Süper Kahraman

Superman, Spiderman, Hulk, Mystique, Batman, Storm, Thor, Flash, Iron Man, Fantastic Four, Wolverine, Deadpool, Cyclops, Captain America&Marvel ve daha niceleri… Normalde sade birer vatandaş olarak işine gücüne bakan ancak bir tehdit karşısında kostüme bürünüp insanüstü güçlerini ortaya çıkaran süper kahramanlar dünyası her zaman bir çocuğun ilgisini çekmiştir.

Önceleri ormandaki 10 kaplan gücüyle hay 1000 kunduz diyen sonrasında da ağlarıyla gökdelen tepelerinde gezen, röntgen ışını gibi gözleri ile duvarların arkasını gören, parmağından çıkan titanyum pençelerle demiri parçalayan, teknolojik arabalarla uçup, kaçıp, su altında giden süper kahramanlara dönüşmüştür. Her geçen gün süper güçler artmış ve artmaya da devam etmektedir. En en süper güce kadar...

Kendini dış dünya karşısında yetersiz hisseden çocuk, kaçınılmaz olarak bu süper güçlere ilgi duyacaktır.

İyilerin dostu süper kahramanların kötü düşmanlarına karşı uçuşa geçtikleri bir dünyada savaş kaçınılmazdır. İyilik ve kötülüğün tarih boyunca süregelen savaşı artık kağıt üzerinden çok ekranda devam etmektedir. Çizgi romanlarda ya da filmlerde şiddetin kötülere uygulanmasının normalliği, gelişmekte olan bireylere olduğu gibi aktarılmaktadır. Öpüşmenin bile sansüre maruz kaldığı ekranda şiddet tüm gücüyle çocuklara aktarılmaktadır. Tek bir şartla… Kötüler çok kötüdür ve hepsi dünyayı yok etmek ister. İyiler ise dünyayı ve insanlığı korumak adına şiddeti kötülere uygular.

İyi ya da kötünün göreceli olduğu bir dünyada çocukluğunu süper kahramanlarla geçiren ve büyüdüğünde karşısına çıkan bir kötüye karşı insan hangi yolu kullanır ki? Çocukluğundan beri öğrendiği onca şeyle kötülerle mücadele yöntemi olarak aralarından hangisini seçer ki? Ona sunulanlar karşısında iyi ve kötüyü ne kadar ayırt edebilir ki? İyi gerçekten iyi midir?

Şiddetin her iki taraftan kullanılması çocuk beynini olumsuz etkiler. Çocuk, şiddeti normalleştirirken mutlak bir taraf seçmesi gerektiğini düşünür. Sorunların mutlak çözümü için oturup konuşmak yerine güç kullanılması gerektiğini anlar.

Kafasını masaya çarptığında, çocuğu önce duygusal olarak destekleyip ardından dikkatli olması gerektiğini söylemek yerine, masayı dövmeye kalkan bir düşünce ile şiddet çözülmez. Doğduklarında temiz olan çocukların büyüdüklerinde kendileri gibi olmayanalara veya düşünmeyenlere karşı kullandıkları yolu seçmeleri önce ebeveynlerinin sonra da sistemin öğretilerindedir. Çocuğa ne öğrettiğiniz sizin elinizdedir.

Konuşmak, tartışmak ve anlaşmak için güç sizinle olsun.