Stonehenge'in en köklü gizemlerinden biri, Sunak Taşı'nın İskoçya'dan Güney İngiltere'ye uzanan 700 kilometrelik yolculuğu nasıl tamamladığıdır. Artık araştırmacılar, bu sorunun cevabının bir kısmını bulduklarını düşünüyorlar; görünüşe göre, taşın taşınmasına bir buzul yardım etmiş olabilir.

Anıtın merkezinde yer alan altı tonluk devasa kumtaşı levhasının, yaklaşık 5000 yıl önce Salisbury Ovası'na ulaştığı düşünülüyor. Önceki çalışmalar taşın kökenini Kuzeydoğu İskoçya'ya dayandırmıştı ancak böylesine devasa bir mesafeyi nasıl aştığı sorusu uzun süre cevapsız kalmıştı.

İtalya'nın Toskana bölgesindeki antik kuyulardan çıkarılan 2.000 yıllık üzüm çekirdeklerini inceleyen bilim insanları, tek bir bölgeden kurtarılan antik asmaların bugüne kadarki en kapsamlı genetik tarihini haritalandırdılar.

Journal of Archaeological Science dergisinde yayımlanan bulgulardan, antik bağların, Roma İmparatorluğu'nun modern şarapçılığın temellerini atan son derece gelişmiş tarım ağının bir parçası olduğunu anlıyoruz.

Yeni araştırmalar, yusufçuk ve kızböceği göç uçuşlarının gezegenimizin büyük bir bölümünü çaprazlama katettiğini ortaya koyuyor. Exeter ve Lund üniversitelerinden bilim insanları, küresel çaptaki kanıtları incelediler ve göç eden 100 yusufçuk ve kızböceği türü ile göçmen olma ihtimali bulunan 85 tür daha keşfettiler. Bu durum, tüm yusufçuk ve kızböceği türlerinin yalnızca %1,5'inin (veya olası göçmenler dahil edildiğinde %2,9'unun) göç ettiği anlamına geliyor ancak bu göçler milyonlarca bireyi kapsayabiliyor ve bazıları binlerce kilometre yol katedebiliyor. Çalışma, Biological Reviews dergisinde yayımlandı.

Bu türlerin çoğu, IUCN Nesli Tükenme Tehlikesi Altında Olan Türlerin Kırmızı Listesi'nde , "Asgari Endişe" kategorisinde yer alıyor. Bu durum, göçmenlik alışkanlıklarının onları insan faaliyetlerinin neden olduğu hızlı çevresel değişimlere karşı dirençli hale getirebileceğini gösteriyor.