Herhalde yazar, Daniel Chamovitz, bitkilerin üzerine eğilmiş bir araştırma yürütüyorken bitkilerin biri veya birkaçı, belki bir ceset çiçeği ya da Venüs sinekkapanı, ondan bu eseri yazmasını istedi. İnsanların kendilerini yeterince takdir etmediklerini düşünüyor olmalıydılar.

Eser, başlığında vadettiğini tümüyle veriyor. Bitkiler bu dünyaya dair neler biliyorlar, birbirlerinden ne kadar haberdarlar, birbirleriyle ve diğer canlılarla nasıl bir etkileşim içindeler? Bitkilerin Bildikleri, bu soruların tatmin edici cevaplarını içeriyor. Bitkiler, hayvanlarla aynı çevreyi paylaşıyor ama hayvanların hareketli dünyalarının yanında bitkilerin dikkate değer yetenekleri olmadıkları yanılgısına kapılıp onları kendimize çok uzak hissediyoruz. İşte bu kitabı okuyunca, onların da, bu ortak gezegenimizde başarılı bir hayatta kalma stratejisi sürdüklerini, onlarla sandığımızdan biraz daha fazla ortak paydamız olduğunu öğrenip bitkileri kendinize biraz daha yakın hissedeceksiniz. Bölümler şöyle:
1. Bitkilerin Gördükleri: Bitkiler ışığa duyarlıdır. Işığı görürler ve ona doğru ilerlerler.
2. Bitkilerin Kokladıkları: Bitkiler etrafa etilen gibi maddeler salgılar ve diğer bitkiler bu maddeleri algılayabilir. Ham bir meyveyi olgunlaştırmak için yanına olgun bir meyve koyduğumuzda da olan budur. Olgun meyve gaz salımı yoluyla ham meyveye olgunlaşma bilgisi gönderir.
3. Bitkilerin Hissettikleri: Bitkiler dokunmayı algılar. Fasulye gibi sarılıcı bitkiler sarılabilecekleri şeyi algıladıklarında ona sarılmaya başlarlar. Sinekkapan, üzerine konan böcekleri algılar. Küstüm otu, yapraklarına dokunulduğunu algılayarak yapraklarını kapatır.
4. Bitkilerin Duydukları: Bitkilerde olmayan tek duyu bu çünkü hiç ihtiyaçları yok.
5. Bitkilerin Konumlarına Dair Bildikleri: Bitkiler yukarıyı ve aşağıyı ayırt edebilir, böylece köklerini aşağı salarken yukarı doğru büyürler.
6. Bitkilerin Hatırladıkları: Venüs sinekkapanı kısa süreli belleğe sahip olmasa avlanamazdı çünkü tuzağın kapanması için avın belli bir süre zarfında iki tüye dokunması gerekir. Av, ilk tüye dokunduktan sonra sinekkapanın bu bilgiyi bir süre saklaması gerekir. Yani Venüs sinekkapanı bir tür kısa süreli belleğe sahiptir. Aynı anda birden fazla tüy uyarılırsa bitki, sindiremeyeceği kadar büyük bir avın geldiği ya da yağmur yağdığı varsayımıyla kapanmaz.

İMDB de kesinlikle haksız edilmiş bir film. Bence yapay zeka yargıç hikayesini son derece iyi işlemiş. Politikanın bu rızayı nasıl ürettiğini açıklamayı es geçmiş olsada (masumiyet karinesi ve avukat tutma hakkının olmaması , savunmayı 90dklik stresli bir zamana sıkıştırmak gibi) çok uzak olmayan bir gelecekte benzer bir takım şeyler yaşamayacağımızdan emin olamıyoruz.
NOT: Bir gün bu şekilde yargılanacaksam beni yargıç Maddox yargılasın.

Dostoevski’nin Yeraltından Notlar’ı genelde varoluşçuluğun öncüsü diye övülür, ama aslında ciddi sıkıntıları var. Kahraman “Yeraltı Adamı” o kadar yapay ve abartılı ki gerçek bir insan değil, yazarın fikirlerini denediği bir kukla gibi duruyor. Sürekli kendi kendini tekrar eden gevezelikler okuru derinlikten çok yorgunluğa sürüklüyor. “İnsanın irrasyonel yönü” savunulurken de tutarlılık yerine çelişkiler öne çıkıyor. Yani kitap düşündürüyor evet, ama aynı zamanda da yorucu, yapay ve yer yer samimiyetsiz.

Son zamanlarda çıkanlar arasında en iyi aksiyon filmlerinden.