Altıncı His, M. Night Shyamalan'ın yazıp yönettiği, 1999 yapımı psikolojik korku filmidir. IMDb internet sitesinde en iyi 250 film arasındadır.

Evrim Ağacını sadece "birinin bilim anlattığı youtube kanalı" olarak görmek, işin yarısını kaçırmak demek. Kanalın arkasında editör onayı zorunlu bir içerik sistemi, dışarıdan içerik gönderenlere yönelik net yayın kuralları, düzenli gönderim zorunluluğu ve tanımlanmış bir ton politikası var. Türkiye'deki hiçbir youtube kanalının bu kadar şeffaf ve kurumsal bir içerik altyapısı yok. Çoğu izleyici bunu hiç fark etmiyor çünkü ekranın önünde yine tek bir yüz görüyoruz, ama sahne arkası çok daha karmaşık. Videolarda "20 saniye kuralı" adı verilen bir görsel ekleme ilkesi uygulanıyor. Yani her 20 saniyede bir ekranda bir görsel değişmeli. Bu kural küçük görünüyor ama aslında izleyicinin dikkat ritmini bilinçli olarak yönetmeye çalışan bir tasarım kararı. Çoğu bilim kanalı bunu sezgisel yapar, burada kural olarak yazılmış. Bunu bilerek izlediğinizde videoların editöryal akışı çok daha anlamlı görünmeye başlıyor. Ekşi Sözlük'te uzun süredir tekrar eden bir şikayet var: abartılı ve baskın anlatım tonu, her konuyu "hayatın anlamını bulmuşçasına" aktarma eğilimi. Bu eleştiriyi basit bir zevk meselesi olarak geçiştirmemek lazım. Söz konusu anlatım tarzı, kanalın kendi yazılı kurallarında da açıkça talep ediliyor, "heyecan verici, ilgi çekici ve arkadaş canlısı" ton, "çekingen, çok ciddi veya tekdüze" anlatımdan kaçınma. Yani bu bir kaza değil, bir tercih ve bu tercih, kanalın kitlesiyle kurduğu ilişkinin hem en güçlü hem de en kırılgan yanı. İzleyiciyi çeken de bu, bir süre sonra bıktıran da bu. Çok az izleyici bu gerilimin farkında. Türkiye'deki diğer bilim kanallarıyla karşılaştırıldığında Evrim Ağacı açık ara öne çıkıyor. 2025 verilerine göre bilim içeriklerinde ölçek oluşturan yayıncılık segmentinde Evrim Ağacının konumu sağlam. Ama asıl rekabet dışarıyla değil içeriye yönelik. İzleyicinin ilk 3 yılda oluşan izleme alışkanlıkları ile sonraki yıllarda gelen içerik bolluğu arasındaki sürtünme. Kanalı yıllardır izleyenler çoğunlukla artık eskisi gibi değil derken aslında kendilerinin değiştiğini göremiyorlar. Kanal gerçekten de daha kurumsal ve daha üretim odaklı bir yapıya kaydı ama izleyici bunu içerik kalitesinin düşmesi olarak okuyor. Bu yanılgının bir nedeni de kanala kurulan ilk temasının kalitesi. Nasıl girdiğiniz ne gördüğünüzü belirliyor.
Evrim Ağacını yıllardır izleyenlerle yeni başlayanlar arasında ilginç bir uçurum var. Yıllardır izleyenler kanalı büyük ölçüde alışkanlıkla takip ediyor, yeni başlayanlar ise çoğunlukla algoritmanın önüne getirdiği videoyla tanışıyor. Her iki grup da kanalın gerçek derinliğine nadiren ulaşıyor.
Sorun şurada: youtube'un öneri sistemi bir kanalı tanımanın en kötü yolu. Algoritma sizi ilgi çekici başlığa, yüksek izlenmeye, güncelliğe çekiyor. Oysa Evrim Ağacının en kalıcı işi bunların hiçbirinde değil, yıllar önce yayınlanmış, üst üste bindirilmiş konulardan oluşan, birbirini tamamlayan videolarda. Bunları görmek için kanalın oynatma listesi yapısına girmek, hatta zaman zaman evrimagaci.org'daki video arşivini taramak gerekiyor. Yani kanalı gerçek anlamda keşfetmek için önce youtube'u bir kenara bırakmak paradoksal biçimde şart. Buna ek olarak şunu da söyleyebiliriz, hangi videodan başlayacağınız, kanaldan ne alacağınızı büyük ölçüde belirliyor. Popüler bir videoyla girenler çoğunlukla anlatım tarzına ya bayılıyor ya da bir süre sonra bıkıyor. Ama tematik bir seriyle, mesela evrim, kozmoloji veya bilişsel bilim gibi belirli bir alandan girenler farklı bir deneyim yaşıyor çünkü o formatta Evrim Ağacı tek bir videonun ötesine geçip gerçekten bir şeyler öğretmeye başlıyor. Giriş noktası, kanalın sizin için ne olacağını neredeyse tamamen şekillendiriyor. Kanalın kullanma kılavuzu yok, olması gerekirdi:)

Cal Newport'un, Dijital Minimalizm kitabının süratiyle izlediğim belgesel. Siyasetten, en özel ve en sosyal anlarımıza kadar nasıl etkileri olduğunu; aslında içten içe bildiğimiz o gerçekleri, bu (Facebook, Twitter, Google, Snapchat) şirketlerin içinde çalışmış ve değişmesine katkı sağlamış ama geleceği noktayı öngörememiş insanların, iyi niyetle çıktıkları yolun "günümüzde" hangi noktaya geldiğini, şirketlerin çıkar odaklı, bencil tutumunu ilk elden anlatmışlar.