Ne kendi kararlarımla yönetiyorum, ne de eski alışkanlıklarımla.
Şu anki halimle daha çok henüz farkına varmadığım yeni alışkanlıklarımla yönetiliyorum.Çünkü en tehlikeli olan artık eskisi kadar eski olmayan ama halâ benim olduğumu sandığım o yeni otomatikler.
Dün verdiğim 'bu son kez' kararının bugün çoktan alışkanlığa dönüşmüş hali mesela.
Artık böyle biri değilim diye düşünürken fark etmeden kurduğum yeni bir persona.
Sabah telefonunu eline almadan 10 dakika bekleyeceğine yemin ederken, aslında sadece alarmı erteleme süresini 5 dakikadan 9 dakikaya çıkardığın o küçük zafer.
Eski alışkanlıkları fark etmek nispeten kolaydır. Ama yeni alışkanlıkları eski alışkanlık sanmak çok daha sinsi bir tuzaktır. O yüzden bazen kendime şunu soruyorum. Bu davranış 5 yıl önceki benin mi yoksa son 5 ayın sessizce inşa ettiği yeni bir efendinin mi?
Çoğu zaman cevap vermiyor. Sadece telefonun kilidini açıyor. :d