Bizi tanımlayan şey sadece sınav sonuçları değilse yeteneklerimizi nasıl daha somut bir biçimde ortaya koyabiliriz?

Merhaba

"Bir insanı gerçekten ne tanımlar? Bir sınav kağıdındaki doğru cevap sayısı mı, yoksa hayatın içinde ortaya koyduğu beceriler mi?

Sınavların tamamen gereksiz olduğunu söylemek mümkün değil. Sonuçta sınavlar belirli bir bilgi düzeyini, disiplini ve öğrenme kapasitesini ölçmeye çalışır. Özellikle akademik alanlarda, binlerce kişi arasından seçim yapabilmek için pratik bir araç sunarlar. Bu açıdan bakıldığında sınav sonuçları, bireyin sahip olduğu bazı yetkinlikleri gösteren somut verilerdir.

Ancak diğer taraftan, bir insanı yalnızca sınav sonuçlarıyla tanımlamak da oldukça sınırlı bir bakış açısıdır. Çünkü sınavlar genellikle belirli bir zaman dilimindeki performansı ölçer; yaratıcılığı, problem çözme becerisini, liderliği, iletişim gücünü, empatiyi, sanatsal yeteneği veya hayatta karşılaşılan gerçek sorunlara verilen tepkileri tam olarak değerlendiremez. Tarihte birçok başarılı bilim insanı, sanatçı, girişimci ve düşünür, standart sınav sistemlerinde olağanüstü sonuçlar elde etmemiş olsa da kendi alanlarında büyük izler bırakmıştır.

Peki bizi tanımlayan şey sadece sınavlar değilse, yeteneklerimizi nasıl daha somut biçimde ortaya koyabiliriz?

Belki de bunun yolu, yaptıklarımızı görünür kılmaktan geçiyor. Bir araştırmacı için yayımlanan makaleler, yürütülen projeler ve üretilen bilimsel çalışmalar; bir sanatçı için eserleri; bir sporcu için performansı; bir girişimci için hayata geçirdiği fikirler; bir öğrenci için ise hazırladığı projeler, staj deneyimleri ve geliştirdiği beceriler sınav puanlarından çok daha somut göstergeler olabilir.

Bu nedenle sınav sonuçları bir insanın potansiyelini tamamen tanımlamaz; olsa olsa o potansiyelin küçük bir bölümüne ışık tutar. İnsanın gerçek kapasitesi ise çoğu zaman sınav salonunun dışında, ürettiklerinde, kurduğu ilişkilerde, karşılaştığı sorunları çözme biçiminde ve geride bıraktığı eserlerde ortaya çıkar.

Belki de asıl soru şudur. Bir insanı değerlendirirken onun ne kadar bildiğine mi bakmalıyız, yoksa bildiklerini dünyada nasıl bir etkiye dönüştürdüğüne mi?"^[1]

^

Eğer mesele yalnızca sınav sonuçları değilse bu durumda yeteneklerimizi keşfedebileceğimiz koşulları hazırlamamız gerekir. İnsan kendini daracık bir odada tanıyamaz keşfedemez farklı şeylere dokunmadan neye yatkın olduğunu bilemez bilemeyecektir. Denemek, yanılmak, üretmek, sorumluluk almak bir işin veya hobinin ucundan tutmak… Yetenek dediğimiz ancak temas edebileceğimiz yerde ortaya çıkar. Kendine alan açtıkça insan ve de merakını takip ettiğinde bir işin içine gerçekten girdiğinde neye yatkın olduğunu görecektir. Yani yetenek, kâğıtta değil deneyimde, çabada, sahada kendini belli eder.

Size kesinlikle katılıyorum öncelikle.

İnsanların, diğer kişilerin bilgisini anlamak için kullandıkları tek somut kanıtın sınavlar olması üzücü ve bir o kadar da mantıksız.

Çünkü sınavlar insanların başarısını kesinlikle “budur” olarak doğru gösteremez. En fazla çalışıp çalışmadığını gösterir.

Peki ya bilgili olduğumu sınavlar dışında nerede kanıtlayabilirim?

İşte tam da bu noktada devreye başkalarının ne düşündüğünü önemsememek geliyor. 

Size bir örnek vereyim:

Bir şeyin doğruluğu, insanların ona inanıp inanmamasına bağlı değildir         

-Carl Sagan

En azından ben sizin gibi düşündüğümde aklıma bu sözü getiriyorum.

Ama eğer diyorsanız ki: Ben bir yerlerde kendimi kanıtlamak istiyorum.

Size şunu önerebilirim:

(1)Neyden Hoşlandığınızı Bulun.

(2)Bu doğrultuda neler yapabilirsiniz araştırın.

(3)Bunu hobiden hayat felsefesine yükseltin.

(4)Bu doğrultuda neler yapabileceğinizi araştırdıktan sonra çıkan sonuçlar arasından seçin.

(5)Seçtiğiniz eylemi gerçekleştirin.

Umarım yardımcı olabilöişimdir.