Gözlerimizi hafifçe kıstığımızda, ışık kaynağından uzayan ışık hüzmeleri veya "ışık saçakları" görmemizin nedeni, ışığın kırılması ve difraksiyonu ile ilgilidir. Bu optik fenomen birkaç faktöre dayanır:

1. **Difraksiyon (Kırınım)**: Göz kapaklarımızın kenarları, ışığın difraksiyonuna neden olur. Difraksiyon, ışığın dar bir aralıktan veya engelin etrafından geçerken bükülmesi ve yayılması olayıdır. Gözlerimizi kıstığımızda, göz kapaklarımız ışık dalgalarının geçişini daraltır, bu da ışığın bükülmesine ve uzun, ışık saçakları oluşturmasına neden olur.^[1]

2. **Lens ve Kornea İle Etkileşim**: Gözümüzün lensi ve korneası, ışığın göze girerken odaklanmasına yardımcı olur. Göz kapaklarımızı kıstığımızda, göz kapağı kenarları ve kirpikler, ışığın kornea ve lens ile nasıl etkileşime girdiğini değiştirir. Bu, ışığın farklı yönlere dağılmasına ve gözümüzde ışık saçakları oluşturmasına yol açar.

3. **Gözdeki Optik Kusurlar**: Gözdeki küçük optik kusurlar veya anormallikler, ışığın gözde nasıl kırıldığını etkileyebilir. Gözlerimizi kısarak bu kusurların etkisini değiştirebilir ve ışığın farklı şekillerde dağılmasına neden olabiliriz.

4. **Parlama ve Işık Yansıması**: Göz kapaklarımızı kıstığımızda, ışık kaynaklarından gelen parlama veya yansıyan ışıklar daha belirgin hale gelir. Bu da ışık saçaklarının daha uzun ve daha yoğun görünmesine neden olabilir.

Bu optik fenomen, genellikle gece araba sürerken veya parlak ışık kaynaklarına baktığımızda daha belirgin hale gelir. Gözlerimizi kısarak, ışığın farklı yollarla yayılmasını ve dağılmasını sağlarız, bu da ışık saçakları veya hüzmeleri olarak algılanır.

Bu bilgiler, ışığın fiziksel davranışları ve gözün optik özellikleri hakkında temel bir anlayış sağlar.