Stefan Zweig’in Satranç (Schachnovelle) adlı eseri, kısa olmasına rağmen derin psikolojik çözümlemeler içeren etkileyici bir novelladır. Eser, bir gemi yolculuğu sırasında dünya satranç şampiyonu Mirko Czentovic ile gizemli Dr. B. arasında geçen zihinsel mücadeleyi konu alır. Zweig, satrancı yalnızca bir oyun olarak değil, insan zihninin dayanıklılığını, yalnızlığın etkilerini ve baskıcı rejimlerin birey üzerindeki yıkıcı sonuçlarını simgeleyen bir araç olarak kullanır. Özellikle Dr. B.’nin yaşadığı psikolojik çatışmalar, okuyucuya insan ruhunun sınırlarını düşündürür. Akıcı anlatımı, güçlü karakterleri ve derin temalarıyla Satranç, dünya edebiyatının en önemli kısa eserlerinden biri olarak kabul edilir.

Her şeyden önce korku türü hem sinemada hem de edebiyatta en uzak olduğum tür olabilir. Şöyle bir düşününce korku türünde bir şey yazmanın kendince dezavantajları vardır diye düşünüyorum. Mesela hikayenin sağlamlığına güvenemezsin. Olay zaten korku hissini okurda oluşturabilmektir. Bu yüzden nispeten daha zor bir tür olabilir. Betimlemelerin bir hayli çok olması ve sürekli gerilimi tırmandıracak hislere oynaması gerekirdir. Bu gibi sebeplerden kitabın diline alışana kadar tekrara düşmesi ve benzer kelimeleri sürekli görmek normaldir. Yoksa ana hikayenin tutacağı sayfa 30 falan olur.

Bu esasen 2018 yapımı bir korku filminin hikayesi. Hele de bir Türk için isim bile bir noktada klişe gelebilir ama Türk kültüründe özellikle de genel bir şeyler yapmaya çalışıyorsan ne kadar uzağa gidebilirsin ki. Ayrıca, fantastik ya da bilim-kurgu evrenler inşa etmekte nedense çuvallayan bir milletiz. Bunlara rağmen bu girişim bence ciddi potansiyel taşıyor. İslam kültürüyle kalmayıp içinde birçok tinsel öğreti ve element barındırıyor. Tür için de zaten sadece korku demek mümkün değil. Polisiye bir havada ilerliyor ve daha çok gizem türüne girer diye düşünüyorum. Türkçe fantastik bir evren inşasında bu derece kaliteli bir hikaye okumak bence pek denk gelinen bir şey değil. Ki, bunu sinemayla aktarmak yazmaktan daha kolaydır diye düşünüyorum. İlk bölümle birlikte klişe şeyler okuduğunu düşünüyorsun ama bölüm bittiğinde büyük bir şeyin temellerinin atıldığını ve merak ettiğini hissediyorsun. Okuduğun şey bir Constantine falan değil, Salih olacak. Buna rağmen itici durmaması bile bir başarı. Genel olarak kurgusunu beğendim ben. Bu arada Gölgeler Divanı'nın tasarımları da oldukça güzel.

Türkçe olarak paleontoloji içerikleri üreten sayılı kanallardan birisi. Normalde bu tür konular ilgi alanlarımın oldukça dışında kalmasına rağmen kendisini akıcı biçimde izlettiriyor. Ayrıca içerikler, paleontolojiye ilgimin yükselmesine de neden oldu. Umarım daha uzun süreli ve detaylı içerikler de gelir. Başarılı bir kanal, izlemenizi öneririm.