Hem felsefik hem de insan kimyasına değinen bir soru.Öncelikle şunu düşünmeliyiz,yararımıza olmayan bir şeyi sever miydik?Karşılıksız aşk derler,gerekli hormonları ve isteklerimizi almasaydık sevmeye devam eder miydik?Ona karşı umudumuz olmasa ne olurdu,bunlar olmasa robot olurduk.Bir şeyin aslında karşılıklı olması,o işi sevmediğimiz anlamına gelmez.İnsan doğası budur.Bazen temeller görünmezden gelinmeli.Ama en derininden ve evrensel olarak bakmak gerekirse,evet sevmezdik.İnsan bencil,aç gözlüdür.Bizim istisna olarak gördüğümüz insanlarda pek farklı değildir.Amaçlar farklı olsada amaç doğrultusunda yapılanlar veya yapılacak olanlar her zaman bencillik ve açgözlülük taşır.Dediğim gibi,herkesde olan bir şey,biraz görmezden gelinmeli,ama maalesefki durumlar böyle.