Selam selam:)
Deniz Göktaş'ı yaklaşık bir haftadır, hakkında soruşturma açıldığından beri tanıyorum ve şunu söyleyebilirim ki pırlanta gibi çocuk. Keşke daha öncesinde tanımış olsaydım diyorum. Herkesin siyasi espirileri ve dini değerlerimizi konuştuğu gösterisini ilk olarak izledim, ölü Deniz;ne diyeyim Cem Yılmaz izlediğimden biri bu kadar gülmemiştim. Abartmıyorum çünkü ben çok fazla komedi içerikleri, stand-up falan izlemeyi seven biri değilim. Gibi, Cem Yılmaz ve şimdi de Deniz istisna oldular. Ben gösteriyi biraz korkarak açtım çünkü o gün AKP'li bir kuzenimle bu konuda tartışmıştık, ben gösteriyi henüz izlemediğimi, tadı kaçmasın diye kesit bile izlemediğimi belirttim. O da izlemediğini ama X'teki kesitlerle dinimize ve Atatürk'e hakaret ettiğini gördüğünü, (Atatürk'ü benim için söyledi, kendisiyle Atatürk düşmanlığı konusunda da tartıştık kaç kez) böyle bir gösteriyi asla açıp izlemeyeceğini söyledi. Şöyle dedi, "Atatürk'ü hiç sevmem ama komedyen adı altında bir soytarının çıkıp kara mizah adı altında ona hakaret etmesine karşıyım." Bende gösteriyi açmadan önce 'acaba ne demiş olabilir Atatürk hakkında?' diye soruyordum kendime; ve arkadaşlar gösteriyi izleyenlerinizinde kabul edeceği üzere hiçbir şey yoktu. Hakaret falan asla, hatta birçoğunuz o bira espirisine tıpkı benim gibi gülmüşsünüzdür ya da kadınlara haklar verilmesi konusundaki espirisi hem haklı, hem komik. "Aynen, tüm kadınları sen seviyorsun. Selanikli işte." Beni hiç rahatsız etmedi. Öncelikle şunu kabullenmemiz gerekiyor, hiç kimse veya hiçbir din, ideoloji eleştirilemez değildir. Bizim sorunumuz her şeyi kutsallaştırmak ya da öyleymiş gibi davranmak. Bakın bu günlerde Aziz Nesin okuyorum; O, dincilerin, bağnazların nasıl devletin her kademesine sızdığına, bir tek yönetimin kaldığına, onu da yakında ya darbe yoluyla ya da seçimle ele geçireceklerine inanıyor ve Türk insanını uyarıyor, tâ 1993 yılında. Bugünden bakarak Nesin'in haksız çıktığını kim söyleyebilir! Neyse konudan sapmayalım; gösteri harikaydı, bu akşam Selam Selam'ı da izleyeceğim. Benim en çok hoşuma giden espirilerden biri İmamoğlu hakkında yaptığı espriydi. Geri sarıp tekrar tekrar izledim ve güldüm. Son olarak şunu da söylemek istiyorum: Akademiklink'in yaptığı gösteri hakkındaki ankete katılmıştım orada Kürtlerle ilgili espriler sizi rahatsız etti mi, etmedi mi? diye bir soru da vardı. Ben daha gösteriyi izlememiştim, 'ne demiştir acaba?'diye meraklandım. Sonra gösterinin sonunda, benim daha çok milliyetçilerle ilgili şaka olduğunu düşündüğüm ama kiminle ilgili olursa olsun bir Kürt olarak baya güldüğüm esprileri yaptı Deniz. Kim olursan ol, istersen Cumhurbaşkanı ol! Hangi dine inanırsan inan, milliyetin ne olursa olsun bu kadar hassas olmamalısın!

Merhaba
Geçen yıl okumuştum bu kitabı.Doğu-Batı Divanı, yalnızca Alman edebiyatının değil, dünya edebiyatının da kültürlerarası etkileşimi en güçlü biçimde yansıtan eserlerinden biridir. Johann Wolfgang von Goethe, bu eserinde Doğu ve Batı medeniyetlerini karşıt kutuplar olarak değerlendirmek yerine, ortak insani değerler temelinde buluşturmayı amaçlamıştır.

1819 yılında yayımlanan eser, Avrupa'da Doğu'ya yönelik ilginin arttığı bir dönemde kaleme alınmış olmakla birlikte, oryantalist bir bakıştan ziyade karşılıklı anlayış ve entelektüel etkileşim arayışını yansıtmaktadır.

Eserin ortaya çıkışında, Goethe'nin özellikle Hafız-ı Şirazi'nin gazellerinden etkilenmesi belirleyici olmuştur. Hafız'ın şiirlerinde karşılaştığı metafizik derinlik, aşk anlayışı ve sembolik anlatım, Goethe'nin kendi poetikasını yeniden şekillendirmesine katkı sağlamıştır. Ancak bu etkileşim, Doğu şiirinin biçimsel bir taklidinden çok, iki farklı kültürel geleneğin yaratıcı bir sentezi niteliğindedir. Goethe, Hafız'ı yalnızca örnek aldığı bir şair olarak değil, düşünsel anlamda diyalog kurduğu bir entelektüel eş olarak konumlandırmaktadır.

Doğu-Batı Divanı on iki kitaptan oluşmakta ve aşk, doğa, din, kader, bilgelik, insanın varoluşu ve kültürlerarası iletişim gibi çok katmanlı temaları işlemektedir. Şiirlerde İslam kültürü, Kur'an'a yapılan göndermeler, İran şiir geleneği ve tasavvuf düşüncesine ait semboller dikkat çekmektedir. Bununla birlikte eser, herhangi bir dinî veya kültürel sistemi yüceltme amacı taşımamakta aksine farklı medeniyetlerin ortak insani deneyimler etrafında nasıl buluşabileceğini göstermektedir. Bu yönüyle eser, yalnızca edebî bir metin değil, aynı zamanda kültürel diyalog üzerine geliştirilmiş felsefi bir metin olarak da değerlendirilebilir.

Kitabın en güçlü yönlerinden biri, kültürlerarası etkileşimi romantik dönemin estetik anlayışıyla başarılı biçimde birleştirmesidir. Goethe, Doğu kültürünü egzotik ve uzak bir dünya olarak sunmak yerine, Batı düşüncesinin gelişimine katkı sağlayabilecek entelektüel bir kaynak olarak ele almaktadır. Bu yaklaşım, dönemin Avrupa merkezci söylemine eleştirel bir alternatif oluşturması bakımından önem taşımaktadır.

Bununla birlikte eser, günümüz okuyucusu açısından bazı güçlükler de içermektedir. Şiirlerde yoğun biçimde kullanılan semboller, mitolojik göndermeler, İslam tarihi ve klasik Fars edebiyatına ait referanslar, konuya yabancı okuyucuların metni anlamasını zorlaştırabilmektedir. Ayrıca şiirlerin felsefi yoğunluğu, eserin tek seferde okunmasından ziyade açıklayıcı dipnotlar ve tarihsel bağlam eşliğinde değerlendirilmesini gerekli kılmaktadır. Eser, farklı medeniyetlerin birbirini nasıl algıladığı ve kültürel etkileşimin edebiyat aracılığıyla nasıl kurulabileceği konusunda zengin bir inceleme alanı sunmaktadır. Özellikle küreselleşme sürecinde kültürel kimlik, ötekilik ve medeniyetler arası diyalog gibi konuların yeniden tartışıldığı günümüzde, Goethe'nin yaklaşımı güncelliğini korumaktadır.

Doğu-Batı Divanı, şiir estetiğini kültürel uzlaşı düşüncesiyle bir araya getiren klasik bir dünya edebiyatı eseridir. Goethe, bu kitap aracılığıyla Doğu ve Batı arasında tarihsel olarak inşa edilen sınırların aşılabileceğini ve edebiyatın evrensel bir iletişim dili oluşturabileceğini göstermektedir.