Küfürler, sanırım duyguları göstermek anlamında en dışavurumsal araç konumunda.

Küfürler, duyguları ve dürtüleri kontrol eden karmaşık sinirsel ağ olan limbik sistemde işlenir.

UCLA'da bilişsel psikolog olan Donald MacKay, "Kelime tabu veya saldırgan ise, bu otomatik olarak amigdalada bir reaksiyonu tetikler" diyor. Beyin sapının hemen üzerinde, derinlere gömülü olan amigdala, özellikle korku ve tehdit algılama gibi güçlü duygularla ilgilidir. Bir küfürle karşılaştıktan sonra bu yapı alarm verir ve beyninizin durumu incelemek için fazla mesai yapmasına neden olur. Hatta hafif terlersiniz.

Hem amigdala hem de bazal gangliyon, beynin evrimsel olarak daha eski olan çekirdeğinde, insanlığın birçok yeni yeteneğiyle ilişkili karmaşık bir şekilde katlanmış korteksin altında bulunur. Küfür etmenin, bu ilkel alanla doğrudan bağlantısı, bazı araştırmacıları uygulamanın benzer şekilde eski kökenleri paylaştığını tahmin etmeye yönlendiriyor. Bir kedinin amigdalası bir tehdit bulduğunda, bazal ganglionları öfkeyle tıslama ya da tırmalama sesi çıkarır. Belki de beynimizdeki aynı devre bunun yerine müstehcenlikleri serbest bırakıyor. Jay, “Bu, insanlar için temiz bir şey” diyor. "Alt beyin ve dil arasında bir bağlantı var."

Küfür etmenin kişiye faydalarını kabaca şöyle sayabiliriz:

1.) Acıya daha fazla dayanmanızı sağlar. (https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/19590391/)

2.) Gerçek şiddetten kaçınmamıza yardımcı olur.

3.) Daha fazlasını başarmanıza yardımcı olabilir.

Daha fazla bilgi için kaynaklardaki bağlantıları kullanabilirsiniz. Sevgiler.