İnsanlar olarak sosyal çevrelerimizi kurarken empati yapabileceğimiz insanları tercih ederiz. Eğer ki karşımızdakini anlayamıyorsak ya da o bizi anlamıyorsa bu iletişimi kurmak istemeyiz.
Diğer canlıların aksine insanlar iletişimde veya etkileşimde olduğu canlıları seçerken sadece işlevselliğin dışında empati gibi özbilinç gerektiren kriterlere de sahiptir. Dahi insanların çevrelerinden soyutlanması veya iyi anlaşamama sebebi bundan gelir. İletişim kuracakları kişilere karşı empati besleyemez ya da konuşacak iyi konular bulamaz. Ancak bu dahilere özel bir olay değildir. Temelinde empati yoksunluğu ve konu eksikliği yattığından sıradan biri bile buna benzer ortamlarda daha sosyal açıdan zayıf kalırlar.[1]
Basitçe söylemem gerekirse sadece çevrelerine karşı uyumsuz olan dahiler bu tarz bir sorun yaşarlar. Zamanla sosyal zekayı geliştirmiş olan Leonardo da Vinci zamanına kıyasla üstün beceri ve zeka gösterirken bile sosyal zekası sayesinde sosyal yalnızlığa maruz kalmamıştır. Bundan dolayı bütün mesele sadece tarafların uyumundan ibaret.