Ve sonra video biter. Fon müziği susar. Yeni bir içerik başlar. Acı geride kalır, izlenmiş, tüketilmiş, arşivlenmiştir. Hatırladığımızı sanırız çünkü izledik.
Oysa paylaşılmayan bir an vardır. Görüntüsü yoktur, sesi yoktur, fon müziği yoktur. Kimse beğenmez, kimse yorum yapmaz. Ama belki de ilk kez, gerçekten hatırlamaya en çok yaklaştığımız yer orasıdır.
Belki de asıl mesele neyi paylaştığımız değil neyi paylaşmadığımızdır. Hangi acıyı sessizce taşıdığımız, hangi görüntüye bakmamayı seçtiğimizdir. Çünkü bazı şeyler gösterilerek değil susularak hatırlanır.
Başta eklenen fon müziği en sonda kesilir. Geriye ne görüntü kalır ne ses. Sadece şu soru kalır. Biz gerçekten hatırladık mı, yoksa yalnızca izledik mi?
Çünkü bazı acılar hatırlanmak için değil saygıyla susulmak için vardır.
:sharpen(0.5,0.5,true)/evrimagaci.org%2Fpublic%2Fprofile_image_letters%2Fdefault_with_bg.png){kind=small}
:sharpen(0.5,0.5,true)/profile%2F2a923528-d4f8-43b5-be34-d6052512de76.jpeg){kind=small}
:sharpen(0.5,0.5,true)/profile%2Fdabdd25a-1a6e-4f69-85a4-cfaf4b8b6b27.jpeg){kind=small}
:sharpen(0.5,0.5,true)/profile%2Fa83e9abb-2edc-4fe1-8e02-75cbce0bc0d0.jpeg){kind=small}
:sharpen(0.5,0.5,true)/evrimagaci.org%2Fpublic%2Fimages%2Fdyn%2F720bb70e49168d753063bedb54767826.png)
:sharpen(0.5,0.5,true)/evrimagaci.org%2Fpublic%2Fimages%2Fdyn%2F5631449a18f95064ca82191ffb173537.png)
Evrim Ağacı
:sharpen(0.5,0.5,true)/evrimagaci.org%2Fpublic%2Fimages%2Flogo-50.png)