Beyaz kenarlı tiryaki balığının (İng: "Whitemargin stargazer", Lat: Uranoscopus sulphureus) yüzüne atacağınız tek bir bakış, muhtemelen istenmeyen davetsiz misafirleri korkutup kaçırmak için yeterli olacaktır. Yukarıya doğru bakan şişkin gözleri ve korkutucu dişlerle dolu o kocaman, somurtkan ağızları, onları kuma boğazına kadar gömülmüş ve bu duruma gerçekten çok öfkelenmiş küçük, grotesk bir insana benzetir.

Aslında, tiryaki balıkları ellerinden geldiğince hiç görünmemeye çalışırlar. Onlar, avlarını etkisiz hale getirme konusunda üstün yeteneklere sahip olan pusu avcılarıdır. Zamanlarının büyük bir kısmını gövdelerinin çoğunu kumlu deniz tabanına gömerek geçirirler. Bu işlem için geniş göğüs yüzgeçlerini kullanarak kumu kenara iterler ve yalnızca gözleri dışarıda kalacak şekilde, yaklaşan herhangi bir şeyi yutmaya hazır bir ağızla beklerler.

Kahverengi deniz yosunu olan Sargassum filipendula kullanılarak yapılan un, glütensiz kurabiyelerin besin değerini ve sindirilebilirliğini artırabiliyor. Bu sonuç, Food Research International dergisinde yayımlanan yeni bir çalışmaya dayanıyor.

Brezilya'daki São Paulo eyaletinde yer alan Campinas Devlet Üniversitesinde doktora sonrası araştırmalarını yürüten Bruna Lago Tagliapietra, bu çalışmayı gerçekleştiren isim oldu. Araştırma, Gıda Mühendisliği Fakültesinde görev yapan Prof. Dr. Maria Teresa Pedrosa Silva Clerici'nin danışmanlığında yürütüldü. Çalışmada ayrıca İspanya'nın başkenti Madrid'de bulunan Gıda Bilimi, Teknolojisi ve Beslenme Enstitüsünden Cristina Martinez-Villaluenga ile de iş birliği yapıldı.

Bir canlının yaşadığı çevre, onun uyum sağlayabileceğinden daha hızlı değiştiğinde hayatta kalma şansının sıfıra inebileceğini biliyoruz. Aynı durum popülasyonlar ve hatta tüm türler için geçerlidir. MIT ve Leicester Üniversitesinden araştırmacılar, evrimsel uyum sağlama hızı ile çevresel değişim hızı arasındaki bu bağlantının küresel ölçekte de geçerli olduğunu ve yaşamın kitlesel yok oluşlara karşı ne kadar savunmasız olduğunu belirleyebileceğini buldular. Ekip, bu olgunun teorik bir modelini geliştirdi ve çalışmalarını Physical Review Letters dergisinde yayımladı.

Araştırmacılar geliştirdikleri modeli, geçmişteki büyük kitlesel yok oluşlara ait mevcut verilerle karşılaştırdılar. Bu verilere, her bir olayın yaşandığı dönemde küresel çevrenin ne kadar hızlı değiştiği bilgisi de dâhildi. Model; dünya tarihindeki kitlesel yok oluşların çoğunun şiddetini, yani uyum sağlayamayan ve bu nedenle yok olan canlıların oranını başarıyla tahmin etti.