Her şeye gücü yeten varlıklar üzerine

Literatürde "Omnipotence Paradox" olarak bilinen önerme,paradoksların bizzat varlığının insanın veya evrenin mantığına uymadığını açıkça göstermektedir.Temelde ortaya atılan bir varsayım üzerinden giderek birbiri üzerine kapanan iki farklı sonuç üretmekten ibaret olan bu yapılar,mantık alanında ortaya atılan hipotezlerin içinde oluşturulabildiklerinde hipotezin duruşunu oldukça zedelerler.Fakat tanrı ya da "her şeye gücü yeten varlık" özelinde oluşan paradokslar tanrı gibi büyük bir hipotezin varlığını mantıksal yolla direkt çürütülebileceği için,üzerinde uzun süre durulmuştur.13.yy da Thomas Aquinas adındaki filozof "Logical Omnipotence" adlı hipotezi ortaya atarak "Her şey" kavramını sadece mantık çerçevesinde sınırlandırmış ve paradoksların ontolojik varlığını açık şekilde reddetmiştir.^[1]Fakat bu sadece bir kavram karışıklığı değil,insan mantığının kaplayabileceği alanı gösteren bir spektrumdur da aslında.Peki ya bu kavramın ötesine daha geniş spektrumu kapsayacak bir kavram daha eklersek?Bu kavrama Kolf diyeceğim.Her şey kavramının içinde barındırmadığı paradoksları spektruma tekrar dahil edersek ve her şeyden bile daha geniş bir kelime çıkarırsak?Eğer bunu metaforik olarak açıklarsak,bir sayı doğrusu üzerinde her şey kavramının kapladığı alanı 10 birim,kolfun kapladığı alan ise 12 birim olarak düşünülebilir.Bu durumda her şeye kadir bu varlığın paradoksları aşamaması zorunlu hale gelir.Çünkü eğer mantıkla sınırılıysa,bu onu sınırlı hale getirir ve dolayısıyla sınırsızlık özelliğini kaybeder.Eğer mantıkla sınırlı değilse,bu onu dışarıya attığımız omnipotence gibi paradokslara tekrardan sokar ve bu durumda paradoksların varlığı yüzünden mantık alanındaki konumu düşer.Her şeye kadir bir varlık,kavramsal ve mantıksal olarak kendi kendini yok eder.