Bedeni ayakta tutan ruhtur ruh ise ölümsüzdür , beden ruh olmadan sadece bir et parçasıdır , ölümden sonra hayat mecbur olmalı yoksa bu hayatta olmamızın hiçbir anlamı yoktur bıraktığımız eserler dahi herşey yok olacak ama ruhlarımız ebedi aleme göçecek , eğer düşündüğünüz gibi ölüm yokluksa zaten yaşamın bir anlamı kalmıyor şimdi veya 30 yıl sonra ölmüşüz hiçbir fark yok, bu yüzden iyi ve kötü ruhu birbirinden ayırmak ve diğer dünya için bir hazırlık yapmak mecburidir bunu bu maddi dünyada bilimsel olarak kanıtlamak muhtemelen mümkün olmayacak lakin düşünerek bunu görmek çokta zor değil.

Bedeni ayakta tutan ruhtur ruh ise ölümsüzdür , beden ruh olmadan sadece bir et parçasıdır , ölümden sonra hayat mecbur olmalı yoksa bu hayatta olmamızın hiçbir anlamı yoktur bıraktığımız eserler dahi herşey yok olacak ama ruhlarımız ebedi aleme göçecek , eğer düşündüğünüz gibi ölüm yokluksa zaten yaşamın bir anlamı kalmıyor şimdi veya 30 yıl sonra ölmüşüz hiçbir fark yok, bu yüzden iyi ve kötü ruhu birbirinden ayırmak ve diğer dünya için bir hazırlık yapmak mecburidir bunu bu maddi dünyada bilimsel olarak kanıtlamak muhtemelen mümkün olmayacak lakin düşünerek bunu görmek çokta zor değil.

Üzgünüm etkileyici bir yazım yok ama elimden geldiğince düşüncelerimi dile getirmeye çalışacağım. Herhangi bir yazım hatası için şimdiden kusuruma bakmayın. Biz insanlar -herkes değil tabiki de ama genelleme konuşacağım- ölmekten korkarız ama neden? Bence insan var olmaktan yok oluşa geçişten korkuyor. Yani biz varız, yaşıyoruz, insanlar bizi görüyor ve iletişim kuruyoruz, yeni insanlar ile tanışıyoruz, olaylar yaşıyoruz vb. ve günün birinde işte o oluyor. Ölüm çat kapı bize geliyor. Kalp krizi, solunum hastalıkları, dolaşım sistemi gibi hastalıklar ya da yaşlılıktan ama bir sebepten dolayı o gün geliyor ve her şey o an elbette bitmiyor. Benim dinim olan İslam'a göre insan öldükten belli bir süre içinde yapılan şeyleri görüyor ve vücuduna yapılan şeyleri hissediyor. Yani bilinci açık ama felçli gibi bir şey sanırım. Mezarımıza böceklerin girişini üstümüze çıkıp derimizi yiyişini her şeyi hissedecekmişiz. Bana annem böyle anlatmıştı. Ama bana saçma geliyor. Biz insanlar şu an ölümden sonrasında ne olur bunun hakkında asla net bir şey söyleyemeyiz. Benim fikrimce biz öldükten sonra ruhlarımız tekrar Dünya'ya başka bir vücutta yaşam almış şekilde geri dönecek ama bize hesap sorulacak. Devamı hakkında hiçbir fikrim yok... Asla bunu bu kadar sorgulamamıştım. Yakınlarını kaybetme korkuna gelirsek; bu senin tamamen psikolojin ile alakalı. Bazen bende ucundan bi' düşünürdüm: ''Acaba bir yakınımı kaybedersem ne olur?'' diye. Sonrasında hemen düşünmeyi bırakıp başka şeylere odaklanıyorum ve unutuyorum. Eğer seni bu durum fazla sıkıntıya sokuyor ve modunu düşürüyorsa bence başkasına derdini anlatabilir veya kafanı dağıacak şeyler ulabilirsin.

Çok çok Profesörler dinlerim, bilimede çok meraklıyım.Deist ateist, agnostik veya İnanan, herkesin içinde birbirine karşı bi insanlık saygısı mevcut.şimdi soruyorum madem tanrı yoksa korkuda yok neden saygı insanda halen mevcut?Çünkü Duyularımızda bize verilmiş bizde doğuştan mevcut, Şimdi gelelim asıl konumuza evrene baktığımız zaman okadar gezegen içerisinde Akıllı yaşam formlarına raslanılmaması bukadar gezegenlerin boşu boşuna evrende gezmesi bana biraz çok büyük bir israf gibi gelsede hepsinin bir düzeni olduğu ve birtane gezegenin sistemden ayrılışı herşeyi veya o sistemi altüst edebileceği ve hepsinin birbiriyle bağlantılı olduğu biliniyor.Yani bir düzen var.BÜTÜN GALAKSİLER BÜTÜN EVREN BİR BAĞLANTI İÇERİSİNDE sadece bu bağlantıyı biz hissedemiyoruz veya görüp dokunamıyoruz.Çünkü frekansı farklı.Yavaş yavaş Bilim Kuantum fiziği ile neticeler almaya başladı.Kuantum fiziği,ni biraz araştırırsanız.Ölünce yok olmadığımızı ve İnsanın diğer boyuta geçtiğini bilimsel olarak anlayacaksınız.Ben inanıyorum Bir gün kuantum ölümden sonrasını bizlere gösterebilecek ama tabi bu ahireti gösterecek anlamında değil.Bunu sinyallerle frekanslar ile bize gösterebilecekler buna çok inanıyorum.