Bir tür, hiçbir şey onu daha fazla gelişmeye zorlamadığı için evrimleşmeyi bıraktığında ne olur?

Bindiği dalı keser!

Evrimleşme bir tercih değildir. Evrimin kendisi de bir dayatma değil günümüze kadar gelenin neden gelebildiğinin izahıdır. Teorisi de buna dayanır. Evrimin kendisinin dayanağı değişimin zorunluluğudur. Bu değişime ayak uydurmanın zorunluluğu değil. Ayak uyduranlar yoluna devam eder uyduramayanlar elenir. Evrim de bunu nedenleri ile izah eder.

Evrenin kendisi bile kesintisiz dönüşür ve değişir iken, aynı evrenin bir kum tanesi boyutunda bile olmayan bir noktasında, evrene kıyasla bir atom altı parçacık boyutunda bile olmayan bir türün gelişimini, değişimini, dönüşümünü, ihtiyacı olmadığı gerekçesi ile noktalaması, hem bilimin doğasına hem de onu var eden felsefenin “ruhuna” aykırıdır.

Anlamı; aynı nehirde istediğimiz kadar yıkanabiliriz. Bu, kendini dışındaki her şeyden yalıtmış bir varlığa delalet eder ki, bundan sonra artık bilimin değil, fizik, kimya, biyoloji ve türevi tüm lojilerin değil sadece teo ile başlayanın sahasına girmiş oluruz. Bu sahada da her şey mümkün…

Biyoloji açısından ele alacak olursak evrim dediğimiz olgu, canlı popülasyonlarının sürekli olarak değişmekte olan ortam şartlarına, geniş zaman skalalarında, kesintisiz bir biçimde uyum sağlamaları sonucu ortalama gen özelliklerini sonraki nesillere aktarmaları olarak tanımlanabilir. Bu da tam olarak, uyumlu olanının kalması ve uyumsuz olanın elenmesi prensibine dayanmaktadır. Evrim teorisini "gelişme" perspektifinden değerlendirmek hatalı olur çünkü gelişme kavramı günümüz kullanımıyla ileriye, daha fazla yetiye doğru olan değişimi temsil eder, oysa evrimin bu biçimde bir yönü yoktur. (Bu cümlemi bir soru ile daha açık hale getirebilirim; Sizce bir çita mı yoksa bir mantis karidesi mi daha gelişmiştir? Cevap, her ikisini de bu şekilde kıyaslamanın mümkün olmadığı yönünde olmalıdır. Söz konusu iki canlı da kendi habitatlarına yüksek derecede uyum sağlamıştır ve popülasyon ortalamaları göz önünde bulundurulduğunda maksimum uyum düzeyindedirler.) Gelişmek kavramı yerine değişmek kavramını kullanmak bizi sorunuzun cevabına büyük oranda yakınlaştıracaktır. Söz konusu değişim olunca işler değişir, çünkü içerisinde bulunduğumuz evren kesintisiz olarak değişmektedir.(Konu evrenin oluşum dinamikleri ve karakteristikleri olmadığından bunu burada bir aksiyom olarak kabul edebiliriz.) Dolayısıyla canlı popülasyonlarının bu değişimlerin bir sonucu olarak değişmesi (evrimleşmesi) kaçınılmazdır. Sonuç olarak değişimin sürekli olarak var olduğu bir yerde evrimin durması söz konusu olamaz. Ha diyelim ki evren değişmeyi bıraktı, o zaman başımızın büyük belada olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz. :)

Özet: Evrim, evrenin işleyiş biçiminin doğal bir sonucudur; tercih, zorlama veya amaç değildir.