:sharpen(0.5,0.5,true)/profile%2F7c57bd7f-c7f4-4d09-9194-85c1821bece5.jpeg){kind=small}
:sharpen(0.5,0.5,true)/profile%2F8c5b13e4-3dd1-4828-923d-e2c8d6666857.jpeg){kind=small}
Bu konunun iki yönü var
Birincisi:
O anda tamamen ‘şimdi’de olmamızdır. Şarkı söylerken ego devrede; ıslık çalarkense sadece nefes ve rüzgâr var. Yani o anda biz değil, hayatın kendisi çalıyor. Doğa kendi notasını niye yanlış çalsın ki?[1]
Tüm Reklamları Kapat
İkincisi:
Islık çalarken o sesi akılla değil, kalple çıkarırız. Ses telleri değil, dudak kıvrımı konuşur; titreşim değil, his olur. Belki de o yüzden ıslık çalmak biraz hayal kurmak gibidir fazla düşünürsen bozulur, hisle gidersen kusursuz olur.[1]
:sharpen(0.5,0.5,true)/evrimagaci.org%2Fpublic%2Fimages%2Flogo-50.png)