Okyanus Asitlenmesi Papua Yeni Gine'deki Balık Habitatını Etkiliyor!

Papua Yeni Gine'deki mercan resiflerinde yapılan yeni bir çalışma, okyanus asitlenmesinin mercan yapısını basitleştirdiğini ve bu durumun bazı balık türleri için yaşam alanını daha az çekici hale getirdiğini gösteriyor.

Medyanın büyük ilgisi, ısı stresinin neden olduğu mercan beyazlamasına odaklanmışken, Adelaide Üniversitesi Biyolojik Bilimler Fakültesi'nden Profesör Ivan Nagelkerken liderliğindeki araştırma ekibinin bu bulgusu, küresel ısınmanın mercan resiflerini nasıl etkilediğine dair endişelere yeni bir boyut kazandırıyor.

Okyanus suyundaki karbondioksit seviyesinin artması, okyanusun asitlenmesine sebep olur. Bu da mercanların iskeletlerini inşa etmek ve onarmak için kullandıkları kalsiyum karbonatı okyanusta daha az bulunur hale getirir.

Profesör Nagelkerken ve ekibi, okyanus asitlenmesinin bazı durumlarda bir resifteki toplam mercan örtüsünü azaltmasa da mercan yapılarının daha az dallanmış hale geldiğini ve bu nedenle bazı balık türleri için yaşam alanı olarak daha az çekici olduğunu gösteriyor.

Araştırmacılar, Papua Yeni Gine'nin Upa-Upasina bölgesinde iki resifi inceledi: Biri, sürekli karbondioksit salan ve doğal asitlenmeye neden olan bir volkanik kaynağın yanında, diğeri ise volkanik gazlardan etkilenmeyen 500 metre uzaklıkta bir yerde bulunuyordu. Profesör Nagelkerken, şöyle diyor:

Akvaryum deneyleri oldukça basittir, doğada yaygın olarak meydana gelen karmaşık tür etkileşimlerini yeterince taklit edemez. Ancak bu resifler, şimdiki ve gelecekteki benzer koşulları doğrudan karşılaştırmak için inanılmaz bir fırsat sundu. Üstelik tüm ekolojik etkileşimler de yerindeydi.

Profesör Nagelkerken'in araştırma ekibinin gözlemlediği beş papaz balığı türünden ikisi karmaşık, dallı yapıları tercih ederken diğer ikisi basitleştirilmiş mercan yapılarıyla etkileşim kurmaktan çekinmese de karmaşık yaşam alanları azaldıkça bile bunları aramaya devam etti. Beşinci tür ise en çok moloz alanlarıyla ilgiliydi. Nagelkerken, şöyle devam ediyor:

Okyanus asitlenmesi; ekolojik toplulukları küresel olarak etkileyecek, önemli habitatların ve biyoçeşitliliğin kaybına yol açacak, balıkçılığı azaltacak ve denizde yaşayan hayvan ve bitkileri olumsuz etkileyecek fizyolojik potansiyele sahip.

Bu durum ayrıca çeşitli balık türlerinin popülasyonlarının azalmasına yol açabilir, bu da daha düşük biyoçeşitliliğe sahip olabilecek yeni tür topluluk yapıları oluşturabilir. Ayrıca kazanan türleri kaybeden türlerden net bir şekilde ayırabilir. Dahası, eğer okyanus asitlenmesi balıkçılık türlerini etkilerse eğlence amaçlı ve ticari balıkçıların hedeflediği bazı türler daha az bulunur hale gelebilir.

Journal of Animal Ecology dergisinde yayınlanan araştırmada, volkan yanındaki resifteki asitlenme durumu incelendi.^[1] Sonuçlar asitlenmenin sebebinin, insanların neden olduğu karbon emisyonu olduğunu gösteriyor. Dünya'nın atmosferindeki artan insan kaynaklı karbon emisyonlarının okyanus tarafından emilmesiyle bu etkinin, okyanusun daha geniş bir kısmında meydana gelmesi bekleniyor.

Yeni Kaledonya, Hong Kong ve Japonya'dan araştırmacıların da yer aldığı uluslararası bir ekibin parçası olarak James Cook Üniversitesi'nden meslektaşlarıyla birlikte çalışan Profesör Nagelkerken, sözlerini şöyle bitiriyor:

Karbondioksit emisyonlarımızı kontrolsüz bir şekilde yaymaya devam edersek, gelecekte bir noktada Avustralya'da da bu düzeyde okyanus asitlenmesi görebiliriz. Çalışmamızda gözlemlenen etkiler Avustralya ekosistemlerinde de benzer olacaktır, çünkü Papua Yeni Gine'de incelediğimiz türlerin çoğu Büyük Set Resifinde de bulunuyor. Ancak okyanus asitlenmesinin istiridye, midye ve kalkerli algler gibi soğuk su resifleri üzerinde olumsuz etkileri olması nedeniyle ılıman resifler de etkilenebilir. Yaklaşan bu gelecekten kaçınmanın yolu basit. Küresel olarak karbondioksit emisyonlarını azaltmaya yönelik çabalarımızı arttırmalıyız.