Hayattan tam bıkmışken ya da tükenmişken insan enerjisini şöyle toplamalı, mesele bedenle değil kalple ilgilidir kalp yanmadıkça hiçbir şey insana nefes vermez kalp aşk ile yanmaya başladığında en sıradan ayrıntı bile uçsuz bucaksız bir güzelliğe dönüşür, Bir çiçeğin açışı bir dostun selamı bir çocuğun gülüşü hepsi hayatın içinde saklı kolaylığın işaretidir o işaretler görülebildiği anda tükenmişlik yerini şükre bırakır, Enerjiyi yeniden bulmak sahip olduklarının kıymetini bilmekten geçer tükenmişliğin asıl sebebi çoğu zaman doyumsuzluktur insan sürekli daha fazlasını aradığında elindekilerin değerini göremez ve yorulur oysa doyum az şeye sahip olmak değil sahip olduklarının kıymetini fark etmektir, bir bardak suyu kana kana içmek bir lokmayı şükürle yemek bir nefesi fark ederek almak bunlar insana yeniden güç verir, enerjiyi toplamak kalbin aşk ile yanmasına ve hayatın her ayrıntısında saklı kolaylığı görmeye bağlıdır, tükenmşlik aslında görmemekten doğar görmeye başladığında hayatın yükü hafifler her şey güzelliğe dönüşür, o zaman bıkmak mümkün değildir çünkü her şeyde bir anlam her şeyde bir ışık vardır sonuç olarak enerjyi toplamak kalbin yönünü yeniden bulmak aşk ile yanmak ve sahip olduklarının kıymetini bilmekle mümkündür tükenmişlik gözün perdelenmesidir perde kalktığında ise hayatın her ayrıntısı insana yeniden nefes olur.
Kaynaklar
- A. Teles. (). Kendi Fikrim.