Astronominin temeline geometrinin konulması Pythagoraşçılarla başlar. Platon'un ortaya attığı sistematik duruşla gökyüzündeki hareketlerin düzenli ve dairesel, hızların ise sabit olduğu kabul edilmiştir. Pythagorasçılar bütün gök cisimlerinin, yani gezegen ve yıldızların (o zamanlar bilinen gök cisimlerinin) küresel olduklarına, dairesel yörüngelerde hareket ettiklerine inanmış, kürelerin arasında bir uyum olduğunu varsayarak gezegenlerin uzaklıklarını bu uyumla ilişkilendirmişlerdir.

Onlara göre gök cisimleri, merkezin etrafında uzaklıklarıyla orantılı bir şekilde hareket etmekteydiler. Yörüngeleri ise hızlarıyla orantılıydı. Platon, iki küreli evren modelini açarken ilk kürenin merkezde bulunan Dünyamız (yeryüzü), ikincisininse yıldızlar küresi olduğunu söylemiştir. Tüm bu varsayımlar sonrası evren modelini belirlerken yeryüzünün ve yıldızların değişkenliği için şu iddiada bulunmuştur:

Tüm olası evrenlerin varsayımsal bir toplamı olan çoklu evren fikri, bilim kurgu hayranlarının keşfetmeyi sevdiği bir kavramdır. Peki çoklu evren gerçekten var mı?

Bu soruyu yanıtlayabilmek için önce bir şeyin “gerçek” olmasının ne anlama geldiği konusunda anlaşmamız gerekir.

Dünya Günü (İng: "Earth Day") yaklaşırken bu küresel etkinlik, çevreyi korumanın evdeki günlük yaşamı şekillendiren koşullara daha yakından dikkat etmemiz gerektiği anlamına da geldiğini bize hatırlatıyor. Kullandığımız suyun kalitesi de dikkat etmemiz gereken bu koşulların başında geliyor.

Bu konudaki tartışmalarda giderek daha fazla dikkat çeken unsurlardan biri de, gıda ambalajlarından içme suyuna kadar her şeyde bulunan sonsuzluk kimyasalları (İng: "forever chemicals") veya PFAS adı verilen maddelerdir. Araştırmacılar bu riskleri daha iyi anlamak için çalışmalarını sürdürürken, yeni düzenlemeler ve ev tipi filtreleme sistemlerindeki ilerlemeler günlük maruziyeti azaltmayı giderek kolaylaştırıyor.