Kanser hücrelerinde mitokondriler çalışmadığı için, oksijensiz olarak sadece şekeri kullanarak 2 birim ATP üretirler ve metabolik asidik atıkları (proton yükü fazla atomlar) çok fazla olur. Bu nedenle normal bir somatik hücreye göre şekeri 200 kat fazla kullanır. Enerji üretme kapasitesi düşük olduğu için sıradan hücrelere göre bu asidik atıklardan daha çok etkilenirler. Ultrason ile bakıldığında kanser hücresinin çevresinde halka gibi bir yapı görülür öküz gözü görünümü olarak da bilinir. Normal hücreler bu asidik alanda dayanamayarak ölürler. Kanser hücresinin de bu asidik alandan kurtulması gerekmektedir. İşte verilen antioksidan, aslında kanser hücresinin bu asidik alanını temizler. Ve kanserin gelişimini üremesini hızlandırır. Bu mekanizma kullanılarak üzerinde araştırma yapılan yeni yöntemlerden biri de, moleküler yapısı şekerle %90 aynı olan C vitamini (karbonik yapısı aynı) farmakolojik dozda kandan verilmesi, kanser hücreleri tarafından şeker olarak algılanacağı için metabolize edilir ve kanser hücresinde hidrojen peroksit (asidik) üretimine neden olur, oksidasyona neden olur ve kanser hücresini öldürür. Normalde C vitamini antioksidan yapıda iken, bu şekilde prooksidan olarak kullanılmış oluyor. Ancak bu sadece klinik ve farmakolojik kullanım ve yeni bir araştırma şekli. Mekanizmanın anlaşılabilmesi açısından yazdım.

Kanser olmayan dokularda hücrelerin metabolik atıklarının giderilmesi açısından antioksidanlar vazgeçilmez düzeyde önemlidir. Konu, kanserin başladığı dokular için geçerlidir.

Canlılığı aynı anda organizasyon ve metabolizmaya sahip olma olarak tanımlarsak, 1 ve 2 boyutlu yaşamın önüne çok büyük problemler çıkıyor. Karmaşık bir organizasyon için parçaların birbirine çakışmadan bağlanması gerekir. 2 boyutlu bir canlılığın oluşmamasının sebebi tıpkı iki nokta arasında çakışmadna çizgi çekilmeye çalışılan zeka oyunları gibi, parçaların bağlanırken "duvar" örmesidir. Ayrıca metabolizma için gerekli olan proteimnler katlanır ve bu 3 boyutlu olmalarını gerektirir. Enzimelrde anahtar-kilit uyumu için de üçüncü boyuta ihtiyaç vardır. 2 boyutlu bir canlı oluşamamasının bir diğer sebebi de, karmaşık proteinlerin oluşamayacak olmasıdır. Biyokimyasal 2 boyutlu ve 1 boyutlu canlıların oluşamamasının nedenlerinden bazıları bunlardır.