Açıkçası fikrimce Budizmin sonu gayet iyi. İyi bir insan olursan, iyi bir hayata ya da yere reenkarnasyonla dönme fikri oldukça güzel. Cennet ve cehennem kavramları bence her türlü kötü; çünkü hayat orada hep monoton ve sadece tek bir fikir üzerine kurulu. Ya 'her şey' ya 'hiçbir şey'... Bu fikre kanım ısınmıyor diyebilirim.
Hiçlik de gayet iyi; 'Uyku yok, bir şey yok' demişsin, evet; ama bunları önemseyecek bir 'sen' de yok. Bu yüzden doğmadan önceki hâline döneceksin, bunun gayet güzel bir durum olduğunu düşünüyorum. İstediğim iki ihtimal var: Ya daha önceki sorularımdan birinde bahsettiğim o reenkarnasyon türü (çünkü en olası şey bu), ya da bunun çoklu evren hâli. Eğer evrenler arasında bir bağ varsa, buna kolektif bir zihin ya da bilgi depolama sistemi diyebiliriz; açıkçası bu iyi olurdu. Ya da dediğim gibi: Hiçlik. Geri kalanı pek içimi açmıyor.