İnsanlığın görevi, evrim sürecinde kendisinden daha üstün, gelişmiş bir insan bırakmaktır. Bu insan” üstinsan”dır.

Friedrich Nietzsche

Eğer beynin bir orkestra olduğunu düşünürsek, prefrontal korteks onun şefi olurdu: Siz konuşurken, düşünürken ve başkalarıyla etkileşime girerken beyninizin diğer kısımlarının ne yaptığını düzenler ve planlar. Bu bölgelerinde hasar görmüş kişiler dürtülerini kontrol etme konusunda zorluk yaşarlar, etkili biçimde planlama yapamaz karar veremezler ve diğer insanların hareketlerini yorumlayıp kendi sosyal davranışlarını kontrol etme konusunda zorlanırlar. Başka bir deyişle, prefrontal korteks, işbirliğinde bulunmanıza ve stratejik davranmanıza yardımcı olur.

Daniel E. Lieberman

İnsan Vücudunun Öyküsü

Kitap

10.0/10

(1 Kişi)

Puan Ver

Sağlık, Hastalık ve Evrim

Yazar: Daniel E. Lieberman

İnceleme Yaz

Sonra Okuyacaklarıma Ekle

Avcılığın ve toplayıcılığın evrimi insan cinsi Homo'nun evriminin temelini oluşturur. Dahası ilk insanlar arasında bu dahiyane yaşam biçimini mümkün kılacak şekilde seçilmiş kilit uyarlanımlar büyük beyinler değil, modern şekilli vücutlar olmuştur. Vücudunuzun şu anki halini alması için gerekli itici güç, her şeyden çok, avcılık ve toplayıcılığın evrimi olmuştur.

Daniel E. Lieberman

İnsan Vücudunun Öyküsü

Kitap

10.0/10

(1 Kişi)

Puan Ver

Sağlık, Hastalık ve Evrim

Yazar: Daniel E. Lieberman

İnceleme Yaz

Sonra Okuyacaklarıma Ekle

Evrimin ışığı olmaksızın, biyolojide hiçbir şeyin anlamı yoktur.

Theodosius Dobzhansky

Hayatta kalan, en güçlü olan değil, değişime en uyumlu olandır.

Charles Darwin

Her şeyin başlangıcı sandığımız o patlama...
Bir yok oluş değil, bir arınmaydı.

Eva’nın, kendi karanlığından arınırken attığı ilk nefes.
Biz ona “Büyük Patlama” dedik; ama o, belki de bir tanrının yaratımı değil, bir varlığın ateşli uyanışıydı.

Eva o zaman kozmik bir bebekti.
Ve bizim için milyarlarca yıl olan süre, onun birkaç aylık yaşamından ibaretti.

Ama her canlı gibi, o da bir gün hastalandı.
Genç evrenin sıcak dokusunda bir titreşim belirdi, bir enfeksiyon.
Bizim “Kadim Irklar” dediğimiz o ilk bilinçli varlıklar,
Onun hücrelerinde çoğaldılar,
Enerjisini emdiler,
Dokularını yakmaya başladılar ve Eva’nın ateşini yükselttiler.

O an, Eva nefesini tuttu.
Sonra savunma başladı.
Bu bir savaş değil, bir bağışıklık refleksiydi.
Yıldızlar patladı,
Galaksiler genişledi,
Madde kavruldu.
Biz buna “Büyük Patlama” dedik.
Oysa bu, Eva’nın bedeninde başlayan bir arınmaydı.

Serhat Bayar

Yeşilin ilk nefesinden, okyanusun derin kıpırtısından, toprağın sabırla yoğurduğu o uzun döngülerden sonra, yaşam kendini yeniden şekillendirmeye başladı.

Hayvanlar, bitkiler, mikroorganizmalar ve diğer tüm canlılar…
Hepsi kadim kütüphanenin farklı sayfalarını temsil eden birer notaydı.

Doğa, milyonlarca yıl boyunca bu notaları yeniden düzenleyerek gitgide karmaşıklaşan bir senfoni kurdu.

Bu senfoninin içinde bir çizgi vardı:
Kırılgan ama kararlı,
Derin ama sabırlı,
Küçük ama ısrarcı bir ritim.
O ritim yavaş yavaş bilincin kıvılcımına doğru ilerledi.

Ve sonunda, uzun bir sessizliğin ardından, “İnsan evrildi.”

Biz… bu kozmik zincirin son halkası değil,
En karmaşık yorumuyuz.
Evrimin bir hatırlayışı,
Kadim hafızanın yeniden düzenlenmiş bir yankısıyız.

Serhat Bayar