Merhaba

Son yıllarda bu durum çok belirgin hale geldi. Sevdiğin bir filmin devamının gelmesi ilk başta heyecan veriyor ama bir süre sonra insan şunu da sorguluyor. Neden sürekli devam filmi geliyor, yeni hikâyeler neden daha az?” Bunun birkaç temel nedeni var ve aslında hepsi birbirine bağlı. Öncelikle işin ekonomik tarafı çok güçlü. Mesela Marvel Studios ya da Disney gibi büyük şirketler için en önemli şey risk almamak. Yeni bir hikâye tamamen belirsizlik demek. Ama zaten sevilen bir evrenin devamını yapmak, hazır bir izleyici kitlesine oynamak anlamına geliyor. Yani insanlar zaten o dünyayı seviyor, karakterleri tanıyor. Bu da “garanti gişe” gibi bir şey. Yeni platformlarla birlikte rekabet gerçekten çok arttı. Eskiden sinema sadece sinemaydı ama şimdi Netflix, Amazon Prime Video gibi platformlar var. Her yer içerik dolu. Böyle bir ortamda dikkat çekmek zor. O yüzden yapımcılar “tanıdık” şeylere yöneliyor. Çünkü bir filmin adı bile artık pazarlama aracı haline geldi.

Birde nostalji meselesi var . İnsanlar eski sevdiği şeylere geri dönmeyi seviyor. Mesela bir filmin 10 yada 20 yıl sonra tekrar gündeme gelmesi, eski izleyicide bir duygu yaratıyor. “Aa bunu biliyorum, izlemeliyim.” Yapımcılar da bunun çok farkında ve bunu bilinçli kullanıyorlar. İşin biraz da yaratıcı tarafı var. Bazen gerçekten anlatılacak yeni hikâyeler oluyor. Bir evreni genişletmek, farklı bir zaman dilimini anlatmak (prequel/sequel meselesi) yaratıcı bir tercih de olabiliyor. Yani her şey sadece para değil ama dürüst olmak gerekirse çoğu zaman ana motivasyon ekonomik.

Dune filmi bu konuyu anlamak için güzel bir örnek. Aslında Dune’un devamının gelmesi biraz bu genel trendden farklı. Çünkü bu hikâye baştan beri tek film olarak düşünülmemişti. Frank Herbert’in yazdığı kitap oldukça uzun ve karmaşık, bu yüzden ilk film zaten hikâyenin sadece bir kısmını anlatıyor. Yani burada devam filmi biraz zorunlu gibi. Buna rağmen proje yine de büyük bir riskti. Çünkü böyle ağır ve felsefi bilimkurgu filmleri her zaman geniş kitlelere hitap etmeyebilir. Film başarılı olunca yapımcılar şunu gördü. Bu evren tuttu, insanlar sevdi.” hemen ardından devam filmi geldi. Bu arda çekilen yeni sezonu merakla bekliyorum :))

Böyle bir durumda sektör mantığı devreye giriyor. Eskiden bir film başarılı olsa bile devamı bu kadar hızlı ve kesin gelmeyebilirdi. Ama şimdi eğer bir evren tutarsa hemen genişletiliyor. Çünkü hazır bir hayran kitlesi var ve bu, yeni bir hikâye denemekten çok daha az riskli. Hatta bu durum sadece filmle de kalmıyor. Artık o evren dizilere, yan hikâyelere kadar genişletiliyor. Çünkü amaç sadece bir film yapmak değil, uzun süre yaşayan bir “evren” kurmak.

Evet, film sektöründe ciddi bir rekabet var. Ama devam filmlerinin asıl nedeni sadece rekabet değil; riskten kaçınma, garanti izleyiciye oynama ve başarılı olan bir fikri mümkün olduğunca büyütme isteği. hissedilen o ikilem çok normal. Bir yandan “ne güzel devam geliyor” diyorsun, diğer yandan “neden yeni fikirler yok?” diye düşünüyorsun. Aslında bugün sinema tam olarak bu iki duygu arasında gidip geliyor.

Teşekkür ederim.^[1]