Böyle olmamızın sebebi içimizdeki ego ve mantığın verdiği çatışma yani varoluş sancısıdır.
Yaşanılan bu varoluş sancısı ise günümüz sığ ve modern 21.yy dünyasının insanında dışarıya:
Kendine psikolojik tanı, etiket koymak(ego ya da mantık mı kişiden kişiye değişir);
Overthink olmak (mantık) ya da overthink olduğunu düşünmek (ego) vs.
Şeklinde yansır.
"Düşünüyorduk ya da hayal kuruyorduk ve o zaman kimse daydreaming problemin var demiyordu" demişsin. Çünkü kişi o an belki o kadar hayal dünyasına dalmıştır ki dışardan gelen seslerden habersizdir, belki daydreaming problemi olduğunu o kişiye söylediler ama o, o kadar düşünüyordu ki unuttu onların dediklerini, belki de kimseye hiçbir şey söylemediği için, "Nasılsın, naber, hayat nasıl gidiyor?" diye bile sorup kimseyle diyaloğa girmediği için, kimse ona bir şey demedi. Çünkü hayalleri ve düşünceleri belki de o kadar büyüktü ki o an en yakın arkadaşının ismini bile hatırlamayacak kadar dalmıştı belki.... Belki...
Hayat "Belki"lerle dolu bir hayvanat bahçesi gibi.
Kaynaklar
- Parmaklarım. (). Soruyu Okurken Aklımdan Geçenler.