Modern diş hekimliğinin konforunu düşününce, Orta Çağ'da bir diş kaybetmek nasıl bir şeydi diye düşündüm. İskoçya'da bulunan 500 yıllık bir çene, eksik dişi yerine altın telle tutturma yöntemini gösteriyor. Bu basit tel, ya kayıp dişin kendisini ya da bir protezi sabitliyormuş.
O dönemde dişçilik diye bir meslek yokken, bu işleri kuyumcuların bile yapabildiği düşünülüyor. İnsanların estetik ve fonksiyonelliğe, imkanları dahilinde olsa da, ne kadar eski zamanlardan beri önem verdiğini görmek ilginç. Tabi o telin yarattığı sürekli rahatsızlığı hayal etmek zor. Yine de, zorluklar içinde çözüm aramak hep varmış.