Merhabalar, başarı nedir? Bize hayatımız boyunca telkin edilen; çok zengin, saygın biri olmak mı? İşte prof. doktor Behçet Yalın Özkara başarının bize anlatıldığı gibi toz pembe olmadığını bu kitapta çok güzel ele alıyor. Kendisini akademiklink kanalından tanıdığım için kitap çıkar çıkmaz satın aldım ama geçen yıldan beri bir türlü okuyamamıştım, açıkçası pek heyecanlı da değildim çünkü daha önce kanalda anlattığı zenginler için hayat koşulları ile fakirler için hayat koşullarının aynı olmadığı veya Türkiye'de torpil gibi konuları yine anlattığını düşünüyordum. Ben bunları zaten kanaldan izlediğim için tekrar aynı olayları okumak istemiyordum. Kitabın ilk sayfalarını da okuduğum zaman dedim, 'tamam, YouTube videolarından hiçbir farkı yok' fakat birkaç sayfa sonra özellikle 60 saniyenizi bana ayırın bir deney yapacağım deyip sonradan okuyucuyu kandırdığı bölümde kitap beni içine çekmeye başladı. Üstelik ara ara Behçet hocanın kendi hayatından, yaşadığı haksızlıklardan anılar da anlatması benim için çok güzeldi. Eğer hâlâ fakir bir ailede doğmanıza rağmen sadece çalışarak ya da kendinize inanarak (aşırı inanarak tabii:) bir gün çok zengin olabileceğinize inanıyorsanız bu kitabı okuyun derim! Hele ki gençseniz; bizim için daha da önemli hocanın anlattıkları.

Uzun bir aradan sonra çizgi roman okuyayım dedim. Daha önce hiç Iron Man romanı okumamıştım. Bu, yazar Matt Fraction ve çizer Salvador Larroca elinden çıkmış ödüllü bir seri olan The Invincible Iron Man'in ilk cildiymiş. Matt Fraction elinden Hawkeye, Punisher, Batman 2025, Uncanny X-Men gibi bayağı eser çıkmış birisi. Çizimlerden hiç hoşlanmadığımı özellikle belirtmeliyim.

Hikayenin dönemi İç Savaş sonrası Tony'nin SHIELD direktörlüğü yaptığı bir periyot. Anladığım kadarıyla Iron Man 3 filminin konusunda bu seriden bayağı bir detay kullanmışlar. Konunun iskeletinde çok benzerlik görüyorum. İlk filmdeki iş arkadaşı Obadiah Stane'nin deli oğlu Ezekiel Stane farklı alanlardan Tony'yi ciddi şekilde sınamaya gelmiş ve kendisini altıncı kabusuyla tanıştırıyor. İşlenen karakterler Tony, Stane, Richards, Peter gibi dahi nörofarklılar olduğu için onların gözünden dünyaya bakmak ve düşüncelerini incelemek gerçekten hoşuma gidiyor.

Tony atalarının mirası olan silah endüstrisi şirketinin vizyonunu değiştirmeye bayağı odaklanmış birisiyken, karaborsadan kendi teknolojisini ters mühendislikle daha üst bir seviyeye çıkararak dünyayı kaosa sürükleyebilecek bir teknolojinin önünü açmış durumda olan Stane, onu kendi mirası üzerinde kumar oynayacak kadar zor duruma düşürüyor. İnsanları canlı bombaya çeviren ve biyolojik enerjilerini nükleer seviyesine çıkarabilen bir teknoloji üçüncü filmde Mandarin üzerinden anlatılmıştı. Onunla da baş etmek için Ev Partisi Protokolü'nü kullanmıştı. Yalnız, bu yönleriyle falan da bakınca herhangi bir şeyin film uyarlamasına ciddi haksızlık edildiğine bir kere daha emin oldum. Evet, romanın da sonunda Tony Peter'ın kamerasından ilk defa endişeli ve yorgun görüntüleniyor ama Iron Man 3'te verilen panik-obsesif psikoloji başka bir seviyeydi. Hele bunu tüm Avengers mitolojisine yedirdikleri için ben hiç eleştiride bulunamam bu noktada. Bu arada, karakter arasındaki ilişkilerde film serisindeki sıcaklığı asla bulamıyorsunuz bunu da belirtmeliyim. Hele Pepper gerçekten film serisinin tuzu biberiydi. Burada öyle yakın bir ilişkileri yok sanırım ve Tony'nin kendisini hayatta tutma çabalarına nankör tripleri açıkçası şu günlerde fevkalade canımı sıktı. Adamın suratına karşı sen bombasın ben de öyle olmak istemiyorum iması yaptı ya la.

Hikaye bana bir nevi çift dikiş oldu ve etkilendim diyemem. Çizimler de benim için ekstra sevimsiz olunca pek verimli bir okuma oldu diyemem ama yine de uzun zaman sonra güzel bir his verdi.