LSD literatürde LSD-25 olarak da anılan, halk arasında asit (İng: "acid") olarak bilinen kimyasal bir bileşiktir. Güçlü bir psikoaktif madde ve halüsinojen olan LSD'nin kimyasal yapısı C20H25N3'dür. Ergot mantarları tarafından üretilen liserjik asidin bir türevidir ve serotonin reseptörleri aracılığıyla etki gösterir. İlk olarak 1937 yılında Albert Hoffman tarafından sentezlenmiştir, LSD'nin psikoaktif özellikleri 1943 yılında yine Albert Hoffman tarafından keşfedilmiştir. LSD keşfedildiğinden beri hakkında binlerce rapor ve akademik makale yayımlanmıştır. Bu çalışmalarda LSD'nin psikiyatrik hastalıkların tedavisinde kullanılabileceği fikri ortaya atılmıştır.

Çavdar mahmuzu (Claviceps purpurea) adlı mantarın çavdar gibi tahıllarda oluşturduğu ve tahıl tanesinin yerini alan sert, koyu renkli bir yapıdır. Bu yapı, mantarın üreme evresinde oluşur ve içerdiği maddeler zehirli olabilirken tıbbi açıdan önemlidir. Bu mantar tarih boyunca ergotizm (çavdar mahmuzu zehirlenmesi) salgınlarına sebep olmuştur. Ergot salgınlarından biri, M.S. 944 yılında 40.000 kadar insanın ölümüne neden olmuştur. Ancak bahsedildiği gibi ergotun tıbbi açıdan faydaları da mevcuttur. Örneğin on altıncı yüzyılda ergotun rahim kasılmalarını tetiklediği kaydedilmiştir. Bu sayede ergot doğumlarda suni sancı gibi bir işlevle kullanılmıştır.

Travma sonrası stres bozukluğu (TSSB), travmatik olaylar yaşamış veya bunlara tanık olmuş kişilerde ortaya çıkabilen psikiyatrik bir durumdur. Yeniden yaşama, kaçınma, aşırı uyarılma, ruh halindeki olumsuz değişiklikler gibi belirtilerle karakterizedir.^[1]

Yeni bir araştırmada Akdeniz diyeti ile beslenmenin travmaya maruz kalan kişilerde TSSB semptomlarını azalttığı ve bu süreçte mikrobiyota-beyin-bağırsak ekseninin rol aldığı bildirilmiştir. Zihinsel sağlığın ve duyguların, bağırsak-beyin ekseni olarak adlandırılan bölgedeki mikroorganizmalardan etkilendiğine dair kanıtlar artmaktadır.

Görelilik! Bulunduğumuz çağı bundan daha iyi simgeleyen başka bir sözcük var mı? Artık hiçbir şeyin kesinliğinden emin olamıyoruz. Her şeye göreliliğin ışığında bakıyoruz. Görelilik, günden güne ucuz filozofların elinde oyuncak haline geliyor.

Savaş sonrası dünyamızda, meydan okunmamış herhangi bir standart kaldı mı? Değişmezliği veya kalıcılığı bir yerlerde sorgulanmamış; etiğin, ekonominin yahut hukukun mutlak olduğu bir sistem kaldı mı? Artık üçgenin iç açılarının toplamının 180 derece sayılmadığı, zaman kavramının anlamını yitirdiği, sonsuzun sonu olduğu ve sonlunun sonsuzlukta kaybolduğu bir dünyada, kalıcı değer, yahut tartışmasız doğru diye bir şey olabilir mi?

Tardigradlar, çok çeşitli fiziksel ve kimyasal aşırılıklara dayanma konusundaki yeteneği sayesinde tüm bilimseverleri büyülemektedir. Son dönemlerde tardigradların sahip olduğu dayanıklılık yeteneği, karşılaştıkları zorlu koşullar sırasında ifade edilen proteinlerin koruyucu rollerine odaklanmamıza sebep olmakla birlikte bu küçük omurgasızlara duyulan ilginin artmasına yol açmıştır.

Dsup (hasar önleyici) adı verilen ve tardigradlara özgü benzersiz bir proteinin DNA'yı radyasyon ve radikallerin ürettiği hasardan koruduğunun keşfi, biyoteknoloji ve tıp alanındaki potansiyel uygulamalarıyla ilgili beklentileri artırdı.

Tüm büyük kuyruksuz maymunlar arasında en sıradışı olanı... Hayır, insan değil. Orangutanlar! İnsanlar, şempanzeler, bonobolar, goriller... Hepimiz üç aşağı beş yukarı birbirimize benziyoruz. Hominidler arasındaki en tuhaf canlı ise, turuncumsu kahverengi renkleri ve sıradışı büyüklükteki suratlarıyla orangutanlar. Bu kuzenlerimizle ilgili anlatacak o kadar çok şey var ki... Mimiklerinin insanlara ne kadar benzeyebildiği mi dersiniz, ormanda yaşayan maymunlar arasında alet kullanabilme yetisi ve zeka bakımından en sıradışı davranışları sergileyen hayvanlar olmaları mı, yoksa 2017 itibariyle gezegenimizde sadece 119.000 civarında orangutan kalmış olması mı...

Orangutanların turuncumsu kahverengi kürklerinin neden bu şekilde evrimleştiği halen bir gizem konusu. Şu anda en çok kabul gören açıklama, bu rengin yaşam alanlarında ağaç gövdelerini kullanarak kamufle olmalarına yaradığı.

Birçoğumuz, sıkıntımızı gidermek için TikTok, YouTube ve İnstagram gibi platformlarda kısa videoları (veya 'shorts') durmaksızın kaydırdığımız anları yaşamışızdır. Ancak paradoksal bir şekilde, bunu yaptıkça başlangıçta olduğumuzdan daha fazla sıkılmış hissederiz. İlginçtir ki, Amerikan Psikoloji Derneği tarafından yayımlanan yeni bir araştırma, tam olarak bu deneyimi doğruluyor. Görünüşe göre, çevrimiçi videolar arasında sürekli geçiş yapmak bizi daha da sıkıyor ve tükettiğimiz içerikten daha az tatmin olmamıza neden oluyor.

Toronto Üniversitesi’ndeki araştırmacılar tarafından yürütülen bu çalışma, yedi farklı deneyde toplam 1200'den fazla katılımcının katılımıyla yürütüldü. Katılımcılara ya tek bir videoyu baştan sona izleme ya da birden fazla kısa video arasında geçiş yapma seçeneği sunuldu.

Kedilerin kutularda, özellikle de karton kutularda oturmayı sevdiğini bilmek için illâ kedi sahibi olmanıza gerek yok. Onlar, her türlü kapalı alanda oturmayı seviyor. Yerde boyalı bir daire varsa, kedinin tam ortasına oturması muhtemeldir. Yakın zamanda yapılan bir araştırma, kedilerin dünyayı nasıl algıladığını öğrenmek için bu yaygın kedi alışkanlığından faydalanıyor.

Algı, tuhaftır. Bir çitin arkasında bir kedi gördüğümüzde, algı sistemimiz, kedinin görünmeyen kısımlarını tamamlar. Bu kısımlardan gelen ışık retinamıza çarpmaz; ancak yine de algısal işlememizin en erken aşamalarında bile o görünmeyen kısımlar da temsil edilirler.