İlk Uluslararası Havacılık Kongresi: Paris

1.Dünya Savaşı'nın hemen öncesinde havacılık olayları epey gelişme gösterdiği için uluslararası kaygılar oluşmuştur. Mesela 1908'de, en az on Alman balonunun Fransa-Almanya sınırını geçip, çoğu Alman subay olan 26'dan fazla havacıyı taşıyarak Fransız topraklarına indiğini saymazsak ve evinizde otururken kafanıza zeplin düşmemesini istemiyorsanız, o zamanlar bazı havacılık kurallarının kabulünü desteklemeniz gerekmektedir. Tam da böyle bir ihtiyaçtan doğan gelişmelerin katı ulusal sınırlar içinde tutulamayacak olan taşımacılığa yeni bir boyut katıldığı fark edilmiştir. Bu nedenle uluslararası hava hukuku kanununa ilişkin ilk önemli konferans, Fransa'nın daveti üzerine 1910 yılında Paris'te toplanmıştır. Bu konferansa 18 Avrupa Devleti katılmıştır (Amerika Birleşik Devletleri gibi havacılık alanında önde olan bazı ülkelerin, Avrupa'ya kadar uçamayacakları düşünüldüğü için katılmaya davet edilmediler).

Kongre Süresince, Milletler hukuku; idari ve teknik; gümrük; hava navigasyonunun düzenlenmesi gibi komisyonlar kurulmuştur. Fakat uluslararası kullanılabilir hava sahasındaki ister yerli ister yabancı tüm sivil uçaklara eşit muamele edilmesi meselesi, konferansın ilerleyemeyeceği bir engel haline gelmiştir. Dolayısıyla konferansın başarısız olmasının nedeni, sanıldığı gibi hava sahasının hukuki statüsü konusunda anlaşmaya varılmasının imkansızlığı değil de; çöküşün gerçek nedenleri politik eşitsizlikler olmuştur. Konferansa katılanlar, deniz özgürlüğüne paralel olarak havada özgürlük kavramı ile uluslararası hava sahasını da kapsayan ulusal egemenlik kavramı arasında bölünmüştür. Bu nedenle, bu büyük diplomatik konferans, hiçbir hükümetin sözleşmenin onaylanması konusunda harekete geçmemesi nedeniyle başarısızlığın kabulüyle sona ermiş olup devletler anlaşamamıştır.