Yeni Türlerin Evrimi İçin Az Sayıda Genetik Değişim Yeterli!

Orijinal popülasyonlar hala temas halinde olsa dahi, yeni türlerin evrimini teşvik etmek sadece bir kaç genetik değişimle mümkün olabilmektedir. Cell Reports dergisinde yayımlanan bir makaleye göre, evrimsel farklılıklar bir kez başladığında çok hızlı bir şekilde gelişmekte ve tamamen genetik olarak izole edilmiş türlere neden olmaktadır. Çalışmanın başında bulunan, Neubauer Ailesi Ekoloji ve Evrim Asistan Profesörü Marcus Kronforst şöyle diyor:

Türleşme en temel evrimsel süreçlerden bir tanesidir ama bir tür ikiye ayrılırken nasıl olur da genom yapısı değişir gibi halen tam olarak cevabını bilemediğimiz sorular bulunmaktadır.

Ortaya çıkan genetik farklılıklar türleşmede kritik rol oynamaktadır. Kronforst ve çalışma arkadaşları, son aşamada birbirinden ayrılmış 2 yakın akraba olan kelebek türlerinin (Heliconius cydno ve Heliconius pachinus) genomlarını analiz ettiler. Benzer ekolojik yaşamları işgal ettiklerinden ve melezlenmenin gerçekleşebilmesinden dolayı bu kelebek türleri az miktarda da olsa hala genetik değişimlere uğramaktadır. 

Araştırmacılar bu düzenli gen akışının türleşme için önemli olmayan genetik varyantları sessizleştirdiğini buldular ve bu onlara doğal seleksiyondan etkilenmiş anahtar genetik alanların tanımlanmasına olanak sağlamaktadır. Keşfettikleri kelebek türleri genomlarının sadece 12 küçük bölgesi birbirinden farklıydı ki diğer geri kalan kısımları tamamen aynıydı. Bunların 8’i; çiftleşmede ve doğal seleksiyon baskısından ve yem olmaktan korunmak için oldukça önemli olan kanat rengini kodluyordu. Diğer 4’ü ise hala tanımlanamamıştır.

Genomun diğer kısımları ileri ve geri yer değişimlerine maruz kalmalarına rağmen, bu 12 nokta, onların türlerinin işgal ettiği çevrede daha iyi işlev görmektedir ve böylece gen havuzları arasındaki hareket engellenmektedir; diye söylemektedir Kronforst. 

Marcus Kronforst (Chicago Üniversitesi)

Bu takım, aynı zamanda bu 2 grubun genomlarını yakın akraba olan ama evrimsel süreçte daha fazla yok olan diğer başka bir türle karşılaştırdı. Burada; ilk değişiklikten sonra hızlı bir ivme kazanan ve genetik ayrışmayı işaret eden 100’lerce genomik değişim bulundu. Kronforst şöyle diyor:

Çalışmamız; bazı avantajlı mutasyonların doğal seleksiyon ile gen akışı arasında meydana gelen ve genom yapısında hızlı değişimlere sebep olabilecek halat çekme yarışına neden olmak için yeterli olduğunu ortaya koymuştur.

Popülasyonlar hala temas halinde olsalar ve yeni döller meydana getirseler bile yeni türlerin evrimi göründüğü kadar zor olmayabilir. Kronforst ve takım arkadaşları türleşmede önemli bir işleve sahip olan 4 farklı genom alanlarını tasvir etmek için plan yapmaktadırlar. Aynı zamanda türlerin neden tropik alanlarda yaygın bir şekilde meydana geldiğini araştırıyorlar. Kronforst şöyle diyor:

Doğal seleksiyonun popülasyonları başka yönlere doğru itmesiyle meydana gelen türleşmenin diğer organizmaların evriminde önemli bir noktada olması muhtemeldir ve bunun ortak bir süreç olup olmadığı görülecektir.