Günümüzde biyolojik sistemleri yeniden programlayarak onları yaşayan birer üretim tesisine dönüştürme hedefi, sentetik biyolojinin en heyecan verici alanlarından birini oluşturuyor. Ancak bu süreçte hücrelerin protein üretim mekanizmalarını yönetirken sıklıkla kritik moleküler engellerle karşılaşıyoruz. Yakın zamanda geliştirilen yeni bir sentetik biyoloji teknolojisi, mikrobiyal hücrelerin içinde kolayca parçalanan doğrusal mesajcı RNA moleküllerini halka formuna dönüştürerek protein üretiminde dikkat çekici bir artış sağlamayı başardı.

Seul Ulusal Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Kimya ve Biyoloji Mühendisliği Bölümünden Prof. Sang Woo Seo liderliğindeki bir araştırma ekibi, mikrobiyal hücrelerin içinde doğrusal mRNA moleküllerini halkasal bir yapıya kavuşturan yenilikçi bir yöntem geliştirdi. Bu yöntem sayesinde hem mRNA kararlılığı hem de protein üretim verimliliği eş zamanlı olarak artırıldı. Ekip geliştirdiği bu teknolojiye CRESEnT adını verdi.

Günümüzde küresel hareketliliği ve göç olgusunu hukuki açıdan incelediğimizde uluslararası düzenin temelinde yatan derin bir çelişkiyle karşılaşıyoruz. International Journal of Migration and Border Studies dergisinde yayımlanan yeni bir hukuki analiz, uluslararası insan hakları hukukunun göçmenleri bir devletin yargı yetkisi ve sınırları içine girdikten sonra koruma altına aldığını ancak bir başka ülkeye giriş yapma hakkını tanımaktan kaçındığını gösteriyor. Hukuk kuramcısı Frédéric Mégret tarafından kaleme alınan bu çalışma, söz konusu durumun küresel insan hakları sistemini eksik ve işlevsiz bıraktığını savunuyor.

Mevcut yasal çerçeveyi değerlendirdiğimizde araştırmacı, göçmenlerin yolculukları sırasında haklarının korunması ile göç olgusunun bizzat kendisinin bir insan hakkı olarak tanınması arasında temel bir ayrım yapıyor. Yürürlükteki uluslararası hukuk kurallarına göre devletler, yabancı ülke vatandaşlarının kendi topraklarına girişini ve ülkede kalış süresini denetleme yetkisini neredeyse mutlak bir egemenlik hakkı olarak ellerinde tutuyor. Bu yaklaşım, sınır hattında bireyin hak arayışını devletin takdir yetkisine bağımlı kılıyor.

11 Eylül 2001 terör saldırılarının üzerinden geçen yıllara rağmen, modern tarihin en yıkıcı istihbarat zaaflarından birinin perde arkasını aydınlatan yeni bulgularla karşılaşmaya devam ediyoruz. Bath Üniversitesinden araştırmacıların yürüttüğü yeni bir çalışma, Merkezi İstihbarat Teşkilatının (CIA) iki hava korsanı hakkındaki kritik bilgileri Federal Soruşturma Bürosu (FBI) ile paylaşmamasının arkasında yatan nedenlere dair ezber bozan bir bakış açısı sunuyor.

Intelligence and National Security dergisinde yayımlanan ve güvenlik uzmanı Dr. Patrick Bury tarafından kaleme alınan araştırma, American Airlines'a ait 77 sefer sayılı uçağı kaçırarak Pentagon'a çarpan iki korsanın Amerikan istihbarat radarından nasıl kaçabildiğini sorguluyor. Yakın zamanda gizliliği kaldırılan FBI ve CIA belgelerinin yanı sıra resmî soruşturmalar ile mahkeme tutanaklarına dayanan bu çalışma, zanlılara ABD sınırları içinde yardım sağlayan Suudi bağlantılı kişileri irdeliyor; aynı zamanda bu destek ortamının CIA'in el-Kaide içine sızma girişimleriyle kesişip kesişmediğini masaya yatırıyor.