Merhaba, seninle tamamen aynı fikirde olan ve bu konudan rahatsız olan biri olarak kendi fikirlerimi şöyle paylaşabilirim.
Öncelikle malesef içsel olarak ne yaşadığını tamamıyla anlatmanın bir yolu yok:( Hatta bir başka DEHBli insana bile kendi deneyimini tam olarak aktarmak imkansızdır. Herkes kendi yaşadığını sadece kendi bilir malesef.
Bu konuda psikolojik rahatsızlıklardan ziyade DEHB özelinde sosyal medyanın bir basitleştirmesi var. İnsanlara basit tembelliklerine veya dikkatsizliklerine bir sorumlu bulmak kolay geliyor veya bi gruba ait hissetmek iyi geliyor olabilir. Ayrıca maalesef ki DEHB ismi gereği çok basitmiş gibi duyuluyor. Sanki arada bir dikkatsizlik yaşayan sakar tatlı bir şeyden ibaretmiş gibi bi his veriyor bence insanlara. En azından ben böyle gözlemliyorum.
Kime sorsan "aa evet ben de çok dikkatsizim kesn bende de DEHB var ya" diyor ama bundaki yanılgı şu: her öksürene verem tanısı koyulmadığı gibi her unutkana da DEHBli denemez. Ancak tüm semptomlar aynı anda çok sık ve hayatı kötü şekilde etkilemeye başladığında ancak psikiyatrik bi tanıdan söz edilebilir.
Bana kalırsa bu konudaki esas sıkıntı şu, bu tarz rahatsızlıkların basitleştirilmesi veya sosyal medya oyunuymuş gibi bi hale gelmesi gerçekten muzdarip olan kişilerin tanı almasını da daha çok zorlaştırıyor, onların yardım almasının önüne geçilmiş oluyor. Tanılı olsun veya olmasın yardıma ihtiyacı olan bir çok DEHBlinin rahatsızlığı "zaten herkeste biraz var" veya "telefona bakmaktan oluyo eskiden yoktu" gibi saçmalıklarla küçümseniyor bu gerçekten çok rahatsız edici bir durum.