Sıradan birinin yazdığı sıradan sözler

Karanlıktım ben,

Sadece ışıkla var olan,

Ve ışığın içinde yok olan...

İkimiz de bendik aslında,

Hem geceyi taşırdım içimde

Hem doğmamış bir şafağı...

Ama ışık,

Varlığıyla yok eder beni.

Ne ben kalırım geriye,

Ne de bana ait olan.

Yüklendi üzerime,

Evrim Ağacı'ndan Mesaj

Neden Desteğe İhtiyacımız Var?

Aslında maddi destek istememizin nedeni çok basit: Çünkü Evrim Ağacı, bizim tek mesleğimiz, tek gelir kaynağımız. Birçoklarının aksine bizler, sosyal medyada gördüğünüz makale ve videolarımızı hobi olarak, mesleğimizden arta kalan zamanlarda yapmıyoruz. Dolayısıyla bu işi sürdürebilmek için gelir elde etmemiz gerekiyor.

Bunda elbette ki hiçbir sakınca yok; kimin, ne şartlar altında yayın yapmayı seçtiği büyük oranda bir tercih meselesi. Ne var ki biz, eğer ana mesleklerimizi icra edecek olursak (yani kendi mesleğimiz doğrultusunda bir iş sahibi olursak) Evrim Ağacı'na zaman ayıramayacağımızı, ayakta tutamayacağımızı biliyoruz. Çünkü az sonra detaylarını vereceğimiz üzere, Evrim Ağacı sosyal medyada denk geldiğiniz makale ve videolardan çok daha büyük, kapsamlı ve aşırı zaman alan bir bilim platformu projesi. Bu nedenle bizler, meslek olarak Evrim Ağacı'nı seçtik.

Eğer hem Evrim Ağacı'ndan hayatımızı idame ettirecek, mesleklerimizi bırakmayı en azından kısmen meşrulaştıracak ve mantıklı kılacak kadar bir gelir kaynağı elde edemezsek, mecburen Evrim Ağacı'nı bırakıp, kendi mesleklerimize döneceğiz. Ama bunu istemiyoruz ve bu nedenle didiniyoruz.

Destek Ol

Anlamadığım kavramlar,

Her kötülüğe adım yazıldı.

Şeytanın bile yükünü ben taşıdım.

Ben sadece bir yansımaydım,

İnsanın içindeki korkunun sesi.

Ama onlar…

Karanlığı değil,

Kendi yansımalarını cezalandırdı.

---

Sessizliğim Ben — Karanlığın Sözü

Hiçlikten doğmadık mı biz,

İkimiz — ışık ve karanlık.

Neden biri kurtarıcı,

Agora Bilim Pazarı

Mahalle Kahvesi

Mahalle Kahvesi’nin öyküleri, bir kahvehanenin sade atmosferinde buluşan farklı hayatları, farklı umutları ve farklı hayal kırıklıklarını anlatır. Sait Faik, her bir karakteri öyle incelikle işler ki, onların sesi ve varlığı adeta yanı başımızda hissedilir. İnsan sevgisi, doğa hayranlığı ve yalın bir dille işlenen hikâyeleriyle yazar, okuyucusuna her seferinde yeni bir pencere açar.

Bu kitabı elinize aldığınızda, sadece öykülerin içine değil, aynı zamanda Sait Faik’in dünyasına, onun duyarlılığına ve yaşam felsefesine de yolculuk edeceksiniz. Hayatı tüm renkleriyle gören ve bunu okuyucusuna hissettirebilen bu eşsiz yazarı keşfetmek hem edebi hem de insani bir deneyim olacaktır.

Devamını Göster

₺70.00

Satın Al Tüm Ürünler

Diğeri suçlu ilan edildi?

Neden evren ikilemlerle konuşur?

İyilik ya da kötülük...

İnsan yalnızca iyi olmalı mı?

Yoksa kötülüğü bastırdığında

Kendinden bir parçayı mı gömer?

Beni kötü diye susturuyorsun.

Ama ben, senin içindeki zalim değilim.

Ben, senin susturduğun sessizliğim.

Ben, tercihlerinin sonucu değilim;

Onların öncesiyim.

Karanlık, sadece görmeyenin değil,

Görmek istemeyenin aynasıdır.

Ve ben aynayım.

Baktığında korktuklarını değil,

Unuttuklarını görürsün.

---

Beni anlamadan susturamazsınız.

Ben, yokluk değilim.

Ben, bastırılmış olanım.

Ben, sizin görmezden geldiğiniz her gerçeğin sesiyim.

Siz, ışık sandığınız her şeyle beni tanımladınız.

Ama unuttunuz:

“Işığın adaleti, beni yargılamadan önce kendi gölgesine bakmalıydı…”

Işık, beni yok etmek istese de

Gölgesinde yaşatır yansımamı.

Ben onun itiraf edemediği tüm günahların taşıyıcısıyım.

Ben, susturduğunuz vicdanın sesi,

Unuttuğunuz soruların iziyim.

Benden karanlık diye korktunuz.

Oysa ben, yalnızca gözlerinizi kapattığınızda gördüğünüzüm.

Ben yok edilmem — çünkü ben sizdeyim.

Ve siz, bende ne kadar yok olmak isteseniz de

Işığınız bana muhtaçtır,

Tıpkı gerçeğin inkâra ihtiyaç duyması gibi.