Kahverengi deniz yosunu olan Sargassum filipendula kullanılarak yapılan un, glütensiz kurabiyelerin besin değerini ve sindirilebilirliğini artırabiliyor. Bu sonuç, Food Research International dergisinde yayımlanan yeni bir çalışmaya dayanıyor.

Brezilya'daki São Paulo eyaletinde yer alan Campinas Devlet Üniversitesinde doktora sonrası araştırmalarını yürüten Bruna Lago Tagliapietra, bu çalışmayı gerçekleştiren isim oldu. Araştırma, Gıda Mühendisliği Fakültesinde görev yapan Prof. Dr. Maria Teresa Pedrosa Silva Clerici'nin danışmanlığında yürütüldü. Çalışmada ayrıca İspanya'nın başkenti Madrid'de bulunan Gıda Bilimi, Teknolojisi ve Beslenme Enstitüsünden Cristina Martinez-Villaluenga ile de iş birliği yapıldı.

Trigonometri kelimesi, Antik Yunanca'da; "τρίγωνον", yani üçgen ve "μέτρον", yani ölçü kelimelerinden gelir. Kelimenin anlamından anlaşılacağı gibi trigonometri, üçgenlerin açıları ve kenar uzunlukları arasındaki ilişkileri inceleyen bir matematik dalıdır. Bu üçgenler, düzlemlerde veya kürelerde oluşturulabilir.

Çoğu kişi için trigonometri karmaşık olabilir ancak özünde birkaç güçlü fikre dayanır ve günlük yaşamımızda birçok alanda işimizi kolaylaştırır. Mühendislik ve mimarlıktan astronomi ve uzay bilimine, GPS ve navigasyon sistemlerinden video oyunu ve animasyon tasarımına kadar çeşitli disiplinlerde sayısız pratik uygulamaya sahiptir. Hatta yerimizden dahi kalkmadan bazı dikey yapıların yüksekliğini tahmin etmemize yardımcı olabilir.

Bir canlının yaşadığı çevre, onun uyum sağlayabileceğinden daha hızlı değiştiğinde hayatta kalma şansının sıfıra inebileceğini biliyoruz. Aynı durum popülasyonlar ve hatta tüm türler için geçerlidir. MIT ve Leicester Üniversitesinden araştırmacılar, evrimsel uyum sağlama hızı ile çevresel değişim hızı arasındaki bu bağlantının küresel ölçekte de geçerli olduğunu ve yaşamın kitlesel yok oluşlara karşı ne kadar savunmasız olduğunu belirleyebileceğini buldular. Ekip, bu olgunun teorik bir modelini geliştirdi ve çalışmalarını Physical Review Letters dergisinde yayımladı.

Araştırmacılar geliştirdikleri modeli, geçmişteki büyük kitlesel yok oluşlara ait mevcut verilerle karşılaştırdılar. Bu verilere, her bir olayın yaşandığı dönemde küresel çevrenin ne kadar hızlı değiştiği bilgisi de dâhildi. Model; dünya tarihindeki kitlesel yok oluşların çoğunun şiddetini, yani uyum sağlayamayan ve bu nedenle yok olan canlıların oranını başarıyla tahmin etti.