Sürüngenler (Reptilia)

Bu içerik, Evrim Ağacı'nın Yaşam Ağacı projesinin bir parçası olarak hazırlanmıştır. Yaşam Ağacı projesinin amacı, başta Türkiye'de bulunan türleri, Türkiye'deki doğa gözlemcilerimizin özgün fotoğraf ve video içerikleri ışığında, evrimsel akrabalık ilişkilerine uygun bir şekilde filogenetik bir ağaç üzerinde kategorize etmek, nihayetinde ise Dünya'daki tüm türleri yavaş yavaş Yaşam Ağacı'na eklemektir.

Açıklama ve Genel Bilgi

Sürüngenler, Tetrapoda (4 uzuvlular) üst sınıfında bulunan omurgalılar sınıfıdır. İçerisinde kertenkeleler, yılanlar, kaplumbağalar, timsahlar, tuataralar ve soyu tükenmiş akrabaları bulunur. Yılanlar tetrapod olmasalar da, evrimsel olarak 4 uzuvlu atalarından köken almışlardır. Amfibiyenlerin aksine sürüngenlerde, sudaki larva formu yoktur. Metamorfoz (başkalaşım) geçirmezler. Çoğu üye yumurtlayarak (ovipar) çoğalsa da, boğa yılanı gibi bazı türlerde doğum (vivipar) gözlemlenir. Hatta bazı üyelerinde ovovivipar denilen bir doğum yöntemi de vardır. Bu sentez, ovipar (yumurtlayan) ve vivipar (doğuran) terimlerinin birleşmesinden oluşturulur. Yani söz konusu yumurta, anne karnında kırılıyor ve yavru canlı doğuyor.

Evrimsel Tarih

Bilinen en eski proto-sürüngenler, Karbonifer Devri'ne yani yaklaşık 312 milyon yıl öncesine kadar uzanıyor. Son anazilerle timsahlar gibi bazı sürüngenlerin kuşlara daha yakın olduğu anlaşıldı. Hatta bazı kaynaklarda kuşları, Reptilia sınıfına dahil ediyorlar. Böylece Reptilia, yaşayan diapsidleri kapsayan dev bir monofiletik sınıf olarak belirtiyor. Diapsid kafatası tipi, göz çukurunun arkasında iki tane delik bulunduran canlıları kapsayan gruptur. Diapsid, anapsid ve synapsid gibi kafatası tiplerini anlattığımız yazımıza buradan ulaşabilirsiniz.

İnsanlarla Etkileşim

Dinsel ritüellerde, sosyokültürel sembollerde ve beyazperdede sık sık karşımıza çıkarlar. Yılan ısırığından hayatını kaybeden insanların sayısı gittikçe azalmıştır. Fakat ne yazık ki Hindistan'da halen yılan ısırığı sonucu hayatını kaybeden insanlar rapor edilir. Zehirli yılanların zehirlerine karşı panzehirler üretilir. Farklı türden yılanların zehri, deney ortamındaki ata enjekte edilir. Gittikçe dozaj artırılır, ta ki at bağışıklık sağlayana kadar. Ardından atın kanı alınır, santrifüjlendikten sonra serum kısmı ayrılır ve soğutucuya konur. Böylece kabaca panzehir (anti-venom) hazırlanmış olur.

Kaynaklar ve İleri Okuma:

  • Ana Görsel Kaynağı: Pedram Türkoğlu
  • Wikipedia. Reptilia. (2018, Temmuz 04). Alındığı Tarih: 04 Temmuz 2018. Alındığı Yer: Wikipedia

Kuşlar (Aves)

Memeliler (Mammalia)

Biyoloji Genel Editörü

Pedram Türkoğlu

Pedram Türkoğlu

Biyoloji Genel Editörü

Bülent Ecevit Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde eğitim görüyor. İlgilendiği bilim dalları paleobiyoloji, zooloji, anatomi, immünoloji, mikrobiyoloji, tıp ve evrimsel biyolojidir.

Konuyla Alakalı İçerikler

Göster

Şifremi unuttum Üyelik Aktivasyonu

Göster

Göster

Şifrenizi mi unuttunuz? Lütfen e-posta adresinizi giriniz. E-posta adresinize şifrenizi sıfırlamak için bir bağlantı gönderilecektir.

Geri dön

Eğer aktivasyon kodunu almadıysanız lütfen e-posta adresinizi giriniz. Üyeliğinizi aktive etmek için e-posta adresinize bir bağlantı gönderilecektir.

Geri dön

Close
Geri Bildirim