Varlık üzerine

En başından alalım. "Tanrı var mıdır?" sorusu ile başlayalım ve olmadığı durumu ele alalım. Bir şeyin yokluğunu kanıtlamaya çalışmak, varlığını kanıtlamaya çalışmaktan kat ve kat zordur. Daniel Defoe'nun "...gerçekte var olan herhangi bir şeyi, var olmayan bir şey ile göstermek kadar mantığa uygundur." Sözü gibi. Elimizde hiçbir olgu, bulgu ve kanıt yokken zaten olmayan bir şeyin var olmadığını kanıtlamaya çalışılıyor. Bunu yapmak ise kanıtları veya gözlemler sonucu insanların olduğuna inandığı şeyi kanıtlamaya çalışanlar ile yarışma konusunda dezavantajlı başlamaya yol açar. Örnek olarak basit bir şekilde olmayan bir şeyi düşünelim. Olmuyor değil mi? Dünyada daha doğrusu kainatta olmayan bir şeyi düşünmek bizi aşıyor. Olmayan bir rengi kanıtlamaya çalışmak imkansızdır çünkü yeryüzünde var olan renkleri ispatlamanın, en azından insanlar nezdinde, düşünsel, gözlemsel ve deneysel gibi yolları vardır. Yani olmayan bir şey bize olmadığı hakkında hiçbir kanıt gönderemeyeceğinden, eğer gönderirse o şeyin yokluğunu kanıtlarla açıklamaya başlarsak bu o şeyin aslında kanıtlanabildiğini yani varlığını işaret eder.

Şimdi Tanrı'nın varlığını ele alalım. Bir şeyin varlığını kanıtlamanın birçok yolu olduğundan bahsettik. Düşünsel olarak ilk akla gelen kainattaki düzendir. Bu koskoca ve mükemmel dengeye sahip evrenin bir yaratıcısı olması gerekir denir. Burada da bilim devreye girer ve "işte, ben varım. Ne açıklaması" der. Biz de "ee, sen nasıl oldun?" sorusunu sorup Tanrı'ya ulaşırız en sonunda, en azından insanlar böyle yapar ve iş burada derinleşip din belirlemeye gelir. Bir de düşünce/ide vardır ki ademoğlunun Tanrı'yı aramasındaki en büyük etkendir. Her insan inanacak bir şey, dayanacak bir dayanak, sığınacak bir liman arar. Buna mecburdur belki de doğası gereği. Eğer inancı, inandığı bir şey varsa uzun süre dayanabilir insan. Bu hayatta inanç ve duygulardan başka ne vardır ki insanı ayakta tutup ilerlemesini sağlayan. Biz insanlar duygularımıza göre yaşarız ve duyguların bittiği yerde bir dayanak ararız. Bazı insanlar için bu gelip geçici bir şey seçip buna tutunurlar. İnsanların çoğu ise duyguların yetmediği yerde mistik veya ulvi bir güç arar. İnsan gücünün oyun dışı kaldığı yerde her şeyden üst, her şeyden yüce olanı arar kendisine yetmesi için. Bunun sonucu da Tanrı'ya olan inanç ile sonuçlanır genelde.