Biyolojik olarak hayatta kalmak ve üremek için bunlar içgüdüsel olan ve bizi hayatta tutan sebepler neden üremek istediğimizi yada neden kendimizi öldürmediğimizi, kendimizi ölümün eşiğine kadar getirmiş olsak bile içerden gelen bir içgüdü ile bunu yapamadığımızı(yapanlara sonsuz saygı) sorgulamaya gerek yok bence. Tamam içgüdüyü bir kenara bırakalım. Psikolojik taraftan bakalım.
İnsanlar yaşarken kendilerine bir anlam ararlar kendilerine göre bir hayalleri(x futbol takımında futbolcu olacağım), idealleri(özgürlükçü bir hayatı halkıma sunacağım), hedefleri(yılda 10 milyon dolar kazanacağım:)) vs. olur ve bunun için yaşarlar, bence bunlar hayatta kendini oyalama biçimidir ve benim hiç bir zaman içine giremediğim aynı zamanda içinden çıkamadığım manalardır.
Bence insan ne için yaşar değil ama neye ihtiyacı vardır sorusu daha doğru bir soru olabilir.
Sanırım insanın temelde 3 şeye ihtiyacı vardır. Ama bu 3 şeyden önce primat in en alt kısmını halletmek gerekir tabii ki.
1.Sevgi Sevmek ve sevilmek insanın temel ihtiyaçlarından en önemlisidir. Size sevildiğinizi hissettirecek duyguların başında da beğenilmek gelir bence ve hepsi birbirine bağlı olarak başarılı olmak, saygı görmek vs. diye gider. Sevilmediğini hissettiğin bir yerde saygı görmenin de dünyalar kadar paranın olmasının da bir anlamı yoktur bence. Sevgi ayrıca çok da tehlikeli bir kavramdır bence lakin olması gerektiğinden fazla olduğunda savaş bile çıkartabilmektedir.
2.Mutluluk Herkese göre değişen bir kavramdır aslında mutluluk kimileri zengin olmak ile mutluluğun geleceğini düşünür kimisi önemsemez mutluluğu ama ben mutluluğu da sevgi gibi alt dallarına ayırıyorum. Huzur, başarılı olma vs. diye bir dünya alt kavram sıralanıyor listemde bu alt başlıkların hepsi temelde mutluluğa erişmek için ihtiyacımız olduğunu hissettiğimiz duygulardır.
3.Sosyal olmak, İletişim, Etkileşim, Bağlantılı olmak Başlık yeterince açıklayıcı oldu bence çok da açmaya gerek yok ama kişi kimse ile iletişim kuramadığı bir evrende sevildiğini de mutlu olduğunu da hissedememekle birlikte sadece bir kadın/erkek ile de bir ömür geçirmek sağlıklı ve doğru değildir bence.
Alt başlıklar o kadar çok uzuyor ki yaşarken deneyimleyip de bu alt başlıklara sığdıramadığım yada yeni bir alt başlık bulmak zorunda olduğumu hissettiğim hiç bir şey olmadı.
Birde kaçındığımız duygular var tabi ki üzüntü, öfke, korku, güvensizlik gibi.
Ne hikmetse bakın ki bu yukarıda yazdığım ve yazmadığım bir çok kavramın gerek tamamını gerekse bir kısmını bize getirecek olan şey kapitalist sistemin medarı iftiharı paradır ve hepimiz bunun için mücadele verdiğimizi zannetmekteyiz. Hedef varılacak yer değil, hedef yoldur. Saçmaladığımı düşünen yada bir şeyler eklemek isteyen bu konu hakkında konuşmak isteyen var ise lütfen bana düşüncelerini söylesin lakin yanlış bir bakış açısında da olabilirim. Yaşadığım müddetçe her şeyin başı sağlık diyelim..