Merhaba
Tüm eserlerini severek okuduğum bir yazar. Amin Maalouf’un kitaplarıyla kurduğum bağ, çoğu yazardan farklı oldu. Onu okurken sadece bir metnin içinde ilerlemiyorum; sanki kendi içimde, kendi geçmişimle ve dünyaya bakışımla da yüzleşiyorum. Tüm eserlerini severek okuduğum bir yazar olarak Maalouf, benim için yalnızca tarih anlatan ya da fikir üreten biri değil; insanın içindeki kırılganlığı, aidiyet arayışını ve yönünü kaybetmişliğini en sade ama en derin haliyle dile getiren bir ses. Onun satırlarında kendimi çoğu zaman “arada kalmış” hissederken buluyorum. Ne tamamen ait olduğum bir yer var ne de tamamen uzaklaştığım bir dünya. Belki de bu yüzden Maalouf’un metinleri bana bu kadar tanıdık geliyor. Çünkü o, büyük tarihsel olayları anlatırken bile aslında insanın içindeki küçük ama derin çatışmaları anlatıyor.
Labirent, Amin Maalouf’un son dönem düşünsel metinlerinden biri ve açıkçası okurken insanı hem sarsan hem de biraz huzursuz eden bir kitap. Bu kitapta Maalouf, Batı’yı ne körü körüne savunuyor ne de kolayca mahkûm ediyor. Daha çok şunu yapıyor. Hepimiz bu labirentin içindeyiz” diyor. Yani sadece Batı değil, onun “hasımları” da aslında aynı çıkmazın farklı yollarında ilerliyor.

Kitabın ruhunu yansıtan bir alıntı şöyle. “Dünya bir labirente dönüştü; herkes yolunu kaybetmiş durumda ve kimse çıkışı gerçekten bilmiyor.”

Bu cümle kitabın özeti gibi. Çünkü Maalouf’a göre bugün yaşadığımız krizler ,savaşlar, kimlik çatışmaları, kültürel kopuşlar tek bir tarafın suçu değil. Batı’nın tarihsel hataları var ama ona karşı çıkanların da kendi içlerinde ciddi çelişkileri var. Bir başka çarpıcı düşüncesi ise şu çizgide ilerliyor. “Bir zamanlar hayranlık uyandıran değerler, bugün güven vermekten uzak.” Burada aslında Batı’nın “özgürlük, demokrasi, insan hakları” gibi kavramlarının zamanla nasıl aşındığını söylüyor. Ama bunu söylerken öfkeyle değil, daha çok hayal kırıklığıyla konuşuyor. Bu yüzden kitap çok insani geliyor.
Samimi söylemek gerekirse, bu kitabı okurken insan kendini biraz “arada kalmış” hissediyor. Ne tamamen Batı’ya ait hissediyorsun ne de ona karşı duran dünyaya. Maalouf’un asıl başarısı da burada ,seni bir taraf seçmeye zorlamıyor, aksine sana şu soruyu sorduruyor

“Gerçekten doğru yolu bilen var mı?”
Bence her eseri okumaya değer bir yazar ve her eseri ayrı bir dünya.

Merhaba
Beden Dili , ilk bakışta “insanları çözmenin gizli anahtarı” gibi iddialı bir vaatle geliyor ama aslında okudukça bunun çok daha sade, hatta yer yer şaşırtıcı derecede insani bir kitap olduğunu fark ediyorsun. Joe Navarro’nun yıllarca sahada edindiği deneyimle yazdığı bu kitap, klasik kişisel gelişim kitapları gibi “şunu yap, bunu yap” diye buyurmuyor. Daha çok sana insanları izlemeyi, küçük detayları fark etmeyi öğretiyor.
Kitabı okurken en çok hoşuma giden şey şu oldu. Navarro, beden dilini “numara” gibi öğretmiyor. Yani biri yalan söylüyorsa mutlaka gözünü kaçırır gibi klişeleri yıkıyor. Onun yerine diyor ki insanın bedeni, özellikle de stres altında, bilinçaltının en dürüst yansımasıdır. Mesela birinin ayaklarının yönü, omuzlarının kasılması ya da ellerini saklama şekli bunlar gerçekten düşündüğümüzden çok daha fazla şey anlatıyor.
Marvin Karlins’in katkısıyla kitap daha da anlaşılır hale gelmiş. Akademik bir ağırlık var ama bu seni boğmuyor. Aksine, sanki biri karşında oturmuş sana örneklerle anlatıyormuş gibi ilerliyor. Özellikle gerçek FBI hikâyelerinden gelen örnekler kitabı bayağı sürükleyici yapıyor. Bir noktadan sonra etrafındaki insanlara ister istemez daha dikkatli bakmaya başlıyorsun.
Ama açık konuşayım, kitabın biraz “fazla umut veren” bir tarafı da var. Yani bunu okuyunca herkesi çözebileceğini sanmak kolay. Oysa Navarro da aslında şunu söylüyor. Beden dili tek başına yeterli değil, bağlam her şeydir. Bu kısmı atlayan okur hayal kırıklığı yaşayabilir.
Genel olarak kitap bana şunu hissettirdi. insanlar aslında düşündüğümüzden çok daha şeffaf ama biz bakmayı bilmiyoruz. Bu kitap biraz o şekilde bakmayı öğretiyor. Abartılı bir “insan okuma sanatı” değil, daha çok farkındalık kazandıran bir rehber gibi. Eğer insan davranışlarına, özellikle de görünmeyen sinyallere merakın varsa bu kitap seni içine çeker. Ama bunu bir “insanları çözme kılavuzu” değil, bir “insanı anlamaya yaklaşma çabası” olarak okursan çok daha keyif alırsın.