Öncelikle Neden karanlık maddeyi ilk olarak kütleçekimle görüyoruz
Kütleçekimi, tüm enerji–momentum içeriğine evrensel olarak bağlanır. Genel Görelilik’te bu ilişki:
Burada:
• : enerji–momentum tensörü
• Karanlık madde için
Yani karanlık maddenin yalnızca var olması bile, uzay-zaman geometrisini etkiler.
Bu etki:
• Galaksi dönme eğrilerinde
• Kütleçekimsel merceklenmede
• Büyük ölçekli yapı oluşumunda
doğrudan gözlenir.
Galaksi dönme eğrileri: nicel kanıt
Newtoncu sınırda:
Gözlem:
• Görünür madde için sabitlenir → beklenir
• Ama gerçekte:
Bu ancak:
şartıyla mümkündür → karanlık madde halosu
Bu sonuç elektromanyetik, zayıf veya güçlü kuvvet olmadan, yalnızca kütleçekimiyle açıklanır.
Neden elektromanyetik etkileşim yok?
Elektromanyetik kuvvet için temel bağlanma:
Eğer karanlık madde:
• Elektrik yükü taşısaydı
• Işıkla etkileşirdi → doğrudan görünürdü
Ama gözlem:
Dolayısıyla:
• Işık yaymaz
• Soğurmaz
• Saçmaz
→ karanlık
Peki zayıf nükleer kuvvet?
Zayıf etkileşim kesiti tipik olarak:
Karanlık madde adayları (ör. varsayımı) için:
• Etkileşim kesiti çok küçük
• Dedektörlerde neredeyse sıfır olay
Bu yüzden:
• Zayıf kuvvet olabilir
• Ama kozmolojik ölçekte ihmal edilecek kadar zayıf
Kritik nokta:
Kütleçekimi tekil parçacıkta çok zayıf,
ama toplam kütlede birikir:
Elektromanyetik kuvvet ise:
(evren elektriksel olarak nötr)
→ Kütleçekimi makro ölçekte kaçınılmazdır
Karanlık maddenin başka etkileşimleri olabilir mi?
Evet, teorik olarak mümkündür.
a) Kendi kendine etkileşim
Sonuçları:
• Halo çekirdekleri daha yumuşak
• Küçük ölçekli galaksi problemleri azalır
b) Yeni “karanlık kuvvet”
• Standart Model dışında
• Sadece karanlık sektörde etkili
• Normal maddeyle çok zayıf bağlantı
sonuç
Karanlık maddeyi yalnızca kütleçekimle gözlemlememiz, onun yalnızca bu kuvvetle etkileştiği anlamına gelmez; yalnızca bu etkileşimin kozmolojik ölçekte baskın olduğunu gösterir.
Diğer kuvvetler:
• Ya yok
• Ya çok zayıf
• Ya da yalnızca kendi karanlık sektöründe aktif
Bu değerlendirme; Rubin’in galaksi dönme eğrileri, Bullet Cluster merceklenmesi, Genel Görelilik’in enerji–momentum formalizmi (MTW), Planck CMB verileri ve modern karanlık madde deneylerinin (XENON, LUX) sonuçlarıyla uyumludur.[1][2][3][4][5][6]
Kaynaklar
- C. W. Misner. (1973). Gravitation. ISBN: 9780716703440.
- S. Carroll. (2004). Spacetime And Geometry: An Introduction To General Relativity. ISBN: 9780805387322.
- S. Dodelson. (2003). Modern Cosmology. ISBN: 9780122191411.
- P. J. E. Peebles. (1993). Principles Of Physical Cosmology. ISBN: 9780691019338.
- M. E. Peskin. (1995). An Introduction To Quantum Field Theory (Frontiers In Physics). ISBN: 9780201503975.
- G. Bertone. (2010). Particle Dark Matter. ISBN: 9781139484985. Yayınevi: Cambridge University Press.