Filmde "aşk" iletişim aracı olarak geçmiyor, sadece insanlığa yardım eden insanların ve başrol ile kızı arasındaki aşk bir motivasyon aracı olarak inceleniyor. Aşk ile ilgili geçen cümleler sadece başrolümüzün yorumlamaları.

Merhaba
Kobo isimli e kitap dan indirip okumaya çalışıp biraz vakit almıştı. Siyasal Antropoloji dersi için okumak zorunda kalmıştım. Ders seçmeli zor ama bir o kadar da zevkliydi.Her hafta kitabın ayrı bir bölümü okunup yorumlanıyordu .
Ryan W. McMaken tarafından kaleme alınan Breaking Away: The Case for Secession, Radical Decentralization, and Smaller Polities (Ayrılma, Radikal Yerelleşme ve Küçük Siyasi Yapılar Durumu), modern ulus devlet yapısını eleştirerek siyasi ademi merkeziyetçiliğin (yerelleşme) faydalarını savunan tartışmalı ama düşünmeye zorlayan bir çalışmadır. 2022 yılında Ludwig von Mises Enstitüsü tarafından yayımlanan kitap, özgürlüğü korumanın en etkili yolunun devleti büyütmek değil, daha küçük ve rekabetçi birimlere bölmek olduğunu ileri sürer. Ryan W. McMaken bu eserinde sadece bir tez ortaya koymaz; aynı zamanda okuyucuyu alışılmış devlet, sınır ve birlik kavramlarını yeniden düşünmeye zorlayan bir anlatı kurar.

Bu metinde en dikkat çekici olan, merkez ile çevre arasındaki gerilimin sürekli hissedilmesidir. Büyük devlet yapısı burada yalnızca bir yönetim biçimi değil, insanları bir arada tutan güçlü bir anlatı olarak karşımıza çıkar. McMaken ise bu anlatının doğal ve değişmez olmadığını göstererek, onun çatlaklarını görünür kılar. Bu yönüyle kitap, bir siyasi tezden çok, yerleşmiş düşünceleri sarsan bir sorgulama metni niteliği taşır.

Yazarın önerdiği ayrılma ve küçülme fikri, edebi bir bakışla yalnızca politik bir çözüm olarak değil, aynı zamanda insanın kendini yeniden konumlandırma çabası olarak da okunabilir. Büyük yapılar içinde bireyin silikleştiği, kimliğinin anonimleştiği düşüncesi, küçük topluluklara dönüş fikrini daha insani bir ölçekte değerlendirmeye açar. Ancak bu noktada metin, kesin bir ideal sunmaz; aksine yeni sorular üretir. Küçük yapılar gerçekten daha özgürlükçü müdür, yoksa sadece farklı türde sınırlılıklar mı yaratır?
Bir okur açısından bu kitabın en güçlü yanı, cevap vermekten çok düşündürmesidir. Okuyucuyu ikna etmeye çalışmaz; onu rahatsız eder, alıştığı kavramları sorgulatır. Bu da metni, salt politik bir tartışmanın ötesine taşıyarak varoluşsal bir düzleme yaklaştırır. Çünkü “ayrılmak” burada sadece coğrafi ya da siyasi bir eylem değil, aynı zamanda zihinsel bir kopuşu da ifade eder.

Yazar klasik liberal bir görüş açısıyla şu temaları ele alır. Gücün Dağıtılması ve Özgürlük. Büyük, merkezi devletlerin kaçınılmaz olarak baskıcı hale geldiğini savunur. Gücün coğrafi olarak dağıtılmasının, anayasalardan daha etkili bir denetim mekanizması sunduğunu belirtir.
Küçük Devletlerin Avantajları açısından küçük siyasi yapıların vatandaşlar tarafından daha kolay kontrol edilebildiğini, bu yapıların korumacı politikalar izlemesinin daha zor olduğunu ve yöneticilerin halkın gerçek ihtiyaçlarına dair daha doğrudan bilgi sahibi olduklarını vurgular.
Ekonomik ve Sosyal Faydalar açısından kitap, radikal yerelleşmenin Batı'nın zenginleşmesindeki rolüne dikkat çeker. Farklı yargı alanlarının varlığının, insanlar için bir "seçme şansı" yaratarak piyasa ekonomisini ve sosyal iş birliğini güçlendirdiğini savunur.
Kendi kaderini tayin hakkı ise insanların doğal hakları olduğunu ve mevcut hükümet bu hakları korumuyorsa, kendi siyasi kurumlarını kurmak üzere ayrılma (secession) haklarının bulunduğunu öne sürer.
Eser, kesin çözümler sunan bir metin olmaktan ziyade, okuru düşünmeye zorlayan bir kırılma noktasıdır. Devlet, sınır ve birlik gibi kavramların ne kadar alışkanlıkla kabul edildiğini gösterirken, aynı zamanda bu kavramların yeniden ele alınabileceğini hatırlatır. Bu yönüyle kitap, bir cevap değil, güçlü bir soru olarak okunmalıdır. Okuması ve anlaması zaman alan bir eser olmasına rağmen çok farklı bakış açılarını da okura sunar .En zor yanı e kitap olması bence .Benim gibi cümlelerin altını çizmeyi kenara köşeye not almayı sevenler için biraz adapte olmak zor gelebilir ki ben zorlandım :(( Kitabın sayfalarını çevirirken çıkan ses ve kağıt kokusunun eksikliği ... benim gibi erken model insan tipine uygun değil :))

Merhaba
Öncelikle bu kitabı okuyup emek verip paylaşan arkadaşımıza teşekkür ederim.

Lao Tzu eski bir Çinli filozof ve yazar en çok Tao Te Ching'i yazmasıyla tanınır. Lao Tzu, tevazu ve dini dindarlığı savunan bir yaşam felsefesi olan Taoizm'i kurmuştur. Çin inançlarındaki rolüne rağmen, Lao Tzu belirsiz bir tarihsel varlık olarak kalmaktadır. Varlığı hakkında çok sınırlı bilgi vardır. Lao Tzu'ya bilge kişi veya 'yaşlı, saygıdeğer usta' anlamına gelen Laozi adı verilmiştir. Bilgeliği, Tao Te Ching adlı eserinde çok iyi temsil edilmektedir. İki bin yıldan uzun bir süre önce yazılmış olan bu eser, kendini keşfetme yolculuklarımızda hepimiz için geçerliliğini koruyan bir rehberdir.

Tao Te Ching’i okurken insan bir kitap okumuyor da sanki kendi içine doğru yürüyormuş gibi hissediyor. Gürültülü bir dünyanın ortasında, birinin gelip sana usulca “biraz yavaşla” demesi gibi Lao Tzu bağırmıyor, öğretmeye çalışmıyor, sadece gösteriyor. Ama o kadar sade söylüyor ki, bazen anlamak için durup tekrar bakman gerekiyor.
Bu kitap aslında hayatla nasıl kavga etmeden yaşayabileceğini anlatıyor. Biz hep bir şeyleri zorlayarak, kontrol ederek, oldurmaya çalışarak yaşıyoruz ya Lao Tzu tam burada “wu wei” dediği bir kavramdan söz eder.
Wu wei, en basit haliyle “zorlamadan eylem” demektir. Yani hiçbir şey yapmamak değil; tam tersine, doğru zamanda, doğanın akışına karşı gelmeden hareket etmek. Bir şeyi oldurmaya çalışırken kendini paralamamak, hayatın ritmini hissederek hareket etmek gibi işte bu yüzden kitap boyunca insanın içine şu düşünce yerleşir.
Bazen en doğru şey, zorlamamaktır. Bunu en güzel anlatan örneklerden biri nehir gibidir. Nehir akmak için çabalamaz, kendini zorlamaz ama yine de yolunu bulur. Wu wei de tam olarak böyle bir şeydir. Akışla uyum içinde olmak ama direnmeden ilerlemek.
En çok etkileyen şeylerden biri de güç anlayışı. Biz güçlü olmayı sert olmak sanıyoruz. O ise suyu örnek veriyor. Su yumuşaktır ama en sert taşı bile aşındırır. Yani bazen direnmek değil, uyum sağlamak daha güçlüdür. Bu düşünce insanın içini biraz sarsıyor, çünkü alıştığımızın tam tersi.

Bu kitap sana “şunu yap, bunu yapma” demez. Daha çok aynaya bakmanı sağlar. Çok şey istemenin, çok bilmeye çalışmanın, her şeyi kontrol etmenin aslında insanı yorduğunu fark ediyorsun.

Sadeleşmenin, yavaşlamanın, azla yetinmenin içten içe bir huzur getirdiğini sezdiriyor. Ben okurken şunu düşünmüştüm belki de hayatı bu kadar zor yapan şey, onu sürekli zorlamamız. Kendi adıma her zaman her şey düzgün olmalı kontrolüm altında olmalı bu herkesi yorduğu gibi beni de yoruyor yordu yıllarca . Belki de wu wei dediği gibi, bazı şeyleri oluruna bırakmak, her şeyi çözmeye çalışmaktan daha doğru. Bir öğretmenim vardı İngilizce çevirmenlik bölümü okurken bana bu kitabı önermişti onun tavsiyesi üzerine okumuştum. Bazen her şeyi bir anda yapamazsın bazı şeyleri olduğu yerde bırakıp akışa bırakıp sonra dönüp tekrar devam edebilirsin demişti bu kitabı önermeden önce :)) Ayşe hocam fen ve tıp bilimleri çeviri dersimize giriyordu. Kitabı okudum ama uygulaya bildim mi diye sorarsanız hayır :)).
Tao Te Ching öyle bir kitap ki, bir kere okuyup kenara koyamazsın. Kitap Her okuduğunda başka bir yerinden yakalar seni. Kimi zaman bir cümlesi gün boyu aklında kalır, kimi zaman anlamadığını sanırsın ama günler sonra bir yerde kendiliğinden açılır. bu kitap sana bir yol çizmez. Ama yürürken daha hafif olmayı, daha az yük taşımayı ve bazen durup dinlenmeyi öğretir ve belki de en çok seni, kendinle biraz daha sakin bir yerde buluşturur.