Esenlikler!
Sanılan düşüncelerin aksine bir kitap olması için var edilmemiş olan “Kendime Düşünceler” isimli eser, Marcus Airelus isimli imparatorun 12 kitapçıktan var edilmiş olan bir tecrübe defteri olarak düşünülebilir. Marcus Airelius bu 12 kitapçığı daha doğrusu tecrübelerini not ettiği defterleri hayatının farklı zamanlarında farklı mekanlarda ve farklı düşünceler ile beraber oluşturmuştur. Her ne kadar kendisi barışçıl bir insan olsa da ömrü savaşlarda geçen “Stoacı İmparator” ilk kitapçığı Germen kavimlere karşı mücadelesi sırasında bugünkü sınırlar ile Slovakya, Hron Nehri yakınlarında kaleme almıştır. Döneminin çok daha ötesinde bir vizyona sahip olan “Filozof İmparator” gerek çok uzun süren at yarışlarını gerekse ölümcül sonlarla biten gladyatör savaşlarını ya yasaklamış ya da çeşitli kısıtlamalara maruz bırakmıştır. Kendisinden önce ve sonra gelen yöneticilerden bu yönüyle oldukça bariz bir şekilde ayrılmıştır. Kitap yazmak gibi herhangi bir gayesi olmayan imparator, düşündüğü şeyleri kağıt ve kalem kullanarak daha akılda kalıcı ve uygulanabilir kılmak istemiştir. Berrak bir akıl için uğraşmış, aklının ve benliğinin her sorunun üstesinden gelebileceği gerçeğini kendisine bu kitapçıkları ile daha iyi anlatmıştır. İmparatorluk süreci boyunca sağlam bir eşitlik ve özgürlük inancına sahip olmuştur. Bütün bunlarla da kalmayarak kendinden önceki caesarları ve filozofları eleştirip kendini de sorguya çekerek bir vicdan muhasebesi yapmıştır. Döneminin çok ötesinde çağdaş fikirlere sahip olan yazarıyla sonraki kuşaklara hatta rönesansa zemin hazırlayan yapısıyla öne çıkan “Kendime Düşünceler” isimli kitap belki de “Hayatınızda 1 kitap okuyacaksınız, bu hangi kitap olurdu?” sorusuna doğrudan bir cevaptır.

Merhaba, incelemeyi yazmadan önce diziyi en iyi nasıl anlatabilirim diye çok düşündüm. Cümleler kurdum ve sonra onları sildim, hatta pek adetim olmamasına rağmen yapay zekaya bile danıştım; nasıl cümleler kursam daha vurucu olur? Minvalinde sorular sordum. Ama sonra çokta kasmamak lazım diye düşündüm. Ve diziyi kendi cümlelerimle, kendi bakış açımla anlatmaya karar verdim. Öncelikle benim şu ana kadar izlediğim en iyi kapitalizm eleştrisi yapan yapım bu oldu. -Aslında squid game haricinde bu tarz dizi ve filmleri henüz çok izlemediğimi de belirtmem gerek-ama özellikle ilk sezonu bana oradaki insanların çaresizliğini çok net hissettirdi. Başrolün öfkesini eminim benimle birlikte birçok seyirci de hissetmiştir. Gerçek ölümlerin yaşandığı, tek suçu fakir olmak olan insanların keyif için kanının döküldüğü ortamın bu vahşetle tezat oluşturacak şekilde çocuksu olması, oynanan oyunların da çocuk oyunları olması diziyi daha da çarpıcı yapıyor. Ve kendi adıma müziklerine bayıldım👍 Gelgelelim işin ironik tarafına; dizi ilk sezonunda sağlam bir kapitalizm eleştirisi yapmasına karşın ikinci ve üçüncü sezonda tam olarak eleştirdiği sistemin bir parçası oluyor ve sırf daha fazla kâr elde etmek için dizinin hiç gereği olmamasına rağmen ikinci ve üçüncü sezonlarını da çekiyor! Hele final bölümünde squide game'in Amerika versiyonunun geleceğini görmek benim yüzümde hüzünlü bir tebessüm oluşmasına sebep oldu. Ah işte, netflix tutmuş diziyi bırakmıyor diyelim. Peki ya sen Hwang Dong-hyuk? İnsan böyle tükürdüğünü yalamamalı bence! Öyle olunca dizinin ilk sezonundaki o sağlam eleştiri de samimi gelmemeye başlıyor:( Her neyse biraz sosyal darwinizm'e ve bunun squid game dizisindeki yerine değinmek isterdim ama bunu düzgün bir şekilde İfade edemeyeceğimden endişelendim o yüzden benim de izleyip, diziyi seyretmeye karar verdiğim evrim ağacı videosunu - squid game dizisi ve sosyal darwinizm diye aratırsanız çıkar- önerebilirim videoyu izlemeyenlere. Özetle ilk sezonu harika fakat 2. ve özellikle final sezonu olan 3.sezon gereksiz yere uzatılmış ilk sezonun tekrarı gibi sezonlar. Henüz izlememiş olan arkadaşlar, sizin yerinizde olsam sadece ilk sezonu izlerdim.