Canlılığın gerekliliklerinden biri savaşmak mıdır?

Savaş yaşamın kendisidir.

Canlılığın devamı kesintisiz bir enerji transferine bağlıdır ki buna tüketmek diyoruz. Yani canlılık bir bakıma tükenmemek için tüketmek zorunda.

Aynı doğa yasasına tabi varlık sayısı arttıkça, doğal olan enerji arayışı savaşı bu sefer de rekabet savaşına da dönüşür. Hem de üremenin ta başlangıcından itibaren.

Fakat biz buna daha çok rekabet demeyi tercih ederiz ve savaş kavramını, türümüzün ihtiyaç fazlasına yönelik genetik bir dayatması olmadığı halde gerek kendi türüne gerekse doğaya ve içerdiklerine yönelik amansız kıyımı ile içselleştirdiğimizden hep negatif anlamı ile hatırlarız, oysa savaş evrenimizin varlık sebebidir ve yaşadığımızın en önemli kanıtıdır.

İleride türümüzün evrimi onu bir üst aşamaya taşırsa, en azından kendisi bu savaşı sona erdirir mi, bence tür içinde olabilir fakat yine de bir şeyi tüketmek zorunda ki o gün geldiğinde de adı yaşam-hayatta kalma savaşı olacak. Daimi ve dahili bir enerji kaynakları olmadığı sürece matrix’teki abartılmış haliyle, ne denli bize ve canlılığa yakın gelişirse gelişsin makineler de (robotlar) bunun dışında değildir. Neticede savaş; ardışık var ve yok oluşların kitabi adıdır ve arenası, canlı cansız tüm evrendir. Sevgiyle…

Evet, canlılığın gerekliliklerinden biri savaşmak değil, hayatta kalmaktır. Ancak bu hayatta kalma mücadelesi, evrimsel süreçlerde bazen çatışma ve rekabeti de içerebilir.

Evrimsel Perspektif:

Evrimsel biyoloji, hayatta kalma ve üreme başarısını artırmak için bireylerin kaynaklar, bölge ve eşler gibi sınırlı avantajlar için rekabet etmelerini anlamamıza yardımcı olur. Bu rekabet, bazen fiziksel çatışmalara yol açabilir. Ancak bu çatışmalar, genellikle hayatta kalma ve üreme başarısını artırmak için bir strateji olarak evrimleşmiştir.

Hayatta Kalma İçin Çatışma:

Hayatta kalmak için çatışma, hayvanlar arasında yaygın bir davranış biçimidir. Örneğin, bazı hayvanlar, yiyecek kaynaklarını savunmak veya eşler için rekabet etmek amacıyla agresif davranışlar sergileyebilirler. Bu tür çatışmalar, bireylerin hayatta kalma ve üreme şanslarını artırmak için evrimsel olarak gelişmiştir.

İnsanlarda Çatışma:

İnsanlar da evrimsel olarak grup içinde yaşamak üzere adapte olmuşlardır. Grup içi uyum ve dış gruplara karşı şüphecilik, hayatta kalmak için gerekli stratejiler arasında yer almıştır. Bu bağlamda, agresyon, tehditleri uzaklaştırmak, kaynakları güvence altına almak ve statü çatışmalarını çözmek için bir adaptasyon olarak evrimleşmiştir.

Sonuç:

Hayatta kalmak için çatışma, evrimsel süreçlerde bir strateji olabilir. Ancak bu, tüm hayatta kalma stratejilerini kapsamaz. Çatışma, hayatta kalma için tek yol değildir; işbirliği, uyum sağlama ve diğer stratejiler de hayatta kalma^[1] için önemlidir.

Canlılığın temel gerekliliklerinden biri savaşmak değildir Canlılar hayatta kalmak için besin bulmak eşeysel üreme ve çevreye uyum sağlamak zorundadır Bazı türler savunma veya rekabet davranışları gösterir Ancak bu her zaman saldırmak veya savaşmak anlamına gelmez Evrimsel süreçte hayatta kalma stratejileri çeşitlidir Ve sadece çatışma üzerine kurulmamıştır Canlılar işbirliği yardımlaşma ve uyum gibi yollarla da yaşamlarını sürdürebilir.^[1]