Öncelikle, sonsuzluk süreç ve genişliği, mutlaklık ise öz ve sabitliği işaret eder. Tanrı hem mutlak hem de sonsuz olarak kabul edilebilir, çünkü hem bir koşula bağlı kalmayabilir hem de başlangıcı ve sonu olmayabilir. Varlık, "var olan şey" tanımına baktığımızda; tanrı dışındaki varlıklar muhtevadır, yani bir koşula bağlı var oluyorlar. Bunun en anlaşılabilir yolu ise bizim ölçülebilen bir zamanda yaşıyor olmamız olabilir. Tanrı hem sonsuz hem de mutlak olabilir, bunun nedeni tanrının ölçülemeyen bir zamanda var olmasıdır, biz ise ölçülebilen bir zamandayız. Başta söylediğim tanımı "var olan her şey" demek yerine, "var olan şey" dedim çünkü buradaki tanım matematikteki "x" tanımına benzetiyorum. Her şeyin var olduğunu değil de "şeyin" var olduğunu bilmek daha cazip geliyor bana.