Benim düşüncem motivasyonun gerekliği olduğudur. Ancak her şey için elzem değildir. Küçük bir çocuk ilginç uyarılarla karşılaştığında örneğin bir anahtar çıngırdaması onun için dopamin salgısı demektir. Bebek ona ulaşmak ister. Onun için bir motivasyonu vardır. Keşfetme isteği ve onun için sahip olduğumuz motivasyonla tecrübe ederiz. Peki ya kaygılar motivasyona engel mi? Bir çocuk sahip olma kavramıyla yeni tanıştığında paylaşmak onun için o nesnenin sahibi olmayacağı endişesi yaratır. Çocuk onun için savaşır: Ağlar, kavga eder... En nihayetinde çocuk sahip olduklarını koruma motivasyonuna sahiptir. Bu şekilde öğrenir. Kaygılar, arzular, hayaller ve düşünceler her biri elinde sonunda bir motivasyon çağırdığında anlamlıdır.

Günlük hayatta sahip olduğumuz bütün davranışların kökeninde aslında basit bir disiplin yatar. Bir çocukta da aynıdır bu. İşte bu disiplin: Dopamindir. Artık öğrendiklerimizi uygulamak, yerden bir çöp alıp atmak, müzik dinlemek, dua etmek, birilerine güvenmek, huzur aramak, hayatta başarılı olmaya çalışmak bunların hepsi birer motivasyonun eseridir. Hepsi elinde sonunda bu işleri yaptığımızda elde edeceğimiz dopamin artışına (mutluluğa) bakarız. Bir eylemden diğerine geçmeye karar verdiğimizde alacağımız dopaminin peşindeyizdir. Bu bir motivasyondur.

Peki neden mutlu değiliz? Neden hâlâ yeni bir motivasyon peşindeyiz? Çünkü hayatın temel olgusu mutluluğun peşinden koşmaktır. Ancak bu mutluluk görecelidir. Motivasyon dediğimiz budur. Ulaşmak demektir. Yeni şeyler keşfetmek uğruna sahip olduğumuzu koruma motivasyonu, güne başladığımızda yaşayabileceğimiz onca şeyi düşünmek bunların hepsi sadece sonunda ödülün vereceği dopamin artışını tatmak için gösterdiğimiz motivasyondur. Umudu, kaygısı ve hayali yani bir amacı olmayanlar bu hayatta öğrenemezler. Bazı şeylerin mutluluğuna varamazlar, en küçük çabanın karşılığında bile bize yaşamak için motivasyon veren dopaminden mahrum kalırlar.

Kısacası toparlamam gerekirse, yaptığımız her şey birer motivasyona bağlıdır. Yaşamak bile! Bazen umudumuz kırılabilir, sonunu göremeyebiliriz ancak en nihayetinde ulaşacağımız ödülün hayali için uğraşırız. Biz buyuz! Motive olmanın peşinde koşmaya motive olmuş canlılarız.

Ben böyle konularda çok hassasım bu yüzden sana ayrıntılı bir cevap yazacağım . ( not kesin yazmaktan parmaklarım acıyacak ama değer )

Yaşam motivasyonu nedir?

Yaşam motivasyonu, bir insanın hayata devam etme, sabahları uyanma, mücadele etme ve umutla yaşama isteğidir. Bu motivasyon, insanın iç dünyasında taşıdığı anlam, umut ve bağlılık duygularından beslenir. Bu bazen bir hedef, bazen bir insan, bazen bir hayal olabilir. Bir çocuğun gülümsemesi, bir öğrencinin öğretmenine olan sevgisi, bir annenin evladına olan şefkati, bir sanatçının içinden gelen yaratma tutkusu... Tüm bunlar yaşam motivasyonunun yansımalarıdır.

Yaşama sevinci için bir motivasyon kaynağı gerekli midir?

Evet, genellikle bir motivasyon kaynağı, yaşama sevincini sürdürmek için çok önemlidir. İnsan, neden yaşadığını bilmek ister. Hayat her zaman kolay değildir; bazen kayıplar yaşanır, hayal kırıklıkları olur, insanlar yorulur. İşte bu zor zamanlarda ayağa kalkmak için içimizde bir "nedene'' ihtiyaç duyarız. Bu neden bazen bir kişi, bazen bir amaç, bazen sadece hayatta kalmak ve görmek istediğimiz bir gelecek olur.

Peki yaşam motivasyonu neye denir, bu gerçekten hayattan zevk alabilmek için gerekli mi?

Yaşam motivasyonu, anlam ve yön duygusudur. Sadece hayatta kalmak değil, gerçekten "yaşamak" için gereklidir. Zevk almak sadece dışsal şeylerle ilgili değildir. Gerçek mutluluk, insanın içten gelen bir sebep doğrultusunda yaşamasıdır. Bu da bizi motive eden şeyle bağlantılıdır. Hayattan zevk almak istiyorsak, içimizde bir şeylerin bize "senin varlığın değerli" dediğini hissetmemiz gerekir. Bu olmadan, başarılar bile anlamsızlaşabilir. Yani hayatı yaşamanın tadını verir .

Motivasyonun kaynağı neler olabilir?

Evet, bir insanın motivasyon kaynağı, çok farklı şekillerde olabilir:

Kariyer: Kendi alanında gelişmek, başarmak, bir şey inşa etmek.

Sosyal sorumluluk: Sevdiğin insanlara , doğaya ya da hayvanlara yardım etmek, dünyada bir iz bırakmak. ( Benim motivasyonum bu )

Din ve inanç: Yaşama manevi bir anlam yüklemek ve o yolda ilerlemek ama bunu pek saymayabilirsin ne olsa ateistlerde yaşıyor bu hayatı .

İdeoloji: Adalet, eşitlik, özgürlük gibi kavramlara adanmak.

Aile veya sevdiklerimiz: Bir kardeş, bir arkadaş, bir öğretmen, bir çocuğun varlığı.

Ve bazen motivasyon, sadece kendin olma arzusudur. Kendini gerçekleştirme, iç huzuru bulma, sadece "ben buradayım ve değerliyim" diyebilme gücüdür. Eğer bir gün üzülürsen aynanın karşısına geç ve benim yanımda Kaşıkçı Elması bile sönük kalır de . ( Yani ben öyle yapıyorum )