758 yılında Systema Naturae'nin onuncu baskısında Strix otus adı altında tanımlanmıştı. Fransız zoolog Mathurin Jacques Brisson tarafından 1760 yılında tanıtılan Asio cinsine atadı. Asio cinsindeki baykuşlar kulaklı baykuşlar olarak adlandırılır. Geniş bir dağılıma sahip olmalarına rağmen, sadece sekiz güncel türün var olduğu düşünülmektedir. Dört tür hem Avrasya hem de Afrika'da ve Amerika'da, kulaklı orman baykuşu ve kır baykuşu dahil olmak üzere bulunmaktadır. Benzerliklere ve aynı cins olarak kabul edilmelerine rağmen, elektroforez kullanarak yapılan çalışmada, kulaklı orman baykuşu (Asio otus) ve kır baykuşu (Asio flammeus) arasındaki genetik mesafenin, aynı cins içindeki türler için olağandışı derecede uzak olduğu tespit edilmiştir.^[8]

Beyin cerrahisi 21 Haziran 2014 tarihinde öğleden sonra başlayıp bir sonraki gün Karayip Şafaköncesi’ne (Ç.N. Bir festival günü) kadar uzamıştı. Öğleden sonra anestezinin etkisi geçince beyin cerrahı içeri girdi, metal çerçeveli gözlüğünü çıkardı, incelemesi için bandajlar içindeki hastasının önünde tuttu. “Bunun adı ne?” diye sordu.

Phil Kennedy kısa bir süre gözlüğe baktı. Sonra bakışları önce tavana, sonra televizyona döndü. Bir süre “G… gü…gü…güö”, diye kekeledi. “…Güöö…güöö…göö”.