Hangi öbür taraf daha iyi?

Açıkçası fikrimce Budizmin sonu gayet iyi. İyi bir insan olursan, iyi bir hayata ya da yere reenkarnasyonla dönme fikri oldukça güzel. Cennet ve cehennem kavramları bence her türlü kötü; çünkü hayat orada hep monoton ve sadece tek bir fikir üzerine kurulu. Ya 'her şey' ya 'hiçbir şey'... Bu fikre kanım ısınmıyor diyebilirim.

Hiçlik de gayet iyi; 'Uyku yok, bir şey yok' demişsin, evet; ama bunları önemseyecek bir 'sen' de yok. Bu yüzden doğmadan önceki hâline döneceksin, bunun gayet güzel bir durum olduğunu düşünüyorum. İstediğim iki ihtimal var: Ya daha önceki sorularımdan birinde bahsettiğim o reenkarnasyon türü (çünkü en olası şey bu), ya da bunun çoklu evren hâli. Eğer evrenler arasında bir bağ varsa, buna kolektif bir zihin ya da bilgi depolama sistemi diyebiliriz; açıkçası bu iyi olurdu. Ya da dediğim gibi: Hiçlik. Geri kalanı pek içimi açmıyor.

Tamamen inandığın dine göre değişiyor yada inanmak istediğine göre. Diyelim sen İslam üzerinden soruyorsun en bilindik o Türkiye'de. Sıkılmazsın, çünkü islam ve çoğu din manevi, ruhsal bir hayatın başladığı yönünde ilerler. Yani biz bu dünyadaki gözle bakarsak evet bir yerden sonra sıkılabiliriz bu dünyadaki gibi. Mesela ben sana X dünyası var orada hiç acı çekmeyeceksin diyorum ve beynindeki sana acıyı ulaştıran bölümleri alıyorum o zaman bu sıkılmanın eksikliğini hissetmezsin hiç de sıkılmazsın. Tabii hangisini seçeceğin sana kalmış. Bana göre sonsuz boşlukta süzülmek pek gerçek gelmiyor o yüzden cennet ve cehennemden yanayım. Zaten en merhametli tanrı üzerinden düşünürsen niyetlerim iyi olursa affeder yeterki sen iyi bir insan ol diyor, yinede seçim senin dostum umarım mantığına geleni bulursun iyi günler.